NSA uznał skargę kasacyjną za niezasługującą na uwzględnienie, potwierdzając prawidłowość postępowania egzekucyjnego oraz właściwe stosowanie prawa przez WSA. Oddalono skargę, wskazując na brak naruszenia przepisów prawnych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje tylko wtedy, gdy już w chwili wszczęcia postępowania karnego skarbowego istnieje bezpośredni związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego a niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego danego podatnika.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna była niezasadna, a postanowienie o odmowie udostępnienia akt jest zasadne, gdyż nie wykazano interesu prawnego ani statusu strony w postępowaniu głównym.

NSA potwierdza, że wniosek o wznowienie postępowania złożony po terminie jest prawnie nieskuteczny. Organy administracyjne prawidłowo oceniły brak dochowania terminu, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znalazły oparcia w procedurze sądowoadministracyjnej.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Kwota równoważna utraconym dochodom gminy z tytułu zwolnienia z podatku, nieprzekazana w terminie, stanowi zaległość budżetową. Odsetki naliczane zgodnie z zasadami dla zaległości podatkowych, a skarga Funduszu została oddalona.

Skarga kasacyjna P.K. na wyrok WSA we Wrocławiu została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw oraz niespełnienie formalnych wymogów skargi kasacyjnej, w tym niewskazanie konkretnych naruszeń przepisów materialnych i procesowych.

Brak skazania karnego nie wyklucza negatywnej prognozy bezpieczeństwa w procesie uzyskania pozwolenia na broń, gdy całokształt okoliczności wskazuje na ryzyko naruszenia porządku lub bezpieczeństwa publicznego.

W postępowaniu o pozwolenie na broń, istotna jest nie tylko formalna dokumentacja kwalifikująca, ale także ocena bezpieczeństwa publicznego na bazie całokształtu zachowań osoby wnioskującej. Konflikty oraz impulsywność mogą skutkować odmową.

Decyzja administracyjnej kary pieniężnej za prowadzenie apteki bez zezwolenia, uchylona z powodu niewystarczającego ustalenia stanu faktycznego przedawnienia i braku analizy znikomości naruszenia, zgodnie z art. 189g i art. 189f § 1 k.p.a., pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Farmaceutycznego zostaje oddalona przez NSA.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładu, jako nieposiadająca cech twórczego i indywidualnego dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zezwolenia na prowadzenie aptek nie mogą być cofane z powodu zmian właścicielskich lub koncentracyjnych zachodzących po ich wydaniu, gdyż art. 99 ust. 3a i 4 ustawy odnoszą się jedynie do warunków wydawania zezwoleń. Pozwala to wykluczyć stosowanie mechanizmu cofania zezwoleń retroaktywnie na podstawie późniejszych naruszeń struktury właścicielskiej aptek.

Kwota zwrotu utraconych dochodów gminy z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości stanowiła niepodatkową należność budżetową o charakterze publicznoprawnym, od której naliczane są odsetki za zwłokę.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odmawiając wznowienia postępowania administracyjnego z uwagi na niedochowanie terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.

Informowanie o cenach towarów powinno być jednoznaczne i umożliwiać ich porównanie, zgodnie z ustawą o cenach oraz wymogami dyrektywy unijnej. Brak jednoznaczności oznaczeń cenowych na metkach uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Podatnik, który świadomie przyjmuje i rozlicza faktury wystawione przez podmioty, które nie dokonały faktycznych dostaw towarów udokumentowanych tymi fakturami, nie ma prawa do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu różnicy VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wykazania nowych, konkretnych i autonomicznych względem wcześniejszych prolongat okoliczności uzasadniających przeprowadzenie dodatkowych czynności weryfikacyjnych. Nie wystarcza powielenie dotychczasowych wątpliwości ani odwołanie do materialnoprawnej oceny zasadności odliczenia lub miejsca świadczenia

Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nakazuje umorzenie z mocy prawa niezakończonego postępowania nieważnościowego, wszczętego po upływie 30 lat od wprowadzenia kwestionowanej decyzji do obrotu prawnego. Dla biegu tego terminu nie jest wymagane udowodnienie prawidłowego doręczenia decyzji wszystkim stronom; fakt jej doręczenia lub ogłoszenia może zostać ustalony również na podstawie dowodów pośrednich

Jeżeli decyzja o zabezpieczeniu wygasła wskutek wydania decyzji wymiarowej, a organ odwoławczy umorzył postępowanie na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej, skuteczne zakwestionowanie wyroku utrzymującego takie rozstrzygnięcie wymaga postawienia zarzutu naruszenia tych przepisów. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, nie może zastąpić strony w skonstruowaniu

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszają art. 46 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, jeżeli zakaz wolnostojących masztów, ograniczenie lokalizacji urządzeń do niewielkiej części obszaru oraz limit wysokości zabudowy, rozpatrywane łącznie, powodują faktyczne uniemożliwienie realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu mobilnej łączności