Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż przedłużenie terminu zwrotu VAT przez organ podatkowy było uzasadnione z uwagi na potrzebę dodatkowej weryfikacji i nowe fakty ustalone w toku postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarówno decyzja organu, jak i wyrok Sądu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych i materiału dowodowego niewystarczającego do wykazania świadomości podatnika w udziałach w karuzeli podatkowej, co skutkuje ich uchyleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak jest podstaw do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie wszczęcia postępowania karnego skarbowego, które nie dotyczy określonego zobowiązania podatkowego, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku sądu i decyzji organu podatkowego.

Brak możliwości zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania w trybie art. 108 ustawy o VAT, gdy postępowanie karno-skarbowe dotyczy innego naruszenia; samo wystawienie nierzetelnych faktur nie stanowi uszczuplenia podatkowego.

Wystawienie faktury z nieprawidłowym podatkiem VAT prowadzi do obowiązku zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o PTU, chyba że podatnik wykaże eliminację ryzyka uszczuplenia Skarbu Państwa; nie każde postępowanie karne skarbowe zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych przez organy administracyjne nie doszło do naruszeń prawnych, a zastosowane środki egzekucyjne były prawidłowe. Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw do podważenia wcześniejszych decyzji organów.

Skarga kasacyjna S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku oddalona; postanowienia organów podatkowych dotyczące egzekucji pieniężnej uznane za prawidłowe. Proceduralne naruszenia w kwestii wskazania adresata uznane za sprostowane.

Dochody uzyskane przez spółdzielnię z tytułu umowy z deweloperem, przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych, mieszczą się w zakresie zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., jako dochody związane z gospodarką zasobami mieszkaniowymi.

Skarga kasacyjna na decyzję o odmowie uznania działki za wspólnotę gruntową zostaje oddalona z uwagi na brak merytorycznych podstaw i właściwie wykazane przesłanki prawne przez sądy niższej instancji oraz organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy administracji oraz sądy niższej instancji prawidłowo odmówiły umorzenia opłaty legalizacyjnej Gminie B., wskazując na brak przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, które mogłyby uzasadniać taką ulgę, a poniesienie tej opłaty nie narusza zasad prawnych.

Postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania z uwagi na wadliwe formalnie wniesienie odwołania podtrzymane; powtórne awizowanie przesyłki skuteczne, a domniemanie doręczenia nieobalone przez skarżącego.

Organy podatkowe są zobligowane do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, rozważając wszystkie zgłoszone dowody w kontekście możliwości odliczenia podatku naliczonego. Odmowa przeprowadzenia świadków, mogących wpłynąć na wynik sprawy, stanowi naruszenie prawa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie zasad procesowych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przy włączeniu do akt nowych dowodów po zamknięciu rozprawy, co pozbawiło stronę prawa do obrony, skutkując uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 254 § 1 o.p. wymaga zaistnienia nowych okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym. Ocena dowodów nie stanowi zmiany okoliczności uzasadniającej ponowne rozpatrzenie decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako nieposiadająca usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.; decyzje administracyjne w sprawie egzekucji były zgodne z prawem.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa, podlega oddaleniu, gdyż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym, jeśli ocena sprzeczności z przepisami nie jest oczywista.

Członek zarządu może wykazać brak winy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, nawet jeśli taki wniosek został złożony z opóźnieniem przez poprzedni zarząd.

Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej nie znajduje zastosowania do użytkowników wieczystych, co wyklucza umorzenie postępowania odszkodowawczego wobec nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste, nawet gdy stanowią obszar kolejowy.

W przypadku pobierania emerytury przez osobę ubiegającą się o świadczenie pielęgnacyjne, wymogiem jego przyznania jest skuteczne zawieszenie wypłaty emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. Brak zawieszenia tego świadczenia przed terminem eliminuje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach obowiązujących przed 2024 r.

Skarga kasacyjna oddalona. Odróżnienie codziennych trudności finansowych od wyjątkowych przypadków uprawniających do specjalnego zasiłku celowego. Decyzje organów zgodne z prawem i w ramach uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nabycie prawa własności urządzeń związanych z użytkowaniem wieczystym przez PKP wymaga jednoznacznej identyfikacji w dokumentach decyzji administracyjnej; brak załącznika z wykazem urządzeń skutkuje wadą decyzji, uniemożliwiającą jej prawidłowe wykonanie.

Śmierć strony postępowania w okresie jego fakultatywnego zawieszenia nakłada na organ obowiązek zmiany podstawy zawieszenia na obligatoryjną zgodnie z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., co uniemożliwia umorzenie postępowania na podstawie art. 98 § 2 k.p.a., o ile termin ten nie upłynął.

Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie wystarcza samo stwierdzenie uchybienia przepisom; konieczna jest ocena, czy skutki naruszenia uzasadniają wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego ze względu na społeczno-gospodarcze konsekwencje.

Faktury VAT będące przedmiotem sporu mogą zostać uznane za nierzetelne i pozbawione skutków prawnych, jeżeli w postępowaniu podatkowym zostanie ustalone, że czynności, które mają dokumentować, nie zostały rzeczywiście wykonane. Organy podatkowe mają prawo odmówić odliczenia podatku, gdy istnieją dowody na fikcyjność transakcji.