Posiadaczem odpadów na terenie będącym w trwałym zarządzie GDDKiA jest ten organ, który musi usunąć odpady na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, z uwagi na nieobalone domniemanie wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 tejże ustawy.

Diety sołtysów mogą być przedmiotem regulacji gminnej w zakresie zarówno zasad przysługiwania, jak i procedur wypłaty, w tym terminu i wzoru oświadczenia, co nie narusza art. 37b ust. 1 u.s.g., a uchwała w tej materii mieści się w kompetencjach rady gminy.

Odmowa wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy już z treści wniosku w sposób ewidentny wynika brak ustawowej podstawy wznowienia. Nie można apriorycznie wyłączyć waloru nowego dowodu dokumentu niewymienionego w przepisach regulujących źródła danych ewidencyjnych. Powołanie się na znajomość dokumentu przez organ z urzędu wymaga jego procesowo

Przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. wymaga uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło wskutek indywidualnej, obiektywnej i niemożliwej do przezwyciężenia przeszkody faktycznej po stronie wnioskodawcy. Brak wpływu strony na tempo procesu legislacyjnego, w tym na wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego przez ustawodawcę, nie stanowi samodzielnie przesłanki braku winy w uchybieniu

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce z o.o. objętych wskutek przekształcenia spółki komandytowej, art. 23 ust. 1 pkt 38 updof nie uzasadnia ograniczenia kosztu uzyskania przychodu do historycznych wydatków wspólnika na udział w spółce osobowej. Koszt należy określać według ekonomicznej, bilansowej wartości majątku stanowiącego ekwiwalent zbywanych udziałów, istniejącej w czasie uzyskania

W egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym częściowe wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej jest równoznaczne z jej niewykonaniem i uzasadnia zastosowanie grzywny w celu przymuszenia. Grzywna ta nie jest karą, lecz środkiem ekonomicznego nacisku, wobec czego jej wysokość nie podlega miarkowaniu według sytuacji majątkowej zobowiązanego ani kosztów wykonania obowiązku, jeżeli jej poziom

W skardze na uchwałę w sprawie studium, wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., właściciel nieruchomości sąsiadującej z obszarem zmienionego przeznaczenia musi wykazać realne, bezpośrednie i zindywidualizowane naruszenie własnego interesu prawnego. Hipotetyczne przewidywania co do uciążliwości przyszłej zabudowy na cudzych nieruchomościach stanowią wyłącznie interes faktyczny i nie uzasadniają

Obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego, o którym mowa w art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, dotyczący budynku będącego przedmiotem współwłasności i jego elementów wspólnych, powinien być skierowany do wszystkich współwłaścicieli niepodzielnie. Podział nieruchomości do korzystania ani przypisywana jednemu współwłaścicielowi odpowiedzialność za pogorszenie stanu technicznego obiektu nie

Obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc składowania odpadów trwa do zakończenia procesu rekultywacji składowiska, niezależnie od ustania przyjmowania odpadów, a każda interpretacja ograniczająca ten obowiązek do fazy przyjmowania odpadów jest błędna.

Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sytuacji braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddala ją, uznając za zgodne z prawem zarządzenie pokontrolne wydańe przez organ ochrony środowiska, przewidujące usunięcie stwierdzonych naruszeń poprzez zaprzestanie nielegalnego wprowadzania ścieków bytowych.

Uzyskanie świadectwa kierowcy jest obowiązkiem przewoźnika, który zatrudnia kierowcę z państwa trzeciego w ramach międzynarodowego przewozu drogowego. Brak takiego świadectwa skutkuje odpowiedzialnością przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki VAT może zostać wydane, gdy istnieją uprawdopodobnione przesłanki wymagające dalszej weryfikacji, zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność przedłużenia terminu zwrotu przez organ podatkowy, gdyż skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń prawa materialnego lub proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT wymaga spełnienia przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, przy czym merytoryczna ocena zasadności samego zwrotu nie jest przedmiotem tego postępowania.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest dopuszczalne, jeżeli organ w postanowieniu konkretnie wskaże i uzasadni aktualne wątpliwości wymagające dalszej weryfikacji rozliczenia. Sądowa kontrola tego postanowienia nie obejmuje merytorycznego rozstrzygania zasadności zwrotu ani oceny ostatecznej prawidłowości ustaleń dotyczących miejsca świadczenia usług.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie przy istnieniu istotnych i uzasadnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu, których źródło oraz sposób weryfikacji organ powinien konkretnie wskazać w uzasadnieniu postanowienia. Organ nie ma jednak obowiązku dowieść już na tym etapie niezasadności zwrotu; wystarcza uprawdopodobnienie

Przepisy art. 1 ust. 2 i art. 2 ustawy zabużańskiej nie przewidują jako przesłanki prawa do rekompensaty obowiązku repatriacji albo faktycznego powrotu właściciela pozostawionej nieruchomości na obecne terytorium RP. Brak takiego powrotu, spowodowany śmiercią właściciela za granicą, nie może samodzielnie wyłączać prawa do rekompensaty realizowanego przez jego spadkobiercę.

Przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie na zieleń nieurządzoną lub łąki, uzasadnione zgodnością ze studium oraz ochroną walorów przyrodniczych i krajobrazowych, może stanowić proporcjonalne ograniczenie prawa własności. Natomiast plan miejscowy nie może, pod pozorem regulacji krajobrazowych, poprzez nieostre lub kumulatywne ograniczenia faktycznie uniemożliwiać lokalizacji inwestycji celu publicznego