Zastosowanie sankcji VAT w wysokości 30% za zaniżenie podatku należnego nie wymaga dodatkowego miarkowania, gdy nie stwierdzono oszustwa podatkowego, a tylko inne nieprawidłowości rozliczeniowe, naruszając zasadę proporcjonalności.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podkreślając konieczność prawidłowego ustalenia faktycznego wykorzystania energii elektrycznej jako elementu czynności opodatkowanych, wpływających na prawo do odliczenia VAT, oraz potrzebę szczegółowej analizy dowodów przy ustaleniu zobowiązań podatkowych.

W razie konwersji zezwoleń wydanych przed 2001 r., przedsiębiorca traci prawo do starych zwolnień SSE, nabywa jednak prawo zwolnienia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., obowiązującym od 1 maja 2004 r., do upływu terminu zezwolenia lub wyczerpania limitu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r. oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, stwierdzając brak uchybień w postępowaniach Rady Doskonałości Naukowej i Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą dotycząca jego interesu prawnego, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością uchwały, niezależnie od wpływu tego radnego na jej wynik (art. 25a u.s.g.).

Decyzje o skreśleniu z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 P.s.w.n. mają charakter uznaniowy, lecz nie mogą być dowolne; muszą wynikać z dogłębnej oceny faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz wyważać interes społeczny i indywidualny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych była zgodna z przepisami RODO, a przetwarzanie danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji było legalne i nie naruszało prawa do ochrony danych.

Oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie nieważności decyzji o braku potrzeby oceny środowiskowej, z uwzględnieniem zgodności z planem miejscowym, pomocniczej roli opinii organów ochrony środowiska oraz braku rażącego naruszenia prawa.

Odesłanie skarżącego do zasobów internetowych bez wskazania precyzyjnych miejsc, gdzie znajdują się żądane informacje, nie spełnia wymogu udostępnienia informacji publicznej. Organ pozostaje w bezczynności, gdy nie wskazuje konkretnych danych.

Decyzja Wojewody z 15 lipca 2020 r. utrzymująca pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo zastosowały przepisy o oddziaływaniu elektromagnetycznym. Skarga kasacyjna M. C. oddalona. Normatywne podstawy nie naruszone.

Zasada nadrzędna przy realizacji celu wywłaszczenia obejmuje całość złożonej infrastruktury technicznej związanej z budową osiedla mieszkaniowego, wobec czego na potrzeby zwrotu nieruchomości nie dzieli się jej na poszczególne elementy. Tym samym nieruchomość uznaje się za właściwie zagospodarowaną, jeśli całość inwestycji spełnia pierwotnie określone cele.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących naruszeń proceduralnych, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdzone w postanowieniu organu podatkowego uznano za prawidłowe.

NSA uchylił wyrok WSA, przesądzając o konieczności ponownego rozważenia kwestii wpływu pandemii COVID-19 na realizację projektu oraz poprawności uzasadnienia decyzji administracyjnej w obszarze wykładni przepisów proceduralnych i zasad rozliczania dofinansowania.

Wygaszenie decyzji zabezpieczającej kwotę zobowiązania podatkowego, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego, uzasadnia zastosowanie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i wyłącza merytoryczną ocenę wygasłej decyzji zabezpieczającej.

Skarga kasacyjna na decyzję organu była nieuzasadniona. Zarażone naruszenia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik, a prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdzono formalnie i materialnie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA w Lublinie prawidłowo ocenił, iż skarżąca nienależnie pobrała środki finansowe z funduszy unijnych, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych nie wpływają na wynik sprawy, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych płatności ONW.

Student może być skreślony z listy studentów za brak postępów w nauce, szczególnie gdy nie zalicza powtarzanego przedmiotu i nie usprawiedliwia nieobecności na egzaminach, a decyzja o skreśleniu nie przekracza uznania administracyjnego.

Student traci prawo do stypendium socjalnego z chwilą formalnego wykreślenia go z listy studentów, nawet jeśli późniejsze orzeczenie sądu uchyla decyzję o skreśleniu. Posiadanie statusu studenta w momencie przyznania pomocy jest przesłanką niezbędną dla jej otrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając właściwość postępowania organu w doręczeniu wezwań. Wyrok WSA wykazał braki uzasadnienia prawnego, które uniemożliwiły kontrolę instancyjną.

Protokół z posiedzenia Komisji kontrolnej dotyczącej mienia publicznego stanowi informację publiczną, a nie dokument wewnętrzny. Bezczynność organu w tej sprawie stanowi naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej.

Skarga kasacyjna I.N. odrzuca się; działanie Prezesa UODO stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, lecz sąd I instancji słusznie zdecydował o niewymierzaniu organowi grzywny ani sumy pieniężnej, ze względu na brak podstaw do zastosowania tych środków.

Informacje zawarte w dokumentach orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą o organizacji Trybunału, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza stosowanie tej drugiej w zakresie określonym przez uregulowania szczególne.

Bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi na przetwarzanie danych osobowych stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli przekroczenie terminów jest oczywiste i nieuzasadnione, niemniej wymierzenie grzywny lub sumy pieniężnej zależy od oceny sądu i nie jest obligatoryjne nawet przy rażącej bezczynności.