Wniesiona skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych, przez co Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak należytego uzasadnienia i wskazania wpływu naruszeń na wynik sprawy, oddalił skargę nie znajdując podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organów podatkowych.

Decyzja rejestracyjna Starosty w zakresie ponownej rejestracji pojazdu jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie art. 73 ust. 1 prd; zmiana danych technicznych wymaga czynności materialno-technicznych, nie zaś decyzji rejestracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę M. J. na ocenę wniosku MŚP, stwierdzając brak podstaw do uznania naruszenia kryteriów prawnych i zasad dobrej administracji.

W przypadku braku formalnego odwołania w postaci niedołączenia ważnego pełnomocnictwa, organ powinien pozostawić odwołanie bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., a nie stwierdzać jego niedopuszczalność na podstawie art. 134 K.p.a. Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwą kontrolę legalności procesu przywracania terminu.

Wyrok Sądu Najwyższego wskazuje na rażące naruszenia prawa procesowego popełnione przez Sąd Okręgowy w wyroku łącznym, obejmującym nieistniejące orzeczenia, co skutkowało uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, jest nieważna, potwierdzając prawidłowość stanowiska organu nadzorczego oraz wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że opłata za czynności bieżącego nadzoru sanitarnego obejmująca koszty sporządzenia protokołu jest zgodna z prawem, jako że stanowi ona element kosztów administracyjnych realizacji nadzoru sanitarnego.

Zobowiązanie administracyjne uznane za niewykonalne z przyczyn niezależnych od zobowiązanego może skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego. Wykonalność takich zobowiązań należy oceniać na podstawie dostępnych przesłanek faktycznych i prawnych, uwzględniając ograniczenia zewnętrzne, takie jak potrzeba uzyskania stosownych pozwoleń.

Przetwarzanie danych osobowych dziecka przez D.K. miało miejsce bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem obowiązków informacyjnych określonych w RODO, co skutkowało utrzymaniem upomnienia nałożonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa wszczęcia postępowania przez organ podatkowy była nieuzasadniona, bowiem postępowanie powinno zostać wszczęte na podstawie złożonego prawidłowo wniosku, a nieuzupełnione formy należy skorygować w toku procedury podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania nie może obejmować oceny merytorycznej sprawy, a decyzje organów naruszyły przepisy proceduralne o key matter to determine authority of application processor.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek szczepień ochronnych wobec małoletniego jest wymagany z mocy prawa, a zaistniałe okoliczności nie dają podstawy do uznania zarzutów za uzasadnione, tym samym podtrzymując postanowienie organów administracyjnych.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd odwoławczy wymaga wykazania konieczności ponownego przewodu sądowego w całości; norma art. 437 § 2 k.p.k. nie dopuszcza tego w ramach zwykłej korekty zasad wymiaru kary łącznej bez uprzedniego stwierdzenia uchybień dowodowych.

Skarga kasacyjna Gminy S. na wyrok WSA w Warszawie dotyczący procedury przekształcenia szkoły filialnej i zawiadomienia rodziców została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne oraz sąd I instancji.

W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.

Trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego, systematycznie korzystającego z pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie nienależnie pobranego świadczenia w świetle art. 104 ust. 4 u.p.s., jeśli potrącenie długu niweczy skutki udzielonej pomocy.

NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.

Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.

Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.

W postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym są stosowane przepisy k.p.a. z ograniczeniami, niewątpliwości dotyczące materialnych i procesowych wymogów egzekucji nie ingerują w granice skargi kasacyjnej ani nie konstytuują podstaw do jej uwzględnienia przez organ egzekucyjny.

Zasady nabycia w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa

Jawność oświadczeń majątkowych sędziów i asesorów sądowych oraz obowiązek informowania o stanie majątkowym objętym małżeńską wspólnością majątkową