Naczelny Sąd Administracyjny, w zgodzie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i ustawą o ochronie informacji niejawnych, potwierdza odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego ze względu na ochronę tajemnicy państwowej i prywatności osób, oddalając skargę kasacyjną G.R.

Sąd uznał, że dopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu wymaga odrębnego dokumentu zawiadomienia, a nie spełnia go dokument potwierdzający samo zbycie, przez co oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione.

Rażące naruszenie prawa procesowego przy ustalaniu kary łącznej uzasadnia uchylenie wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd rejonowy musi oprzeć się na pełnym ujawnieniu materiału dowodowego, w tym jakości odpisów wyroków.

Administrator danych osobowych ponosi odpowiedzialność za naruszenie poufności wynikające z niewłaściwych zabezpieczeń wdrożonych przez podmiot przetwarzający dane w jego imieniu. Ujawnienie danych osobom nieupoważnionym stanowi naruszenie RODO, wobec czego zasadnym jest udzielenie upomnienia.

Udział radnego w głosowaniu nad odwołaniem z funkcji wiceprzewodniczącego nie narusza art. 25a u.s.g., gdyż chodzi o sprawy organizacyjne, nieośrodkujące interesu radnego.

Naruszenie ochrony danych osobowych przez administratora danych, w wyniku którego dane zostały udostępnione osobom nieuprawnionym, uzasadnia nałożenie upomnienia przez Prezesa UODO. Decyzja organu, potwierdzona przez WSA, jest zgodna z RODO i przepisami k.p.a.

Zasiłek stały uznany za nienależnie pobrany wymaga rzetelnego zbadania elementów prawnych i faktycznych, w tym charakteru umów prawnych. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że organy administracyjne nie wykazały należytej staranności w ocenie stanu faktycznego.

NSA oddalając skargę kasacyjną, uznaje, iż brak winy w uchybieniu terminowi procesowemu musi być jasno uprawdopodobniony, a odpowiedzialność za nierzetelne działania pełnomocników obciąża stronę - postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2026 r. sygn. akt II FSK 3049/17.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest właściwy do orzekania o przedawnieniu należności z tytułu składek zdrowotnych. Właściwość rozstrzygania tej kwestii należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Przepadek równowartości pojazdu prowadzonego pod wpływem alkoholu poniżej 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu nie jest uzasadniony, gdyż nie spełnia przesłanek art. 44b § 2 k.k. w zw. z art. 178a § 5 k.k. na korzyść oskarżonego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w zakresie orzeczenia o karze, uznając kasację Prokuratora Generalnego za zasadną, z uwagi na rażące naruszenie prawa materialnego, w tym niewłaściwe zastosowanie art. 178a § 1 k.k. oraz brak uwzględnienia art. 37a § 1 k.k.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, koniecznej w interesie społecznym, została oddalona przez NSA z uwagi na uzasadnione przesłanki społecznego i gospodarczego interesu, zgodne z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że stroną należy się realna możliwość realizacji praw procesowych oraz, że obowiązki związane z aktualizacją danych adresowych nie obciążają stron postępowania w stopniu absolutnym.

Brak możliwości odnalezienia dokumentacji budowlanej z przeszłości nie uprawnia do uznania wykonanych robót za samowolę budowlaną, a legalność robót należy oceniać na podstawie dostępnych materiałów dowodowych i historycznych uwarunkowań.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznającej prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji celowej przez Gminę P. za jej wykorzystanie niezgodne z przeznaczeniem, bez przedawnienia zobowiązania, potwierdzającą poprawność ustaleń sądów niższej instancji.

Cel wywłaszczenia nieruchomości na rzecz budowy Parku Kultury i Wypoczynku został zrealizowany, co wyklucza jej zwrot; realizacja celu nie zawsze wymaga działań budowlanych, gdyż obejmuje również adaptację terenu jako zieleń miejską.

Brak realnej możliwości efektywnego zarządzania operacjami transportowymi przez jedną osobę w nadmiernie rozproszonych przedsiębiorstwach, skutkuje uzasadnioną utratą dobrej reputacji, w przypadku najbardziej poważnego naruszenia przepisów transportu drogowego.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych praw pacjentów wymaga uprawdopodobnienia zorganizowanego naruszenia, nie zaś pojedynczego przypadku. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja RespzPrawPacjenta była zasadna, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

W przypadku zmiany przepisów materialnoprawnych dotyczących nadpłat, szczególnie gdy nie przewidziano przejściowych regulacji, stosuje się przepisy obowiązujące w chwili powstania stosunku prawnego. Nowe przepisy wyłączające możliwość oprocentowania nadpłaty mają zastosowanie do decyzji wydanych po ich wejściu w życie i wyłączają art. 78 O.p.

Postępowanie karnoskarbowe wobec podmiotu zleceniobiorcy zatrzymuje bieg przedawnienia zobowiązania zwrotowego dotacji dla zleceniodawcy, tj. gminy jako beneficjenta, w relacji do organu dotującego (wojewody) na podstawie O.p. Stwierdza się zgodność decyzji z prawem.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona: prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji VAT, obejmującą okres objęty tą decyzją, zgodnie z art. 81b § 1 pkt 2 lit. b O.p.; postępowanie kasacyjne zamykamy zasądzeniem kosztów na rzecz Dyrektora IAS.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu może być wydane wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek technicznych i prawnych, w tym zgodności z decyzjami o warunkach zabudowy oraz pozwoleniem na budowę i użytkowanie. Lokale garażowe nieuznane za samodzielne nie mogą być traktowane jako odrębne lokale mimo ich odrębności technicznej.

Odmowa stwierdzenia nabycia własności drogi przez Gminę z mocy prawa ze względu na brak formalnego uznania jej publicznego statusu była przedwczesna. Wymaga to dogłębnego zbadania historycznych podstaw prawnych zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych.