Zobowiązanie wynikające z zarejestrowania odbiornika RTV trwa do jego formalnego wyrejestrowania i na zobowiązanym spoczywa ciężar dowodzenia takiego wyrejestrowania. Brak dokonania wyrejestrowania skutkuje dalszym obowiązkiem uiszczania opłat abonamentowych.

Brak wniosku o dofinansowanie w terminie wskazuje na jego zbędność i skutkuje utratą prawa do pomocy, nawet jeśli spełniono inne przesłanki materialne. Odrzucenie skargi kasacyjnej.

Elementy węzła betoniarskiego tworzą jedno, wyodrębnione urządzenie techniczne - budowlę, podlegającą opodatkowaniu jako całość materialna, zgodnie z art. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 Prawa budowlanego. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.

W przypadku skargi kasacyjnej opartej na zarzutach naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, brak wykazania istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy uniemożliwia zmianę rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a wykładnia krajowych przepisów dofinansowania musi uwzględniać regulacje unijne.

NSA orzekł, że art. 100d ust. 1-4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy jest niezgodny z Konstytucją RP w kontekście cudzoziemców innych niż wskazani w ustawie, a przedłużenie jego stosowania po 30 czerwca 2024 r. jest pozbawione podstaw prawnych.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, a ich zastosowanie po 30 czerwca 2024 r. jest z wyłączeniem niekonstytucyjne. Stwierdzona bezczynność organu wobec wniosku obywatela Kirgistanu była niezgodna z prawem.

Decyzja Prezesa Zarządu PFRON w sprawie wysokości dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z przepisami ustawy o rehabilitacji i unijnym rozporządzeniem nr 651/2014; brak terminowego wniosku oznacza brak niezbędności pomocy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nadmierna anonimizacja dokumentów, która uniemożliwia uzyskanie przez wnioskodawcę ich pełnej treści, czyni organ bezczynnym, a organ jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej w sytuacji odmowy dostępu do informacji.

Ewentualne pozostawienie sprawy bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosków wodnoprawnych jest uzasadnione prawem, a decyzja o zawieszeniu postępowania ma charakter uznaniowy, co wyklucza obligatoryjność jego zastosowania.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez spółkę Skarbu Państwa jest uzasadniona, gdy informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która ma wartość gospodarczą i zostały podjęte niezbędne działania w celu jej ochrony przed ujawnieniem.

Przesłanką do pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest nieusunięcie braków formalnych w terminie, a decyzja o odmowie zawieszenia postępowania leży w gestii uznaniowej organu administracyjnego, zgodnie z art. 64 § 2 i art. 98 § 1 k.p.a.

Organ podatkowy ma prawo do sprostowania decyzji w razie oczywistych omyłek również z urzędu na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej. Rozpoznanie pisma strony może obejmować szeroką interpretację związanych z nim żądań, co nie ogranicza działań organu w trybie korekty decyzji.

Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym stosują się także do danych osób skazanych przed jej wejściem w życie, zgodnie z przepisami przejściowymi. Brak jest podstaw do odmowy zamieszczenia lub usunięcia takich danych z RSPTS bez spełnienia ustawowych przesłanek.

Brak podstaw do uznania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ projekt budowlany nie naruszał dopuszczalnych norm dla poziomu pola elektromagnetycznego, a argumenty skargi kasacyjnej były bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając działania Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za zgodne z obowiązującymi przepisami, a obiekcje dotyczące przepisów przeciwpożarowych i granic nieruchomości za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach przewidzianych w przepisach, a wcześniejsze orzeczenia NSA nie zmieniają faktycznych podstaw takich decyzji. Oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadę trwałości decyzji.

Czynności dnia codziennego wykonywane przez skarżącego nie wypełniają ustawowych kryteriów stałej opieki wyłączającej możliwość pracy zawodowej, co wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z Ordynacji podatkowej nie mogą być stosowane do administracyjnych kar pieniężnych z ustawy o grach hazardowych, ze względu na sankcyjny charakter tych zobowiązań oraz brak jednoznacznej podstawy prawnej do ich zastosowania. Postępowanie umorzono.

Przepisy o odpowiedzialności osób trzecich z rozdziału 15 Ordynacji podatkowej nie znajdują zastosowania do kar pieniężnych wynikających z ustawy o grach hazardowych na podstawie art. 91 tej ustawy.

Bez uwzględnienia kryteriów art. 189f k.p.a. nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów u.b.ż.ż. jest nieprawidłowe i wymaga rozważenia możliwości jej odstąpienia ze względu na proporcjonalność i indywidualny charakter naruszenia.

Zmiana przeznaczenia działki w miejscowym planie, naruszająca konstytucyjną zasadę proporcjonalności i singlująca arbitralność gminy, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku drogi [...], ograniczenie praw własności uznano za proporcjonalne i zasadne pod kątem interesu publicznego.