Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania wobec policjantów zwolnionych ze służby przed 6 listopada 2018 r. współczynnika 1/30 z art. 115a ustawy o Policji, wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop za okres sprzed tej daty podlega ustaleniu z uwzględnieniem skutków tego wyroku, według ekwiwalentnego współczynnika 1/21.
Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie może być rozumiany jako nakaz stosowania współczynnika 1/30 części miesięcznego uposażenia do ekwiwalentu za urlop należnego za okres sprzed 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent ten powinien być ustalony z uwzględnieniem skutków wyroku TK K 7/15, według ekwiwalentnego przelicznika 1/21, również gdy policjant został zwolniony ze służby przed tą
Przewlekłość postępowania pobytowego może zostać stwierdzona mimo formalnego wstrzymania terminów na podstawie art. 100d ustawy o pomocy, jeżeli po ustaniu nadzwyczajnego charakteru okoliczności regulacja ta prowadziłaby w konkretnej sprawie do nieproporcjonalnego ograniczenia prawa do sądu. Nieuzasadnione opóźnienie wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku stanowi przewlekłość, lecz przy niejednolitej
Brak wpisu o prawie jazdy w Centralnej Ewidencji Kierowców nie stanowi samodzielnej podstawy do niewątpliwego ustalenia, że cudzoziemiec nie posiada wymaganych uprawnień w rozumieniu art. 94 § 1 k.w., jeżeli możliwe jest posiadanie przez niego ważnego prawa jazdy wydanego w innym państwie. Niezweryfikowanie tej okoliczności wyłącza możliwość wydania wyroku nakazowego na podstawie art. 93 § 2 k.p.w.
Na gruncie art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 30 września 2023 r. kara łączna pozbawienia wolności musi zostać wymierzona powyżej najwyższej z łączonych kar jednostkowych. Wymierzenie jej w rozmiarze równym tej karze, nawet przy zastosowaniu zasady względności ustawy z art. 4 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Po złożeniu przez finansowy organ postępowania przygotowawczego wniosku z art. 156 § 1 k.k.s. sąd jest obowiązany rozpoznać go w przewidzianym dla niego trybie, a nie może z urzędu zastosować dobrowolnego poddania się odpowiedzialności. Instytucja ta wymaga odrębnych wniosków oraz spełnienia ustawowych warunków, a jej zastosowanie jest wyłączone, gdy czyn jest zagrożony także karą pozbawienia wolności
Wspólnik dwuosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej, nawet jeżeli posiada niemal wszystkie udziały i faktycznie samodzielnie kontroluje spółkę. Konstrukcja „wspólnika dominującego” nie może stanowić pozaustawowego tytułu ubezpieczeniowego.
Orzekając zakazy zbliżania się do określonej osoby oraz kontaktowania się z nią na podstawie art. 41a § 1 k.k., sąd obowiązany jest oznaczyć czas ich trwania w granicach określonych w art. 43 § 1 k.k. Pominięcie tego elementu skutkujące faktyczną bezterminowością środków karnych stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, którego nie można usunąć w trybie art. 13 § 1 k.k.w.
Skuteczność skargi kasacyjnej opartej na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wymaga nie tylko wskazania naruszonych przepisów procesowych, lecz także skonkretyzowanego wykazania związku przyczynowego między uchybieniem a możliwością odmiennego wyniku sprawy. Zarzut kasacyjny musi być jednoznacznie przyporządkowany właściwej podstawie kasacyjnej; NSA nie jest uprawniony do jego rekonstruowania, uzupełniania ani
Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia przepisów postępowania podlega oddaleniu, jeżeli jej autor nie wykaże związku przyczynowego między zarzucanym uchybieniem a możliwością odmiennego wyniku sprawy. Dotacja oświatowa wykorzystana na zakup środka trwałego przekraczającego ustawowy limit oraz niepozostającego w rzeczywistym związku z zadaniami przedszkola stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie
Samo korzystanie przez żołnierza zawodowego ze zwolnienia lekarskiego lub urlopu zdrowotnego nie wyłącza corocznego opiniowania służbowego, jeżeli nie zachodzą łącznie przesłanki z art. 228 ust. 1 pkt 11 ustawy o obronie Ojczyzny. Ostateczna opinia służbowa zawierająca niedostateczną ocenę ogólną stanowi obligatoryjną podstawę zwolnienia z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 226 pkt 6 tej
Bezczynność organu w rozpoznaniu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Postanowienie wydawane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie jest bowiem postanowieniem zaskarżalnym, kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.; brak jest również podstaw do objęcia tej materii art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.
