Aktualizacja danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów w trybie czynności materialno-technicznej jest dopuszczalna, gdy dotychczasowa numeracja nie zapewnia unikalności adresu albo pozostaje niezgodna z faktycznym usytuowaniem i dostępem komunikacyjnym budynku, przez co utrudnia jej wykorzystywanie. Do takiej czynności nie mają zastosowania gwarancje proceduralne właściwe postępowaniu zakończonemu

Skarga kasacyjna spółki na odmowę wypłaty dofinansowania została oddalona, gdyż uznano, że spółka znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej zgodnie z kryteriami rozporządzenia 651/2014 UE, co uniemożliwia przyznanie pomocy publicznej.

Bezczynność Polskich Kolei Państwowych S.A. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej była nieuzasadniona, gdyż nie wykazano całościowego wyłączenia stosowania przepisów u.d.i.p. przez odrębne regulacje prawne dotyczące tej samej materii.

Decyzja o odmowie wydania wizy krajowej przez konsula nie podlega kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 5 pkt 4 p.p.s.a., a skarga kasacyjna w tej materii jest niedopuszczalna. NSA oddalił skargę odrzucając stwierdzenie naruszenia prawa do sądu oraz przepisów konstytucyjnych i unijnych.

W postępowaniu egzekucyjnym, które rozpoczęło się przed nowelizacją z 30 lipca 2020 r., stosuje się przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w ich wcześniejszym brzmieniu, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej, jako że zarzuty nie wykazały wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie.

Członek zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie udowodnił, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość, a okoliczności faktyczne wskazują na istnienie przesłanki niewypłacalności spółki.

Przed zastosowaniem art. 28b ust. 2 ustawy o VAT organ podatkowy musi w pierwszej kolejności ustalić, czy fakturowane usługi zostały rzeczywiście wykonane na rzecz kontrahenta prowadzącego działalność gospodarczą oraz w ramach tej działalności nabyte. Sąd administracyjny, uchylając decyzję z powodu braku takich ustaleń, nie może zastępować organu w ocenie realności usług, statusu usługobiorcy ani istnienia

Ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ustawy o VAT nie jest uzależnione od wykazania świadomego oszustwa podatkowego. Sankcja może służyć samodzielnie celowi zapewnienia prawidłowego poboru VAT, jednak jej proporcjonalność wymaga oceny konkretnych okoliczności sprawy. Sąd administracyjny, kontrolując decyzję sankcyjną, musi wyczerpująco odnieść się do skali, powtarzalności

Dla zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego nie jest wystarczające samo faktyczne wykonanie usługi, jeżeli faktura wskazuje jako jej wykonawcę podmiot, który w rzeczywistości usługi tej nie wykonał, a podatnik nie dochował należytej staranności pozwalającej na zweryfikowanie rzeczywistego przebiegu transakcji.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, gdy całokształt prawidłowo zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego wskazuje, że faktury nie dokumentują rzeczywistych usług, a ich wystawcy nie mieli obiektywnej możliwości ich wykonania. Zapłata wykazana przez podatnika nie przesądza samodzielnie o realności transakcji, zwłaszcza gdy nie potwierdzono jej przepływami pieniężnymi, dokumentacją

Numer telefonu przetwarzany przez podmiot, który nie posiada ani nie ma rozsądnie prawdopodobnego, zgodnego z prawem dostępu do informacji dodatkowych pozwalających przypisać go określonej osobie fizycznej, nie stanowi danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO. Możliwość identyfikacji nie może opierać się wyłącznie na hipotetycznym uzyskaniu danych od samego rozmówcy podczas połączenia telefonicznego

Obiekt wykonany z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu, którego stan prawny został prawomocnie zakwalifikowany w postępowaniu naprawczym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nie może zostać następnie uznany za obiekt wzniesiony bez wymaganego pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 49f ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Wniosek o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego

Art. 100d u.p.o.u. nie uzasadnia przedłużenia zawieszenia terminów po 30 czerwca 2024 r., co potwierdza uprawnienia cudzoziemców do sądowego rozstrzygnięcia skarg na bezczynność organów administracyjnych.

Opiekun osoby niepełnosprawnej traci prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z chwilą nabycia przez podopiecznego prawa do świadczenia wspierającego. Świadczenia wypłacone w czasie, gdy osoba wymagająca opieki nabyła prawo do świadczenia wspierającego, są nienależne i podlegają zwrotowi.

Decyzja organu nie może przewidywać zmiany prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z mocą wsteczną, gdyż konstytutywna natura decyzji wyklucza skutki ex tunc, a możliwa jest tylko zmiana aktu z mocą od daty wydania.

Opieka sprawowana nad osobą niepełnosprawną musi wykluczać możliwość podjęcia pracy, aby przyznać świadczenie pielęgnacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki wykonywanej przez skarżącą tego nie czyni, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.

Wartość budowli może być określona według wartości odtworzeniowej, jeśli nie istnieją porównywalne transakcje rynkowe, a stosuje się metody zgodnie z przepisami prawymi. Skarga kasacyjna niewykazująca błędów w stanie faktycznym lub prawnym zostanie oddalona.

Ocena, czy wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony we właściwym czasie na potrzeby art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, musi być dokonywana według przesłanek niewypłacalności określonych w Prawie upadłościowym. To moment wystąpienia ustawowej podstawy do ogłoszenia upadłości wyznacza początek biegu terminu do złożenia wniosku.

Decyzje organów badanych po wygaśnięciu 8-letniego okresu przedawnienia określonego w rozporządzeniu Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 są nieważne. Skarga kasacyjna Prezesa ARiMR, zawierająca niezasadne zarzuty, podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki istnieje w przypadku niewykazania spełnienia przesłanek egzoneracyjnych w art. 116 O.p., w szczególności braku we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki, przy utrzymującej się przez trzy miesiące niewypłacalności spółki.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bezczynność Wojewody Śląskiego przy rozpatrywaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając wyrok WSA w tej części oraz zmieniając rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania.