Były członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zwrot niewykorzystanych środków unijnych, gdyż spółka nie dopełniła obowiązku złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie, a wszczynającym odpowiedzialność był czas pełnienia funkcji przez członka zarządu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna była bezzasadna oraz że spełnienie wymogu formalnego złożenia wniosku o płatność w terminie wyklucza naliczanie odsetek na gruncie art. 189 ust. 3 u.f.p., niezależnie od oceny instytucji zarządzającej.
Umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym na podstawie nieprawomocnego postanowienia
Opłaty za przekazywanie danych korzystającego z leasingu w odpowiedzi na wezwania organów nie stanowią świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 8 ust. 1 u.p.t.u., gdyż nie stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone na rzecz leasingobiorcy.
Podatnik nie może skutecznie odliczyć VAT na podstawie faktur odzwierciedlających nierzetelne transakcje. Niedochowanie należytej staranności przez podatnika wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.
NSA potwierdził legalność stosowania przepisów dot. zobowiązań podatkowych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach po wyroku TK, uznając działania organów podatkowych za zgodne z prawem i zasadami proceduralnymi dwuinstancyjności.
Sąd administracyjny niedostatecznie rozważył zarzuty skargi, nie zapewniając klarownego uzasadnienia. Rozstrzygnięcie nie spełnia wymogów prawidłowości postępowania administracyjnego, co skutkowało jego uchyleniem i przekazaniem do ponownego rozpoznania.
Wnioski o przyznanie dotacji oświatowej muszą spełniać wymóg podpisu własnoręcznego, a niekompletność dokumentów formalnych skutkuje odmową przyznania dotacji, niezależnie od późniejszego uzupełnienia. Czynności z zakresu udzielania dotacji nie zawsze wymagają zakończenia decyzją administracyjną.
Uchwała rady miejskiej zmieniająca statut miasta przez dodanie przepisów o zdalnym głosowaniu tajnym jest zgodna z prawem, o ile nie wykracza poza kompetencje określone w ustawach szczególnych, takich jak przepisy o COVID-19.
Uchwała rady gminy w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi być zgodna z ustaleniami obowiązującego Studium, a jej niezgodność stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.
Zgłoszone przez skarżącego kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są bezzasadne. Inwestycja, której dotyczy spór, jest zgodna z wymogami obowiązującego prawa oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Instalacje radiokomunikacyjne, po zmianach z 5 maja 2022 r., nie wymagają decyzji środowiskowej do wydania decyzji lokalizacyjnej. Sąd stwierdził, że organy odwoławcze właściwie zastosowały stan prawny obowiązujący w dacie orzekania.
W sytuacji utraty tytułu prawnego przez inwestora, skierowanie do niego decyzji o rozbiórce obiektu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, lecz wymaga wyjaśnienia i uwzględnienia aktualnego stanu faktycznego, dla zapewnienia jej wykonalności.
Skarżący, wykonując usługę przewozu drogowego, spełniał przesłanki administracyjnego deliktu określonego w ustawie o transporcie drogowym. Nałożona kara pieniężna była zgodna z przepisami, a skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewoda Dolnośląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy, nie była to jednak bezczynność rażąca, nakazał załatwienie sprawy w terminie 2 miesięcy.
W przypadku obowiązku rozbiórki, adresat decyzji administracyjnej musi być ustalony w oparciu o dokładne znanie stanu faktycznego, a brak takiego ustalenia stanowi uchybienie proceduralne, nie jednak rażące naruszenie prawa.
Wyrok sądu wydany w składzie z udziałem sędziego powołanego przez KRS uformowaną zgodnie z ustawą z 2017 r., w sposób wadliwy proceduralnie, narusza standardy niezawisłości i bezstronności sądu, co stanowi podstawę bezwzględnej przyczyny odwoławczej.
W refakturowaniu kosztów mediów "jeden do jednego" w ramach najmu nie powstaje przychód podatkowy, gdyż nie stanowi ono definitywnego przysporzenia majątkowego dla wynajmującego, jak również nie jest objęte przepisami dotyczącymi przychodów z działalności gospodarczej.
Uchwała Rady Gminy dotycząca ustalenia diet radnych ma charakter aktu prawa miejscowego, co nakłada obowiązek jej opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak publikacji skutkuje nieważnością uchwały, jako istotnym naruszeniem prawa.
Uchwała Rady Miejskiej ustalająca zasady przyznawania diet radnym jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; nieopublikowanie uchwały stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia jej unieważnienie.
Uchwała dotycząca zasad ustalania diet sołtysów i przewodniczących osiedli stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji w dzienniku urzędowym; jej brak nie pozwala na wejście uchwały w życie, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.
Sąd uznał, że organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi na pytania wnioskodawcy, nawet jeśli nie dysponuje pełnym zakresem żądanej informacji, pod warunkiem zachowania terminu ustawowego i właściwej oceny zakresu obowiązku udostępnienia informacji publicznej.
Uchwała Rady Miejskiej dotycząca zasad przyznawania diet dla radnych jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a brak takowej publikacji skutkuje jej nieważnością.
Decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uchyleniu decyzji Regionalnego Dyrektora z Białegostoku oraz umorzeniu procedury nie naruszyła przepisów o właściwości. Procedura musi koncentrować się na właściwości organu, a nie merytorycznych aspektach środowiskowych poszczególnych odcinków inwestycji.