Skarga kasacyjna, która nie precyzuje sposobu naruszenia przepisów prawa materialnego ani nie przedstawia prawidłowej wykładni przeciwstawnej stanowisku sądu pierwszej instancji, a w odniesieniu do zarzutów procesowych nie wykazuje ich istotnego wpływu na wynik sprawy, podlega oddaleniu. Przepisy prawa oświatowego dotyczące kalkulacji opłat za posiłki w stołówkach szkolnych nie determinują kwalifikowalności
Przyznanie albo odmowa udzielenia żołnierzowi zawodowemu dodatkowego urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w art. 281 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny, nie następuje w formie decyzji administracyjnej ani rozkazu personalnego, jeżeli ustawa nie przewiduje wyraźnie takiej formy. Sprawa ta należy do sfery podległości służbowej i podlega załatwieniu drogą służbową; wydanie decyzji w tym przedmiocie uzasadnia
Świadczenie w drodze wyjątku z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie ma charakteru socjalnego i wymaga łącznego spełnienia ustawowych przesłanek. Długotrwałe problemy zdrowotne oraz sprawowanie opieki nad członkami rodziny, ocenione w realiach sprawy jako niewykluczające obiektywnie możliwości uzyskania stażu ubezpieczeniowego, nie stanowią same przez się „szczególnych okoliczności
Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej jest nieskuteczna, jeżeli jej autor nie określi precyzyjnie podstaw z art. 174 p.p.s.a., nie wskaże wadliwie zastosowanych przepisów ani nie powiąże zarzutów dotyczących postępowania odmownego z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. i właściwymi regulacjami k.p.a. NSA nie może uzupełniać ani konkretyzować zarzutów
Wojewódzki sąd administracyjny, kontrolując odmowę pomocy mieszkaniowej, jest obowiązany z urzędu zbadać istotne uchybienia postępowania organu oraz odnieść się do okoliczności mogących wpływać na ocenę faktycznych warunków mieszkaniowych wnioskodawców. Lakoniczne uzasadnienie, pomijające kluczowe zarzuty i jednego z wnioskodawców, narusza art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. i uzasadnia uchylenie
Po wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej, a wraz z nim prawa do uposażenia, niedopuszczalne jest wydanie decyzji przyznającej lub podwyższającej dodatek funkcyjny albo służbowy, także za okres poprzedzający zwolnienie ze służby. Wypłata dodatku wymaga uprzedniego, dokonanego w czasie trwania prawa do uposażenia, ustalenia jego wysokości w przewidzianym prawem trybie.
Skarga kasacyjna nie może zostać uwzględniona, jeżeli jej autor, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania, nie wykaże ich istotnego wpływu na wynik sprawy, a zarzuty błędnej wykładni prawa materialnego ograniczy do przytoczenia przepisów bez wskazania wykładni przyjętej przez sąd pierwszej instancji i bez przedstawienia wykładni prawidłowej. NSA jest związany granicami oraz sposobem sformułowania
Jeżeli zarządzenie organu wykonawczego gminy ustanawia generalne i abstrakcyjne reguły zachowania osób korzystających z sali obrad rady miasta, kształtując ich sytuację prawną, reguluje ono zasady i tryb korzystania z gminnego obiektu użyteczności publicznej. Materia ta, na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 41 ust. 1 u.s.g., należy do właściwości rady gminy i wymaga formy aktu prawa miejscowego
Prawo organów Policji do dysponowania lokalem na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o Policji ma charakter autonomiczny wobec prawa własności i może obciążać także lokal stanowiący własność gminy. Jego istnienie nie wymaga wykazania wyłącznie formalnym aktem przekazania lokalu, lecz może zostać ustalone na podstawie całokształtu okoliczności świadczących o trwałym wykonywaniu przez organy resortu kompetencji
Posiadacz zależny lokalu gastronomicznego ponosi odpowiedzialność z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych za ujawnienie w tym lokalu niezarejestrowanego automatu do gier, niezależnie od tego, kto jest właścicielem urządzenia i kto urządza gry. Oddanie innemu podmiotowi niewydzielonej części lokalu pod ustawienie automatu nie pozbawia najemcy statusu posiadacza zależnego całego lokalu.
Jeżeli wydanie decyzji Prezesa UKE w przedmiocie dostępu telekomunikacyjnego do nieruchomości zależy od ustalenia, czy przedsiębiorcy przysługuje prawo własności istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej, a prawo to jest sporne, zachodzi zagadnienie wstępne z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Rozstrzygnięcie sporu o własność stanowi kwestię materialnoprawną należącą do właściwości sądu powszechnego, a nie
Zapewnienie pracownikom delegowanym zakwaterowania oraz transportu do miejsca wykonywania pracy nie stanowi przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., jeżeli świadczenia te służą przede wszystkim organizacji pracy i realizacji obowiązków pracodawcy związanych z delegowaniem. Pokrycie takich kosztów nie powoduje po stronie pracownika przysporzenia realizowanego