Art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID-19 należy interpretować prokonstytucyjnie i celowościowo, jako obejmujący także terminy materialnego prawa podatkowego, jeżeli od ich zachowania zależy uzyskanie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej. W okresie epidemii podatnikowi, który uchybił takiemu terminowi, przysługuje mechanizm zawiadomienia oraz możliwość wystąpienia o jego przywrócenie

Jeżeli inwestor w postępowaniu legalizacyjnym samowolnie wybudowanego zespołu obiektów nie przedłoży dokumentów obejmujących wyodrębnialny konstrukcyjnie silos, a dokumentacja wskazuje go jako przeznaczony do rozbiórki, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek nakazać jego rozbiórkę na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego. Postępowanie legalizacyjne dotyczące pozostałych obiektów

Przesłanki przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku muszą być spełnione kumulatywnie; brak którejkolwiek z przesłanek, w tym całkowitej niezdolności do pracy potwierdzonej orzeczeniem ZUS, wyklucza przyznanie świadczenia.

Minister słusznie umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1979 r. na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. z 2021 r., ze względu na przekroczenie 30-letniego terminu od doręczenia decyzji, co uniemożliwiło prowadzenie merytorycznej oceny jej legalności.

W przypadku wykonania miejsc postojowych bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania nakazu rozbiórki zgodnie z art. 49b ustawy Prawo budowlane, gdy inwestor nie podejmuje działań legalizacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towarów oparta jest na ich obiektywnych cechach w momencie importu; jednostki organizacyjne celne posiadają kompetencje w zakresie tych ustaleń i ich decyzje były prawidłowe, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż skarżący nie sprostał ciężarowi dowodu co do posiadania działek rolnych będących przedmiotem wniosku o płatności, a organy administracyjne prawidłowo wykonały swoje obowiązki proceduralne.

Statki badawcze nie spełniają kryteriów 'komunikacji międzynarodowej' w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej. Praca na takich statkach podlega opodatkowaniu w Polsce.

Sąd uznaje, że ulga abolicyjna nie ma zastosowania, gdyż praca na statkach badawczych nie kwalifikuje się jako dochód z komunikacji międzynarodowej; warunki umowy z ZEA nie zostały spełnione, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znajdują podstaw w obowiązujących przepisach.

Dla przejęcia własności działki przez gminę z mocy prawa, konieczne jest wykazanie, że działka ta była zaliczona do dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r., a wcześniejsze uchwały dotyczące nadania nazw ulic nie mogą same w sobie być podstawą do odmowy stwierdzenia takiego nabycia.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli uprawniony ma już przyznany specjalny zasiłek opiekuńczy. W przypadku zbiegu uprawnień możliwe jest uzyskanie tylko jednego ze świadczeń, po jednoznacznym zrzeczeniu się konkurencyjnego świadczenia w drodze uchwały administracyjnej.

Określona przez organ podatkowy wartość rynkowa nieruchomości, stanowiąca podstawę opodatkowania, została poprawnie ustalona, a zarzuty naruszenia art. 6 ust. 1, 2 i 4 u.p.c.c. są niezasadne, gdyż operat szacunkowy spełnia wymogi formalne.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie formalnych wymogów wskazania naruszonych przepisów prawa, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznanie meritum zarzutów kasacyjnych. Decyzja sądu pierwszej instancji dotycząca odpowiedzialności podatkowej osób trzecich została utrzymana w mocy.

Po ogłoszeniu upadłości, wszelkie środki zabezpieczone przed jej ogłoszeniem podlegają przekazaniu do masy upadłości, co wynika z zasady uniwersalnej egzekucji upadłościowej równości wierzycieli. Zabezpieczenia dokonane przed ogłoszeniem upadłości są bezprzedmiotowe.

Decyzja o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił w pełni stanu faktycznego w zakresie wymaganym dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 138 § 2 Kpa). Kluczowe jest ustalenie rzeczywistego charakteru budynku.

Sąd administracyjny potwierdza zgodność z prawem umorzenia postępowań wszczętych po 30 latach od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, gdy postępowania te nie zakończyły się przed dniem 16 września 2021 r., zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowień uchwały regulaminowej, które przekraczały delegację ustawową z art. 4 ust. 2 u.c.p.g., naruszały zasady techniki legislacyjnej i były niezgodne z prawem powszechnie obowiązującym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zwolnienie funkcjonariusza było uzasadnione oczywistością popełnienia czynu o znamionach przestępstwa i nie było wad proceduralnych, które wpłynęłyby na wynik postępowania.

Zwolnienie funkcjonariusza Policji z uwagi na długotrwałą absencję zdrowotną, która dezorganizuje funkcjonowanie jednostki i narusza ważny interes służby, jest zgodne z prawem i nie narusza zasady prawa do sądu czy konstytucyjnej ochrony funkcjonariusza.

W kontekście reformy KAS, nieprzedłożenie propozycji służby funkcjonariuszowi, w związku z przeprowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi i karnymi, pozostało w granicach uznania administracyjnego i nie narusza zasady domniemania niewinności, jeżeli istnieją wątpliwości co do nieposzlakowanej opinii funkcjonariusza.

Dla zastosowania art. 28b ust. 2 ustawy o VAT kluczowe jest ustalenie, czy zagraniczni kontrahenci rzeczywiście prowadzili działalność gospodarczą. Bez tych ustaleń nie można określić stałego miejsca prowadzenia działalności, a tym samym poprawnie ustalić miejsca świadczenia usług i opodatkowania według stawki krajowej.

Decyzja, która nie ustala jednoznacznie, czy usługi były świadczone na rzecz podmiotów prowadzących faktyczną działalność gospodarczą, nie może być podstawą dla ustalenia miejsca opodatkowania. W ustaleniach faktycznych priorytetem jest rozpoznanie rzeczywistej działalności usługobiorców.

Przed oceną, czy zagraniczny usługobiorca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, organ podatkowy powinien jednoznacznie ustalić, czy fakturowane usługi zostały rzeczywiście wykonane na jego rzecz oraz czy podmiot ten prowadził realną działalność gospodarczą. Sąd administracyjny, uchylając decyzję z powodu braków tych ustaleń,

Dla skutecznego wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji Podatkowej, skarżący musi wykazać istnienie nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub dowodów nieznanych organowi skarbowemu w momencie wydawania decyzji ostatecznej. Wznawianie postępowania nie może służyć jako środek do powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną