Artykuł 6 ust. 1 lit. f RODO nie może legalizować przetwarzania danych osobowych dla hipotetycznych przyszłych roszczeń. Przetwarzanie danych osobowych musi być związane z rzeczywistymi, istniejącymi potrzebami wynikającymi z prawnie uzasadnionych interesów administratora.

Odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wymaga szczegółowej analizy wpływu planowanej inwestycji na ochronę gruntów rolnych. Zarzuty kasacyjne dotyczące uchylenia podstaw materialnoprawnych przez WSA okazały się niezasadne.

W sprawach odmowy wydania uwierzytelnionej kopii dokumentu administracyjnego, zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a., wnioskodawca musi wykazać "ważny interes strony"; brak precyzyjnego uzasadnienia skutkuje oddaleniem skargi. Doręczenie w formie elektronicznej jest zgodne z K.p.a.

Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca istniejących zarzutów naruszenia prawa procesowego i nieprecyzyjnie określająca przepisy prawa materialnego, nie może prowadzić do uchylenia wyroku sądu niższej instancji, gdyż sąd kasacyjny jest związany granicami skargi.

Brak połączenia spraw przez WSA nie stanowi uchybienia procesowego wpływającego na wynik sprawy. Uprawnienie do łączenia spraw pozostaje w gestii sądu i nie musi być wykorzystywane obligatoryjnie. Skarga kasacyjna nieskutecznie zarzuciła w tym zakresie naruszenie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Brak połączenia spraw przez WSA Białystok nie narusza prawa, a decyzja ta nie miała znaczącego wpływu na wynik. Skarga kasacyjna oddalona, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a wyrok WSA pozostaje w mocy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przy kalkulacji dotacji dla przedszkoli uwzględnia się jedynie wydatki na prowadzenie gminnych przedszkoli, co wyklucza wykorzystanie wydatków przeznaczonych dla szkół podstawowych. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

NSA orzekł, że niejasne i niewystarczająco wyczerpujące uzasadnienie wyroku WSA uniemożliwia przeprowadzenie efektywnej kontroli instancyjnej, wskazując na potrzebę dokładniejszej analizy zarzutów proceduralnych oraz materialnoprawnych w związku z decyzją o zwolnieniu funkcjonariusza.

Podstawy do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak "INTELGRAF SYSTEMS" w oparciu o art. 132(1) p.w.p. zostały prawidłowo uznane przez Urząd Patentowy za spełnione, w szczególności w zakresie czerpania nienależnych korzyści z renomy znaku "INTEL".

Oddalenie skargi kasacyjnej, gdyż odpowiedź organu zaspokajała żądanie zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Kompetencje decyzyjne w zakresie odpadów leżą poza kompetencjami organu udzielającego informacji.

Orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego na rzecz Skarbu Państwa, gdy pojazd nie stanowi wyłącznej własności sprawcy, jest naruszeniem art. 44b k.k.; w takim przypadku powinien być orzeczony przepadek równowartości pojazdu.

Spółka A.1. nie może zostać uznana za rzeczywistego właściciela odsetek w rozumieniu art. 4a pkt 29 u.p.d.o.p., co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. Skarga kasacyjna oddalona, potwierdzenie zasadności decyzji organów skarbowych.

Decyzja organu ustalająca wysokość zasiłku okresowego na poziomie 212 zł miesięcznie została uchylona z uwagi na nieprawidłowe ustalenie dochodów rodziny skarżącej, co wpłynęło na rozstrzygnięcie. Sprawa została przekazana do ponownego jej rozpatrzenia z uwzględnieniem poprawnego określenia dochodów.

Przekroczenie kryterium dochodowego wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego bez wykazania szczególnych okoliczności. Rozstrzygnięcie organu administracyjnego, oparte na uznaniu administracyjnym, nie nosiło cech dowolności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej bez właściwej podstawy prawnej stanowi działanie bezskuteczne, a odmowa ta była sprzeczna z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna Burmistrza Miasta i Gminy B. nie zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak precyzyjnego wykazania uchybień w wykładni prawa przez sąd niższej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zobowiązując do pełnej analizy prawnej zarzutów dotyczących formalności i materialności postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową.

Zaskarżonemu wyrokowi sądu pierwszej instancji zarzuca się niepełne odniesienie się do wszystkich zarzutów, brak weryfikacji istnienia zaległości podatkowej oraz błędne traktowanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty jako aktu czysto formalnego. Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.

Wniesione przez skarżącego dowody i okoliczności nie spełniają warunków uzasadniających wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzja Szefa Urzędu, wsparta orzecznictwem sądowym, jest zgodna z prawem i została prawidłowo utrzymana w mocy przez wojewódzki sąd administracyjny.

Umowy uznane za pozorne nie mogą stanowić podstawy do potrąceń podatkowych. Organy podatkowe winny wykazać nierzetelność faktur lub pozorność czynności prawnych w świetle wykładni art. 199a § 2 O.p. w zw. z art. 83 § 1 k.c.

Powszechne Towarzystwo Emerytalne zobowiązane jest udostępniać informacje publiczne zgodnie z u.d.i.p., jeśli odmienne zasady dostępu nie są określone ustawowo. NSA uchylił wyrok WSA z powodu niewłaściwego stosowania prawa materialnego.

W postępowaniu w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w trybie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami należy badać istnienie materialnoprawnych podstaw roszczenia. Oct. 21 ust. 2 Konstytucji RP nie stanowi samodzielnej podstawy do ustalenia odszkodowania.

Działki wydzielone pod drogi wewnętrzne mogą być uznane za samodzielnie zagospodarowane, jeśli są racjonalnie wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem w decyzji podziałowej, co uprawnia ich wliczenie do wartości nieruchomości po podziale dla celów ustalenia opłaty adiacenckiej.

Skarga kasacyjna dotycząca prawa do otrzymania dodatku węglowego została oddalona, gdyż nie wykazano trwałego zamieszkiwania w zgłoszonym budynku. NSA podtrzymał ustalenia, że nieruchomość nie stanowi centrum życiowego Skarżącej.

W przypadku wydania decyzji o warunkach zabudowy, uwzględnienie zasady dobrego sąsiedztwa oraz właściwe wyznaczenie obszaru analizowanego zgodnego z art. 61 ust. 5a u.p.z.p., a także zastosowanie szczegółowych parametrów obiektów są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.