Dla uwłaszczenia przedsiębiorstwa państwowego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP niezbędne jest, aby grunty stanowiły własność Skarbu Państwa. Decyzje administracyjne potwierdzające brak takiej własności wykluczają zastosowanie przepisów o uwłaszczeniu i są skuteczne w postępowaniach sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestia wadliwych przeglądów technicznych i tachografu, dokonanych poza UE, uzasadnia nałożenie kary zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, niezależnie od twierdzeń o znikomości naruszeń. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, a wyrok WSA pozostaje zgodny z prawem.

Skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu o likwidację urządzenia wodnego, prowadzonym na podstawie art. 64a ust. 5 Prawa wodnego, gdyż brak ku temu podstaw w przepisach prawa materialnego.

Po ostatecznym nałożeniu obowiązku likwidacji urządzenia wodnego, brak jest możliwości skutecznego wnoszenia wniosku o legalizację, a wykonalność tej decyzji uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w przedmiocie legalizacji urządzenia, zgodnie z art. 190 oraz art. 61a k.p.a.

Skarga kasacyjna P.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalona. Organy prawidłowo nałożyły grzywnę w celu przymuszenia, przestrzegając zasad egzekucji administracyjnej według u.p.e.a., a zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej uznano za nieuzasadnione.

Skarga kasacyjna P. S.A. na decyzję w sprawie odmowy nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości była niezasadna z uwagi na brak szczegółowej argumentacji naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Oddalona na podstawie art. 184 ppsa.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony przed 31 grudnia 2023 r. winien być rozpatrywany według przepisów obowiązujących przed tą datą, jeżeli prawo do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności powstało w okresie przewidzianym prawem, co pozwala na retroaktywne przyznanie świadczeń.

Podmiot wnoszący o wznowienie postępowania może wykazywać interes prawny za pomocą wszelkich dowodów, nawet wbrew wpisowi w księdze wieczystej, jeśli domniemanie niezgodności z rzeczywistym stanem ma wpływ na rozpoczęcie postępowania.

Decyzja przyznająca świadczenie rodzinne nie może być uchylona z mocą wsteczną, gdy okres świadczeniowy minął przed złożeniem wniosku o uchylenie; taka decyzja nie kształtuje już uprawnień strony i nie może skutecznie zmienić sytuacji prawnej.

Z uwagi na art. 72a ustawy Prawo budowlane, postępowania w zakresie utrzymania obiektów budowlanych wszczynane są z urzędu, co wyklucza możliwość ich wszczynania na wniosek osoby powołującej się na interes prawny.

Pismo organu administracyjnego, które nie zawiera rozstrzygnięcia władczego ani nie rozstrzyga kwestii merytorycznej, nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Niedopuszczalność zażalenia wynika z braku prawnej możliwości zaskarżenia dokumentu o charakterze informacyjnym.

Skarga kasacyjna P. S.A. w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości została oddalona wobec braku usprawiedliwionych podstaw, zgodnie z art. 184 ppsa, przy uwzględnieniu zasad dyspozycyjności i granic skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę na czynności egzekucyjne nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Proceduralne uchybienia nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a zastosowane środki egzekucyjne były zgodne z prawem.

Odmowa umorzenia nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych była zasadna, gdyż na gruncie art. 30 ust. 9 u.ś.r. żadne szczególnie uzasadnione okoliczności nie uzasadniały wyjątkowego zastosowania tej ulgi, a decyzja organów była prawidłowa i pozbawiona wad.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstaje od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku o samo świadczenie, co obliguje do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed zmianą przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna, pozbawiona dostatecznych podstaw i argumentacji, nie spełnia kryteriów materialnoprawnych do jej uwzględnienia, co skutkuje oddaleniem skargi zgodnie z art. 184 ppsa.

Nieruchomość uznaje się za niezrealizowaną na cel wywłaszczenia, jeśli mimo upływu terminów określonych w art. 137 ugn prace nie zostały rozpoczęte, chyba że brak jest sprzeczności w działaniach organów do wywłaszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.J., uznając, że doręczenie tytułu wykonawczego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne dotyczące pełnomocnictwa nie były uzasadnione, ponieważ dotyczyły odrębnego postępowania egzekucyjnego.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniesiona przez skarżącego, nie zawierała usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zatwierdził prawidłowość przyjętych działań egzekucyjnych, uznając ich zgodność z przepisami prawa oraz realnymi podstawami prawnymi.

Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.

Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.