Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną przeciwko uchyleniu decyzji ograniczającej pomoc opiekuńczą, potwierdzając brak dowodów na marnotrawienie świadczenia i błędy proceduralne organów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników aluminiowych dokonana przez organy celne do kodu TARIC 7610 90 90 10 jest prawidłowa; nie stanowią one konstrukcji, ani ich części w myśl CLASSIC i CN, a więc nie podlegają kodowi TARIC 7610 90 90 95.

W postępowaniu o pozwolenie konserwatorskie według art. 36 ust. 1 u.o.z. właściciel nieruchomości sąsiedniej nie ma przymiotu strony z racji samego sąsiedztwa, jeśli inwestycja nie narusza chronionego układu urbanistycznego bądź odrębnych wartości historycznych.

Nie można dokonać zwolnienia z ustawowego warunku przynależności do wspólnoty samorządowej gminy w procesie najmu mieszkań komunalnych, a działania organów zgodne z tym zakresem są legalne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieopartą na uzasadnionych podstawach, potwierdzając prawidłowość oceny dowodów przez organy administracyjne w zakresie braku przesłanek do uznania działalności opozycyjnej H.Ł.

NSA, uznając prawidłowość rozstrzygnięcia organów celnych i WSA, utrzymał w mocy klasyfikację towarów jako felgi gotowe, podlegającą cłu antydumpingowemu według pozycji 8708 70 99 80 TARIC, na podstawie reguły 2(a) ORINS. Zarzuty skargi kasacyjnej, zarówno co do przepisów materialnych, jak i procesowych, uznał za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną F. Sp. z o.o., podtrzymując decyzje organów celnych o unieważnieniu zgłoszeń celnych, uznając przedstawione dokumenty za niewystarczające do potwierdzenia opuszczenia towarów z obszaru celnego UE.

Brak dokumentacji potwierdzającej fizyczne opuszczenie towarów poza terytorium UE uzasadnia unieważnienie zgłoszeń celnych, a nieprzedstawienie precyzyjnych zarzutów kasacyjnych uniemożliwia ich skuteczne rozpatrzenie.

Dla spełnienia przesłanki efektu zachęty decydujące jest posiadanie przez pracodawcę wiedzy o niepełnosprawności pracownika w chwili jego zatrudnienia, niezależnie od czasu formalnego okazania orzeczenia o niepełnosprawności.

Dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego jest uzależnione od efektu zachęty, istniejącego w momencie zatrudnienia, a niekoniecznie od okazywania orzeczenia w dniu zawarcia umowy. Weryfikacja świadomości pracodawcy o niepełnosprawności jest decydująca.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że częściowe wykonanie nakazu rozbiórki nie powoduje jego wygaśnięcia, jeśli decyzja wskazuje określone części obiektu, które nadal istnieją, co uprawnia odmowę stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji (art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.).

Przewoźnik realizujący przewozy bez odpowiedniego oznakowania pojazdu jako taksówki i niezgłoszenia do licencji, realizuje przewóz osób bez wymaganego zezwolenia, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W konkursie o dofinansowanie istotne jest, by wspólnik będący członkiem organu zarządzającego był ujawniony w KRS co najmniej 6 miesięcy przed złożeniem wniosku. Zaniedbanie tego obowiązku wyklucza możliwość przyznania środków.

Dla ocenienia efektu zachęty wystarczająca jest wiedza pracodawcy o niepełnosprawności w dniu zatrudnienia, bez potrzeby posiadania formalnego orzeczenia w tym samym momencie.

Doręczenie zastępcze pod nieaktualny adres korespondencyjny wskazany wcześniej przez stronę jest skuteczne, o ile strona nie zgłosiła zmiany adresu odpowiednim organom, co wywołuje skuteczne zawieszenie biegu przedawnienia należności składkowych.

NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na konieczność ponownego zbadania rozliczeń finansowych związanych z uchyleniem decyzji dotyczącej obowiązków wynikających z przeciwdziałania COVID-19, jednocześnie podkreślając autonomię organu w decyzji o uchyleniu polecenia.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy na okres po 30 czerwca 2024 r. nie uzasadnia kwalifikacji bezczynności organu jako rażącego naruszenia prawa, z uwagi na brak jednoznacznych przesłanek proporcjonalności ograniczenia prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano wpływu podnoszonych uchybień postępowania administracyjnego na wynik sprawy, co uniemożliwia skuteczne podważenie ustaleń faktycznych czynionych przez sąd I instancji.

Skreślenie z listy studentów z powodu niezaliczenia semestru, przy zachowaniu procedur uczelnianych i ustawowych, jest zgodne z prawem. Brak staranności studenta w uzyskaniu zaliczeń i terminowej komunikacji usprawiedliwia decyzję o skreśleniu.

Prawomocny wyrok sądu administracyjnego oddalający skargę na decyzję administracyjną wyklucza jej późniejsze stwierdzenie nieważności, uzasadniając umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odmowa wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego była zasadna, gdyż nie można prowadzić uproszczonej legalizacji wobec obiektu objętego prawomocnym nakazem rozbiórki, realizując zasadę jednolitości orzecznictwa administracyjnego.