Opinia prawna sporządzona na potrzeby Komisji ds. Reprywatyzacji, dotycząca wykonywania zadań publicznych, stanowi informację publiczną i jej nieudostępnienie w odpowiedzi na wniosek powoduje bezczynność organu w zakresie u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną, potwierdził, że kwalifikowane wydatki w ramach dotacji oświatowej muszą bezpośrednio dotyczyć realizacji zadań szkoły zgodnie z obowiązującym brzmieniem przepisów w momencie wydatkowania.

Faktury nie stanowią podstawy odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u., jeżeli podatnik został jedynie formalnie umieszczony w łańcuchu obrotu, nie dysponował towarem jak właściciel i nie wykonywał rzeczywistych czynności nabycia ani dostawy. W takich okolicznościach zastosowanie znajduje art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u., a brak należytej staranności potwierdza możliwość

Narzucona kara pieniężna za przejazd pojazdem nienormatywnym została uznana za niewłaściwą z powodu nieprawidłowości w pomiarach nacisków osi, uwzględniając konieczność stosowania korekt pomiarowych zgodnych z klasami dokładności wag.

Marszałek Województwa Wielkopolskiego, w ramach właściwości określonej w art. 378 ust. 2a pkt 1 p.o.ś., zobligowany jest do rozpatrzenia wniosków o wydanie zezwoleń w zakresie ochrony środowiska oraz do usunięcia istniejącej bezczynności pod rygorem dalszych środków prawnych.

Odwoławczy organ administracyjny nie naruszył prawa, gdyż pominięcie kwestii terminu w uzasadnieniu decyzji o wznowieniu postępowania administracyjnego nie miało wpływu na wynik sprawy, jeśli brak przymiotu strony przez wnioskodawcę był przesłanką wystarczającą.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż Wojewoda Małopolski nie popełnił uchybienia mającego istotny wpływ na wynik sprawy, odmawiając wznowienia postępowania, co słusznie uznał sąd pierwszej instancji.

Osoba pełniąca funkcję członka zarządu osoby prawnej, urządzającej gry hazardowe bez koncesji, podlega administracyjnej karze pieniężnej, niezależnie od jej aktywnego zaangażowania w delikt, gdy wykazano zaistnienie koniecznych przesłanek odpowiedzialności.

Posiadacz samoistny lokalu ponosi odpowiedzialność administracyjną za umieszczenie tam niezarejestrowanych automatów do gier, nawet gdy część lokalu wydzielona jest na podstawie umowy, o ile nie skutkuje to zmianą statusu samoistnego posiadania.

Doręczenie decyzji na adres międzynarodowy zostało przeprowadzone zgodnie z międzynarodowym prawem pocztowym oraz przepisami wewnętrznymi Estonii, co czyni zarzuty skargi kasacyjnej bezpodstawnymi, a wyrok Sądu I instancji prawidłowym.

W świetle art. 165b § 1 O.p. nie przedawnia się wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary z ustawy SENT. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie w przypadkach uzasadnionych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Decyzja organu została podtrzymana, a kara uznana za proporcjonalną.

Prawidłowość doręczenia przesyłek w obrocie międzynarodowym może być uznana za skuteczną, jeśli spełnione są wymogi Światowej Konwencji Pocztowej oraz krajowego prawa pocztowego oznaczające fakt dwukrotnego awizo. Skarga kasacyjna oddalona.

Projekt budowlany, zatwierdzony decyzją, zawierający rażące naruszenie prawa budowlanego poprzez zlokalizowanie wiaty samochodowej zbyt blisko granicy działki, nie traci ważności wskutek późniejszego sprostowania projektanta; wiata pozostanie podlegająca normie lokalizacyjnej zgodnie z przepisem § 19 ust. 2 pkt 1 r.w.t.

Doręczenie przesyłki zawierającej akty administracyjne na adres zagraniczny podlega reżimowi prawa międzynarodowego oraz lokalnym przepisom pocztowym kraju odbiorcy, a skuteczność doręczenia nie może być kwestionowana na podstawie formalnych zarzutów, gdy spełniono obowiązujące normy prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawidłowość doręczenia przesyłki w Estonii została spełniona zgodnie z przepisami krajowymi, a skarga kasacyjna podatnika jest niezasadna przez co utrzymano w mocy wcześniejsze postanowienia sądów.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia już zrealizowanego jest dopuszczalne, jeżeli znajduje oparcie w orzecznictwie i nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.

Naruszenie zasad poprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z braku realizacji wyroków sądowych oraz stosowania właściwego przepisu prawa materialnego w zakresie ochrony środowiska, uzasadnia uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieuzasadnione jest stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego wobec legalnie zgłoszonego obiektu tymczasowego, którego niewłaściwe użytkowanie nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa według art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.

Skarżącemu kasacyjnie nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu nieruchomości, gdyż nie wykazał interesu prawnego wynikającego z normy prawa powszechnie obowiązującego, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia odwołania.

Uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 14 września 2022 r. w zakresie ograniczeń dotyczących lokalizacji inwestycji telekomunikacyjnych nie narusza prawa miejscowego i krajowego. Sąd potwierdził legalność ograniczeń planistycznych uwzględniających ochronę wartości krajobrazowych i kulturowych, przy jednoczesnym umożliwieniu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w postępowaniu. Podjęte działania były konieczne dla rzetelnego ustalenia przesłanek wynikających z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna dotycząca obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego została oddalona z powodu wadliwości w jej konstrukcji, potwierdzając zgodność działań administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa.

Uprawnienie wynikające ze służebności osobistej korzystania z budynku i nieruchomości nie kreuje samo przez się interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jeżeli uprawniony nie jest inwestorem, właścicielem ani zarządcą obiektu oraz nie może wykazać normy prawa materialnego bezpośrednio kształtującej jego sytuację prawną, przysługuje mu wyłącznie interes faktyczny