Nieruchomość zabudowana i wykorzystywana do działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji w ewidencji, według ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarga kasacyjna musi precyzyjnie wskazywać przepisy, których naruszenia dopuszczono się w niższej instancji.

Niniejszym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu skarbowego, uznając, iż interpretacja prawa podatkowego przez organ była niewystarczająca, gdyż opierała się na błędnym zastosowaniu przepisów, nie biorąc pod uwagę konieczności interpretacyjnej dla celów podatkowych.

W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że decyzje administracyjne w sprawie opłat za odpady komunalne były zasadne, a obowiązek ponoszenia opłat przez właściciela zamieszkałej nieruchomości wynikał z przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonał właściwej oceny przesłanek wznowienia postępowania, co narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 2 k.p.a., co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.

Zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z Prawem budowlanym nie stanowi wszczęcia postępowania administracyjnego, co wyklucza stronę trzecią (niebędącą inwestorem) od ubiegania się o wznowienie postępowania na podstawie k.p.a.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych istotnych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w chwili wydania decyzji. Same opinie rzeczoznawców sporządzone po fakcie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.

Przesłanka ‘uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego’ w rozumieniu art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej nie wymaga uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, lecz jedynie wykazania istnienia obiektywnie uzasadnionej obawy jego niewykonania.

Rejestracja pojazdu, dokonana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, była obarczona rażącym naruszeniem prawa i prawidłowo stwierdzono jej nieważność. Sąd uznał, że brak nieodwracalnych skutków prawnych nie wykluczał decyzji o nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, jakkolwiek wydana z naruszeniem prawa unijnego, nie prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji o stwierdzeniu jej nieważności. Podmiot wprowadzający pojazd na rynek UE musi spełnić obowiązki homologacyjne nałożone na producenta.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że orzeczenia Prezydenta o powołaniu sędziów nie podlegają sądowej kontroli, a decyzja organu podatkowego była prawidłowo podpisana zgodnie z ustawowymi wymaganiami dotyczącymi doręczeń elektronicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wydatki z zakładowego funduszu rehabilitacji mogą obejmować zakup standardowego sprzętu i nie muszą bezpośrednio wiązać się ze specjalnym przystosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Dopuszczalne jest przyjmowanie odległości budynków bez uwzględniania izolacji termicznej dla istniejących budowli, za wyjątkiem sytuacji, gdy ściana budynku znajduje się bezpośrednio przy granicy działki. Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione.

Przewlekłość postępowania nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa, szczególnie gdy opóźnienia wynikają z niezależnych okoliczności. Niekonieczne jest automatyczne wymierzanie grzywny czy zasądzanie odszkodowania.

Prawidłowe zastosowanie przepisów o obowiązkach informacyjnych wynikających z Rozporządzenia MAR oraz ustawy o ofercie publicznej pozwala na nałożenie kary pieniężnej za ich niespełnienie, jeśli wymierzone sankcje są proporcjonalne, a postępowanie administracyjne i sądowe było zgodne z zasadami proceduralnymi.

Art. 155 K.p.a. nie może służyć zmianie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na użytkowanie budynku, zwłaszcza gdy zmiana ta koliduje z podstawą faktyczną i prawną pierwotnego rozstrzygnięcia oraz nie jest zgodna z pierwotnym wnioskiem i projektem budowlanym.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.

Grunt użytkowany na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji jako las, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; zarzuty skargi kasacyjnej nie dawały podstaw do jej uwzględnienia.

Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 297) regulujące odległości poszczególnych budowli rolniczych i urządzeń budowlanych od budynków stanowią przepisy odrębne, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji doręczonej ponad 30 lat temu i niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa. Utrata możliwości wzruszenia decyzji jest zgodna z ochroną stabilności porządku prawnego.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, które rozpoczęto po 30 latach od jej doręczenia, postępowanie takie ulega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy nie mają zastosowania do cudzoziemców, którzy przebywali na terenie Polski przed wybuchem wojny w Ukrainie, jeżeli ich pobyt nie był związany z działaniami wojennymi.

Decyzja rejestracyjna pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, podlegała stwierdzeniu nieważności, mimo braku nieodwracalnych skutków prawnych i z uwagi na interes publiczny i zgodność z prawem unijnym.