W sprawach dotyczących przepisów Prawa budowlanego, które nakazują wszczęcie postępowania z urzędu, nie jest dopuszczalne zainicjowanie postępowania administracyjnego na wniosek osoby powołującej się na interes prawny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielił pełnych odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wszelkie niewyczerpujące odpowiedzi dotyczyły pytań wykraczających poza zakres informacji publicznej.

Utwardzony plac rozmiarów ponad 10 miejsc postojowych jest obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę. Samowolna realizacja miejsca postojowego dla powyżej 10 pojazdów bez pozwolenia stała się realizacją przesłanek z art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Nielegalny przewóz odpadów, realizowany z niepoprawnie wypełnionymi dokumentami wg załącznika VII rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, nawet gdy informacje w dokumentach są wewnętrznie sprzeczne.

Nałożenie na S. sp. z o.o. administracyjnej kary pieniężnej za nielegalne transgraniczne przemieszczanie odpadów było zgodne z prawem, gdyż odpady wymagały zgłoszenia, co zostało zaniedbane przez spółkę.

Przewożenie odpadów pomiędzy oddzielnymi oczyszczalniami ścieków w obrębie jednej gminy na cele dalszego przetwarzania wymaga uzyskania indywidualnych zezwoleń zgodnie z ustawą o odpadach, a brak takich zezwoleń uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Instalacje technologiczne, takie jak instalacja sprężonego powietrza, mogą być traktowane jako samodzielne budowle i podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jeśli nie są niezbędne dla podstawowego funkcjonowania budynku.

Rada Miejska [...] przekroczyła delegację ustawową, ustanawiając zasady przyznawania lokali do remontu i pierwszeństwa najmu socjalnego, co skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonych przepisów uchwały. Gmina nie posiadała uprawnień do wprowadzenia regulacji nieobjętych zakresem ustawowym.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej D.K. – N.W. oraz D.K. – J., będące w posiadaniu przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli są potencjalnie wykorzystywane w działalności gospodarczej tej spółki, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe umorzenie postępowania administracyjnego wszczętego po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, mimo zarzutów naruszenia konstytucyjności oraz konwencji o ochronie praw człowieka.

Nie można w decyzji środowiskowej wydanej bez uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nałożyć obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 O.p. aktualizuje się po wykazaniu przesłanek pozytywnych, natomiast jej wyłączenie następuje w razie wykazania przez członka zarządu przesłanek egzoneracyjnych (negatywnych), w tym dochowania „czasu właściwego” dla działań upadłościowo-restrukturyzacyjnych.

Prawidłowość dokonania wpisu o potencjalnym historycznym zanieczyszczeniu powierzchni ziemi do rejestru na podstawie wykazu nie wymaga bezpośredniego potwierdzenia faktycznego zanieczyszczenia przez obecnie dostępne badania, a jedynie przypuszczenia jego istnienia na podstawie historycznego użytkowania terenu.

Pełnomocnictwo udzielone w formie notarialnej obejmujące reprezentację przed organami administracyjnymi może być uznane za szczególne, gdy zostaje złożone do akt konkretnej sprawy podatkowej, mimo jego niezłożenia na urzędowym formularzu, o ile organ nie wykonał wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych.

Przewóz regularny specjalny nie wymaga publicznej dostępności ani zezwolenia na przewóz publiczny, a przepisy szczegółowe ustawy o transporcie drogowym wyłączają stosowanie przepisów o miarkowaniu kary z Działu IVa k.p.a.

Podmioty gospodarcze z dominującymi udziałami Skarbu Państwa są zobowiązane do udzielenia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń członków zarządu, gdyż informacje te mają charakter publiczny i są związane z kontrolą nad gospodarowaniem majątkiem publicznym.

Organy administracji publicznej prawidłowo odmówiły udostępnienia informacji, które wykraczały poza zakres definicji informacji publicznej. Działania organu były zgodne z u.d.i.p., a zarzuty wobec bezczynności zostały uznane za nieuzasadnione.

Organ administracji, podejmując decyzję o zwrocie kosztów przewozu, musi wykazać, że wybrane placówki spełniają zalecenia indywidualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, przy czym „najbliższa” oznacza także realizację tych zaleceń, nie tylko odległość geograficzną.

W przypadku nieruchomości będącej współwłasnością, solidarny obowiązek podatkowy ciąży na wszystkich współwłaścicielach, chyba że co najmniej jeden z nich jest wyłącznym posiadaczem samoistnym całej nieruchomości. Zeznania stron nie wykazały statusu posiadacza samoistnego B. i W.M., co wykluczało zwolnienie pozostałych współwłaścicieli z zapłaty podatku.

Z wydobycia kopaliny można wywieść przesłanki do odmowy stwierdzenia nieważności, jeśli decyzja koncesyjna opiera się na właściwych przepisach p.g.g. przy uznaniu wpisów w księgach wieczystych i domniemaniu ich prawidłowości.

Organ, wydając pozwolenie wodnoprawne, jest zobowiązany do rozważenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 (art. 96 ust. 1 u.i.o.ś.), nawet jeśli dotyczy to działań historycznie prowadzonych.

Na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dopuszczającym lokalizację spalarni odpadów, nie można wykluczać lokalizacji współspalarni odpadów, o ile funkcja i cel przedsięwzięcia są zgodne z innymi przepisami planu oraz przepisami prawa o odpadach.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a, z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Osoby przebywające w Polsce są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, a brak wskazania w skardze kasacyjnej istotnego wpływu naruszeń procesowych na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem.