Uchwała w zakresie § 7 ust. 14 pkt 1 i 3 naruszała prawo przez wprowadzenie zakazu lokalizacji wolnostojących masztów w planie miejscowym, co było sprzeczne z art. 46 ust. 1 u.w.r., wykluczającego zakazy bezwzględnego ograniczenia inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy stanowi naruszenie prawa, niezależnie od twierdzeń o współpracy z innym przewoźnikiem."

Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. jest zgodny z Konstytucją i prawodawstwem międzynarodowym. Postępowania wszczęte po upływie trzydziestu lat od wydania decyzji administracyjnej ulegają umorzeniu z mocy prawa, co realizuje konstytucyjną zasadę pewności prawa.

Kierowca wykonujący międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest wbrew przepisom. Porozumienie pracodawców o wypożyczeniu kierowcy nie wyłącza obowiązku posiadania świadectwa wystawionego przez przewoźnika, pod którego licencją wykonywany jest przewóz.

Od członka zarządu spółki można wymagać odpowiedzialności za zobowiązania spółki powstałe w związku z niewłaściwym wykorzystaniem środków unijnych, jeśli przesłanki do zwrotu tych środków zaistniały w czasie jego kadencji. Decyzja administracyjna konkretyzuje obowiązek, lecz nie kreuje go.

Po ustaniu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, wywołanego wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, termin ten biegnie dalej wyłącznie przez okres pozostały do jego upływu w chwili zawieszenia. Niedopuszczalne jest przedłużenie terminu przedawnienia o cały czas trwania zawieszenia, jeżeli zawieszenie nastąpiło przed

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy na podstawie własnej licencji wspólnotowej, który korzysta z usług kierowcy będącego obywatelem państwa trzeciego pozostającego w jego dyspozycji, jest obowiązany zapewnić temu kierowcy świadectwo kierowcy wydane dla tego przewoźnika. Porozumienie o outsourcingu pracowniczym ani świadectwo wystawione dla innego przedsiębiorcy nie uchylają tego obowiązku

Posiadacz zależny lokalu ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h. także wtedy, gdy oddał w podnajem niesamodzielną część jego powierzchni, jeżeli nadal zachowuje władztwo nad lokalem. Ustalenie, że urządzenie jest niezarejestrowanym automatem do gier, może nastąpić na podstawie oględzin i eksperymentu procesowego wykazujących element losowości oraz możliwość wygranej; brak możliwości

Istotą przepisów regulujących dotację jest zapewnienie jej realności i zgodności z zadaniami placówki, co NSA potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną i oddalając ją z powodu braku usprawiedliwionych podstaw.

W przypadku błędnego wykazania na fakturze VAT według stawki zamiast zwolnienia korekta dokonywana na podstawie art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT ma charakter bieżący. Dopuszczalność jej rozliczenia oraz stwierdzenia nadpłaty zależy od spełnienia ustawowych warunków korekty, w szczególności doręczenia faktury korygującej nabywcy przed upływem terminu przedawnienia, a nie od korekty pierwotnych okresów

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wykazania konkretnych i aktualnych okoliczności uzasadniających dodatkową weryfikację rozliczenia, którego zwrot dotyczy. Nie wystarcza samo prowadzenie kontroli lub postępowań za inne okresy ani wobec kontrahentów, jeżeli organ nie wykaże związku tych ustaleń z zasadnością zwrotu w badanym okresie; wymagania uzasadnienia

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, jeszcze nieprzeprowadzonych czynności dodatkowej weryfikacji oraz okoliczności autonomicznych względem tych, które uzasadniały wcześniejsze przedłużenia. Samo trwanie postępowania podatkowego lub powołanie się na materialnoprawne wątpliwości dotyczące rozliczenia nie uzasadnia

Nieprawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego uchylający wcześniejsze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT nie może, w świetle art. 170 i art. 152 P.p.s.a., stanowić podstawy do przyjęcia przerwania ciągłości przedłużeń ani wygaśnięcia uprawnienia organu do dalszego przedłużenia tego terminu. Sąd powinien wówczas merytorycznie zbadać ustawowe przesłanki przedłużenia zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie i aktualnie uprawdopodobnił istnienie wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz potrzebę ich dalszej weryfikacji. Przy wielokrotnym i długotrwałym przedłużaniu terminu nie wystarcza powielanie ogólnych twierdzeń, odwołanie do postępowania wymiarowego lub do dawnych ustaleń kontrolnych

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga każdorazowo konkretnego uprawdopodobnienia utrzymujących się wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazania dalszych, niezbędnych czynności weryfikacyjnych. Im dłużej organ odracza zwrot, tym wyższy jest standard szczegółowości i przekonującej mocy uzasadnienia; samo prowadzenie postępowania podatkowego ani

Postępowanie administracyjne wymagające organów dokładnego ustalenia momentu, w którym skarżący dowiedział się o działaniu organizacyjnym skutkującym rzeczone świadczenie. Niedostateczne określenie tego terminu skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Wpis do rejestru podmiotów wykluczonych z otrzymania środków unijnych, kiedy spełnione są przesłanki ustawowe, prowadzi do odmowy przyznania pomocy finansowej; wpis ten ma charakter deklaratoryjny i jest niezależny od czynności organów administracji.

Uchyla się wyrok WSA z przyczyn proceduralnych w zakresie nieprawidłowości oceny faktów i zastosowania prawa metrologicznego dotyczącego pomiarów masy pojazdu, w konsekwencji przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty dotyczące naruszeń proceduralnych i materialnoprawnych przez WSA nie były uzasadnione, a ich wpływ nie mógł doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. WSA prawidłowo zinterpretował przepisy i wyjaśnił ich zastosowanie.

Oznaczenie słowne "300 panoramicznych" nie posiada pierwotnej ani wtórnej zdolności odróżniającej. Wskazana niewystarczalność dowodów używania znaku jako handlowego identyfikatora powoduje oddalenie skargi kasacyjnej oraz brak przyznania ochrony prawnej dla zgłoszonego znaku.

Samodzielne naruszenie warunków pilotowania pojazdu nienormatywnego nie jest zależne od uprzedniego uzyskania zezwolenia na przejazd nim. Odrębne i równoległe stosowanie sankcji za brak zezwolenia oraz za wadliwe pilotowanie jest prawnie dopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, stwierdził, że dokumenty geologiczne stanowią dostateczną bazę do rozpoznania geologicznego przy planowaniu przestrzennym. Sprawa wymaga ponownej oceny pod kątem innych aspektów naruszenia prawa.

Zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa o planie zagospodarowania obszaru "Zakamycze" nie naruszała prawa, a ograniczenia zabudowy były zgodne z jej treścią oraz przestrzenno-prawnymi przesłankami bezpieczeństwa publicznego i ochrony środowiska.