Decyzja wydana z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa. Rażące uchybienie musi być ewidentne, dotyczyć przepisu jednoznacznego oraz wywoływać niemożliwe do zaakceptowania skutki społeczno-gospodarcze.

Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariusza na etapie zaliczek na zysk wypłacanych w trakcie roku podatkowego. Obowiązek poboru zaktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana będzie ostateczna kwota dochodu.

Sąd stwierdził, że nie każde oczywiste naruszenie prawa jest rażące; uchybienie musi wywoływać skutki nieakceptowalne w państwie prawa, aby je uznać za rażące naruszenie w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarga kasacyjna oddalona.

Skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 272 § 2a p.p.s.a. zostaje oddalona, gdyż powołane orzeczenie TSUE nie wpływa na treść zaskarżonego wyroku NSA, a kwestie odpowiedzialności za zwrot dofinansowania unijnego sąd uznał za dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w stanie epidemii obowiązek posiadania aktualnych badań lekarskich dla kierowców nie został zniesiony, a jedynie zawieszono obowiązek kierowania na nie, co podtrzymuje konieczność ich posiadania do wykonywania pracy kierowcy.

W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi, doręczenie decyzji w formie elektronicznej jest skuteczne z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) na elektronicznej skrzynce podawczej, co przesądza o zachowaniu formalnego terminu do wniesienia środków prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., potwierdzając prawidłowość działania organu egzekucyjnego oraz wiążący charakter wcześniejszych orzeczeń sądowych, w tym w zakresie dokonanych czynności egzekucyjnych zgodnych z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Sprzedaż działki przez właściciela nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej VAT, jeśli działania związane z przygotowaniem transakcji do sprzedaży są prowadzone przez kupującego pełnomocnika dla jego potrzeb własnych.

Sprzedaż lokali mieszkalnych realizowana przez podatnika w warunkach przedsiębiorczości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług jako działalność gospodarcza, zaś ocena obowiązku podatkowego w przypadku wynajmu lokalu użytkowego wymaga zbadania rzeczywistego podmiotu świadczącego usługę.

Obliczanie terminu do wydania decyzji na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku. Ewentualne trudności organizacyjne nie stanowią przyczyn niezależnych wyłączających odpowiedzialność za przekroczenie terminu.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez cały okres aktywnego wpisu do CEIDG, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności i złożenia formalnego zawieszenia działalności.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w przedmiocie uchylenia decyzji o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu oddalona. Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., tym samym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. było oczywiste i rażące, uznając niedochowanie obowiązku przedstawienia dokumentów homologacyjnych dla pojazdu importowanego z państwa trzeciego poza UE.

Stwierdzenie naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu nie uzasadnia jego nieważności w braku rażącego naruszenia prawa. Kluczowa jest analiza skutków prawnych i zgodności z przepisami unijnymi.

Skarga o wznowienie postępowania, na podstawie wpływu wyroku TSUE, jest niedopuszczalna, gdy orzeczenie TSUE nie wpływa na podstawy prawne dotychczasowego orzeczenia. Solidarna odpowiedzialność, w świetle krajowego prawa upadłościowego, pozostaje niezależna od przesłanek wyłożonych w orzeczeniu TSUE.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego stało się prawomocne; nie można go podważyć skargą kasacyjną w sytuacji powagi rzeczy osądzonej zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a.

Nakaz rozbiórki utwardzonego placu postojowego wykonano zgodnie z prawem, na podstawie braku legalizacji inwestycji, która przekraczała dopuszczalny rozmiar bez wymaganego pozwolenia budowlanego.

Odpowiedzialność dystrybutora za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu rolno-spożywczego jest oparta na zasadzie obiektywnej, niezależnie od etapu, na którym doszło do niezgodności z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej P. [...] S.A. potwierdza konieczność respektowania ocen prawnych wyrażonych w orzeczeniach dotyczących tożsamych spraw, podkreślając wymagania proceduralne i dowodowe leżące po stronie organów administracyjnych.

Decyzja o warunkach zabudowy może dotyczyć wyodrębnionej części działki ewidencyjnej, o ile teren ten można jednoznacznie wskazać w dokumentacji i jest to zgodne z urbanistycznymi założeniami oraz orzecznictwem NSA opartym na interpretacji pojęcia "teren".

Stwierdza się, że nieruchomość przy ul. F.F. w W. nie została prawidłowo zaliczona do kategorii dróg publicznych przed dniem 31 grudnia 1998 r. W związku z tym odmowa stwierdzenia nabycia prawa własności przez Gminę jest przedwczesna. Skarga kasacyjna Ministra została oddalona.

W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w sprawach dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki za naruszenie art. 86a u.p.f., niezbędne jest rozważenie znikomości wagi naruszenia oraz wnikliwe uzasadnienie decyzji o nieodstępowaniu od cofnięcia zezwolenia, uwzględniające cel art. 103 ust. 1b u.p.f.