Podczas rozpoznania skargi kasacyjnej na wyrok sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ publiczny zrealizował wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Brak wątpliwości co do faktycznej lokalizacji nośnika oraz jego ingerencji w pas drogowy wyklucza zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa.

Zmiana nazwiska nie może być oparta na subiektywnych odczuciach i emocjach; musi mieć obiektywnie uzasadniony ważny powód, spełniający kryteria racjonalnej oceny przez organy administracji.

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., planowane elektrownie fotowoltaiczne, jako odnawialne źródła energii, są zwolnione z wymagań ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., a prawidłowo wyznaczona powierzchnia nie wymagająca decyzji środowiskowej potwierdza legalność takich decyzji o warunkach zabudowy.

W sprawach naruszenia bezczynności organu administracji, skarżący ma obowiązek precyzyjnego określenia przedmiotu skargi, aby umożliwić jej rozpoznanie. Bezczynność wymaga stwierdzenia niewykonania konkretnego obowiązku procesowego przez organ.

Przedsiębiorstwo wodociągowe, dostarczając wodę różnym podmiotom nie tylko do spożycia przez ludzi, winno stosować zróżnicowane stawki opłat zmiennych, uwzględniając ekonomiczne i środowiskowe aspekty użytkowania wody.

Ścisła kara za zajęcie pasa drogowego, bez możliwości miarkowania, zgodna z ustawą o drogach publicznych i k.p.a.; brak podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej utrzymującej karę.

Rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej przeciwko wyrokowi WSA w sprawie egzekucji administracyjnej jest niezasadne, jeśli wyrok ten jest zgodny z wykładnią prawa dokonaną przez NSA oraz gdy podniesione nadpłaty nie wpływają na wymagalność obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji wymiarowej.

Różne cele poboru wód wymagają stosowania odrębnych stawek opłat, zgodnie z dyspozycją art. 274 Prawa wodnego i jego przepisami wykonawczymi, utrwalając zasadę "zanieczyszczający płaci".

Zajęcie pasa drogowego bez uzyskania wymaganego zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, która zostaje utrzymana w mocy, jeżeli organ z właściwą starannością zgromadzi materialnie wystarczające dowody potwierdzające naruszenie przepisów.

Stawki opłat zmiennych za pobór wód zróżnicowane są według celu ich wykorzystania. Preferencyjna stawka dotyczy wyłącznie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi; inne cele wymagają zastosowania wyższych stawek.

Zarządzanie składowiskiem odpadów musi odbywać się w zgodzie z przepisami ochrony środowiska, a naruszenie instrukcji składowania i zasady odpowiedniego pobierania prób do badań laboratoryjnych przez nieuprawnione podmioty, jest podstawą do wydania zarządzenia pokontrolnego przez organ administracji publicznej.

Przepisy prawa miejscowego przyznające zwolnienia podatkowe muszą mieć charakter przedmiotowy. Wprowadzenie przez Radę Miejską zwolnień podatkowych nie naruszyło przepisów prawa, gdyż spełniało wymogi formalne określone w art. 7 ust. 3 u.p.o.l. i przepisach unijnych.

Wydatki mieszane związane z używaniem samochodów przez pracowników spółki dla celów służbowych i prywatnych nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o ile dotyczą podmiotów niewiązanych ze wspólnikami.

Nieruchomość, która jest w posiadaniu przedsiębiorcy i wpisana do ewidencji środków trwałych, może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet jeżeli nie jest faktycznie wykorzystywana, co uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości.

Skarga kasacyjna M. sp. z o.o. dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych jest niezasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość wyroków podjętych przez sądy niższej instancji, akcentując brak naruszeń proceduralnych oraz zasadną ocenę materialnoprawną w rozstrzyganej sprawie.

Oprocentowanie nadpłaty powstałej z zastosowania się podatnika do uchylonej interpretacji indywidualnej jest uzasadnione, gdyż ochrona podatnika przed negatywnymi skutkami takiej interpretacji wynika z zasady nieszkodzenia z art. 14k § 1 O.p.

Nieruchomość stanowiąca własność skarżącego została prawidłowo zakwalifikowana przez organy podatkowe jako domek letniskowy, co uzasadniało stosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organy podatkowe przekroczyły granice uznania administracyjnego, nie stosując się do wytycznych WSA z 3 listopada 2021 r. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych wobec Gminy.

Użytkowanie samochodów służbowych dla celów prywatnych przez członków zarządu, będących udziałowcami, może stanowić ukryte zyski opodatkowane ryczałtem. Brak dokumentacji wykorzystywania aut służbowych wyklucza odmienną kwalifikację wydatków na te pojazdy.

Posiadanie nieruchomości wpisanej do ewidencji środków trwałych przez przedsiębiorcę uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego jej użycia.

W przypadku zobowiązań podatkowych, zapłata czekiem rozrachunkowym nie spełnia warunków bezgotówkowej formy płatności podatku, chyba że lokalny organ administracyjny postanowi inaczej. Wobec nieuznania czeku za akceptowalny środek płatniczy, zobowiązanie podatkowe uznaje się za niewygasłe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego, podtrzymując kwalifikację nieruchomości jako domku letniskowego, uzasadniając, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe dostatecznie wykazało charakter wykorzystania nieruchomości zgodny z decyzjami organów administracyjnych.

W przypadku nieruchomości zakwalifikowanej w ewidencji gruntów jako domek letniskowy, wiążąca jest funkcja podstawowa, a organ podatkowy nie może samodzielnie jej zmieniać w toku postępowania podatkowego.