Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym może być uzasadniony przesłanką interesu społecznego, gdy organizacja wykaże, że jej udział przyczyni się do obiektywności i transparentności postępowania, nawet jeśli nie reprezentuje ona dużego procenta danego rynku.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie stanowi obligatoryjnego załącznika wniosku o pozwolenie zintegrowane, jej brak może być oceniany tylko w kontekście merytorycznej decyzji organu. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania z powodu braku tej decyzji jest niezasadne.

Organizacja społeczna nieposiadająca interesu prawnego, która nie brała udziału w postępowaniu głównym, nie posiada legitymacji do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

Organizacja społeczna posiada legitymację do wniesienia żądania wznowienia postępowania administracyjnego, jeżeli wykaże, że jej cele statutowe pozostają w związku z przedmiotem postępowania oraz zaistnieje interes społeczny przemawiający za wznowieniem postępowania.

Odpowiedzialność podatkowa prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz jej członków jest zasadna, gdy egzekucja z majątku spółki jest w całości lub w części bezskuteczna, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Bezczynność organu administracji w postępowaniu odwoławczym, nawet jeśli występuje, nie musi oznaczać rażącego naruszenia prawa, jeżeli organ podejmuje działania w ramach uprawnień informacyjnych, takich jak zawiadamianie o przyczynach opóźnienia.

Przepisy zakazujące reklamy aptek, jak przewidziano w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, są niezgodne z prawem unijnym. Naruszenie polega na ograniczeniu swobody świadczenia usług, zgodnie z wyrokiem TSUE C-200/24, co uzasadnia uchylenie decyzji o karze pieniężnej.

NSA uznał, iż ocena zgodności projektu planu miejscowego ze studium należy wyłącznie do rady gminy, a organ uzgadniający nie może rozszerzać kompetencji orzeczenia, ograniczając się do wpływu na ruch drogowy.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę dotyczącą zobowiązań VAT została oddalona, z uwagi na niewystarczające dowody przeciwstawiające się wcześniej poczynionym ustaleniom o udziale w transakcjach o charakterze karuzelowym.

Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nacjonalizacyjnych wymaga wykazania interesu prawnego przez wnioskodawcę. Dokumenty zagraniczne nie mogą być podstawą interesu prawnego bez ich uznania przez polski sąd.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Przesłanki te nie wymagają czasowej korelacji, a oceniać je należy indywidualnie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych.

NSA potwierdził, że dla zastosowania zerowej stawki akcyzy konieczne jest definitywne zużywanie wyrobów akcyzowych przez podmiot gospodarczy, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy, co nie miało miejsca w działalności skarżącej spółki.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkowe i wymaga rażącego naruszenia prawa. W analizowanej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z 2017 roku nie spełniała przesłanek takiego uchybienia.

Zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie obejmuje zaś odmowy zawieszenia. Orzeczenie potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą i wykładnię art. 101 § 3 k.p.a.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2024 r. stwierdził, że decyzja administracyjna zakazująca wprowadzenia produktu do obrotu może równozamiennie spełniać wymóg prawidłowego oznakowania, kiedy produkt narusza normy jakości handlowej, nie stanowiąc zarazem naruszenia zasad proceduralnych art. 139 KPA, co oznacza eliminację błędnego zastosowania reformationis in peius.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeżeli działka ta spełnia wymogi funkcjonalne wymagane dla realizacji inwestycji, chyba że prowadziłoby to do obejścia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 65 § 1 KPA stosuje się także do decyzji wydawanych przez podmioty inne niż organy administracji, które mają kompetencję do władczego rozstrzygania. Organ niewłaściwy zobowiązany jest przekazać podanie do organu właściwego.

Dokumentacja weterynaryjna Schroniska dla bezdomnych zwierząt objęta jest tajemnicą zawodową, co uzasadnia odmowę udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 28 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu nieprawidłowego uznania braku zachowania proceduralnych wymogów w procesie wyznaczania recenzentów przez Radę Doskonałości Naukowej i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wymaga faktycznego dokonania przyłączenia, a nie tylko formalnych czynności przygotowawczych.

Brak legitymacji do wznowienia postępowania, nawet gdy podmiot był uprawniony do uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony, nie uprawnia do wszczęcia procedury wznowieniowej.

Fundacja jako organizacja ekologiczna może uczestniczyć w postępowaniach środowiskowych na podstawie statutowych celów organizacji. Brak rzetelnego uzasadnienia dotyczącego tych celów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wymaga ponownego rozpoznania sprawy, co uchyla jego wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.