Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości powinna jednocześnie rozstrzygać o wszystkich kwestiach związanych ze zwrotem należności, w tym formie zabezpieczenia, co nie pozwala na wydawanie odrębnych decyzji w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną w sprawie podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie Sądu I instancji i brak przesłanek materialnoprawnych i procesowych do zmiany wyroku.

Decyzja organu podatkowego oparta na art. 28b ust. 2 ustawy VAT narusza przepisy procesowe i materialne z uwagi na niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, niewystarczające zbadanie istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności przez A. Ltd. w Polsce oraz brak pogłębionej analizy prawnej.

Niepełne ustalenie faktyczne co do rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej przez zagranicznych kontrahentów uniemożliwiało organowi podatkowemu określenie właściwego miejsca świadczenia usług i stosownej stawki opodatkowania VAT.

Dokonane przez inwestora zmiany użytkowe i techniczne budynku handlowo-usługowego nie kwalifikowały się do kategorii przebudowy według art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, tym samym nie naruszały przepisów prawa budowlanego i nie wymagały interwencji organów nadzoru.

Sąd administracyjny może uchylić decyzję dyscyplinarną, jeśli organ nie zapewnił bezstronności i nie odniósł się do zarzutów odwoławczych, naruszając procesowe prawa funkcjonariusza.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak wpływu proceduralnych zarzutów strona skarżącej na wynik postępowania, oraz rolę RDN w szerokiej ocenie naukowej, oddala skargę kasacyjną, podkreślając ograniczenie kontroli sądowej do strony proceduralnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że procentowe dane o zdawalności egzaminów przez kandydatów na kierowców, dotyczące ośrodków szkolenia, stanowią informację publiczną, którą WORD jest zobowiązany udostępnić na wniosek, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, mimo że dotyczy to także działalności prywatnych ośrodków szkolenia.

Decyzja administracyjna o przeznaczeniu pojazdów na cele obronne, nawet gdy są one niezbędne do działalności gospodarczej, jest zgodna z ustawą o obronie Ojczyzny. Wyłączenia z egzekucji administracyjnej nie dotyczą sytuacji związanych z bezpieczeństwem państwa.

Referendum lokalne dotyczące planowania przestrzennego, jako wyraz woli mieszkańców, jest dopuszczalne, o ile nie ingeruje bezpośrednio w wyłączną kompetencję rady gminy do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i nie narusza przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że unieważnienie uchwały Rady Gminy Świerklany przez Wojewodę Śląskiego było uzasadnione ze względu na istotne naruszenia prawa, w tym brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, co uzasadnia zastosowanie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej, z uwagi na ich wyjątkowy charakter, nie mogą być stosowane ani poprzez wykładnię rozszerzającą, ani przez analogię, do administracyjnych kar pieniężnych przewidzianych w ustawie o grach hazardowych.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymuje decyzje organów administracyjnych w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, uznając istnienie adekwatnego związku przyczynowego z warunkami pracy na podstawie specjalistycznej oceny medycznej. Skargi kasacyjne oddalono jako nieuzasadnione.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów precyzyjnego wskazania przepisów naruszonych oraz ich uzasadnienia, nie może zostać uwzględniona przez sąd kasacyjny, wiążąc sąd wyłącznie z wyraźnymi granicami skargi bez możliwości ich rozszerzenia.

Skarga kasacyjna K.W. od wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA orzekł, że decyzje wywłaszczeniowe z 1957 r. nie wydano z rażącym naruszeniem prawa zgodnie z dekretem z 1949 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oczywista omyłka pisarska w oznaczeniu strony postępowania podlega sprostowaniu, gdy postępowanie prowadzone było prawidłowo wobec uprawnionego podmiotu, a decyzja pozostaje skuteczna mimo błędu technicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.

Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. wymaga oczywistego braku możliwości jego prowadzenia, co nie wystąpiło w sprawie dot. przetwarzania danych osobowych przez wydawców. Organ błędnie nie przeprowadził merytorycznej oceny w ramach RODO.

Sąd uznał zabezpieczenie zobowiązań podatkowych B.P. sp. z o.o. za zasadne, wykazując uzasadnioną obawę ich niewykonania, zgodnie z art. 33 § 1 o.p., oraz potwierdzając uczestnictwo spółki w oszustwie podatkowym.

Wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 rok, nie jest uprawnione, gdyż brak jest nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nie ma bezpośredniego związku pomiędzy decyzjami, by wpływały one na ostateczne rozstrzygnięcie prejudycjalne.

Nałożenie obowiązku wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w wyniku samowoli budowlanej, opierając się na wymogach art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. jest zasadne, a nakazane prace stanowią dopuszczalną formę przeróbek służących dostosowaniu obiektu do przepisów.

Instytucja wznowienia postępowania jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji ostatecznych i wymaga spełnienia ścisłych przesłanek. Nie wykazano nowych, istotnych okoliczności dla sprawy, co przesądza o braku podstaw wznowieniowych i uchyleniu decyzji podatkowej.

W przypadku kolizji między ogólnymi zasadami dostępu do informacji według u.d.i.p. a szczególnymi regulacjami k.p.k., pierwszeństwo mają przepisy k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p. w zakresie dostępu do akt postępowania karnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niewłaściwe uzasadnienie wyroku uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, aby właściwie przeanalizować decyzję organu ochrony danych.