Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dane ewidencji gruntów co do zasady wiążą organy podatkowe, jednak możliwe jest ich zakwestionowanie, jeśli pozostają one w sprzeczności z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uwzględniają rzeczywiste warunki pomieszczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dane ewidencyjne dotyczące wysokości pomieszczeń użytkowych mogą podlegać weryfikacji, jeśli podatnik przedstawi inne dowody wpływające na ustalenie podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości. Sąd uchyla się od bezwzględnego związania danymi z ewidencji gruntów i budynków.
Opinia Szefa KAS, wydana na podstawie art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej, nie ma charakteru wiążącego, lecz powinna być brana pod uwagę przez Dyrektora KIS przy odmowie wydania interpretacji indywidualnej, jeśli istnieją przesłanki unikania opodatkowania.
Policjant ma obowiązek poddać się badaniu wydechu na obecność alkoholu na polecenie przełożonego, zgodnie z art. 61c ustawy o Policji. Odmowa takiego polecenia stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, szczególnie gdy brak jest podstaw prawnych do badania krwi.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości dalszego prowadzenia egzekucji tego samego obowiązku na podstawie innego tytułu wykonawczego; skarga kasacyjna wskazująca na niewłaściwe organy nie była zasadna.
Dla zasady zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych kluczowe jest wskazanie precyzyjnych przesłanek prawnych. Brak wszechstronnego uzasadnienia wyboru środka naprawczego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w przedmiocie zastosowania sankcji za naruszenie RODO.
W sytuacji skorzystania przez podatnika z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn, termin na doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe wynosi 3 lata od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy; nie wiąże się to z koniecznością złożenia zeznania podatkowego.
Skarga kasacyjna nie była zasadna, gdyż doręczenie w trybie zastępczym pozostawało zgodne z prawem, nie przerywając biegu przedawnienia, co uzasadniało odpowiedzialność solidarną osoby trzeciej.
Zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie wpływa na zobowiązanie podatkowe od nieruchomości. Sąd podtrzymał pogląd, że takie nieruchomości mogą być opodatkowane wyższą stawką, pomimo ich nieużytkowania w działalności gospodarczej. Skarga kasacyjna została oddalona.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 24 lutego 2024 r., gdyż żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Obniżona stawka akcyzy na samochody osobowe o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym przysługuje niezależnie od mocy silnika elektrycznego oraz jego roli w napędzaniu pojazdu. Wykładnia przepisu krajowego winna opierać się na jego gramatycznym brzmieniu, bez odwołania do klasyfikacji CN.
Samochody o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym, bez wymagania jazdy wyłącznie elektrycznej, kwalifikują się do obniżonej stawki akcyzy. Organy podatkowe nie mogą nakładać dodatkowych wymogów dotyczących mocy silnika elektrycznego poza ustaleniami ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna jest niezasadna, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie naruszają przepisów prawa materialnego ani proceduralnego w zakresie zobowiązania cudzoziemca do powrotu i zakazu ponownego wjazdu.
W sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, brak uprawdopodobnienia braku winy oraz niekompletność dokumentacji skutkują oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W przypadku bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowych spółki kapitałowej z jej majątku, członek jej zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność, jeżeli nie wykaże istnienia przesłanek egzoneracyjnych opisanych w art. 116 O.p..
NSA uznał, iż decyzja Ministra o odwołaniu komornika z uwagi na niedobór finansowy wymaga pełnej wykładni art. 19 ust. 1 pkt 3 u.k.s., w tym wyjaśnienia, co w kontekście tego przepisu oznacza wydatkowanie środków niezgodnie z przeznaczeniem.
Podstawą prawną dla sprzeciwu wpisu na listę adwokatów jest nieskazitelny charakter oraz rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu. Minister Sprawiedliwości, w oparciu o nadzór, może kwestionować wpis, jeśli istnieją okoliczności związane z toczącym się postępowaniem karnym podważające wiarygodność kandydata.
Odmowa wydania wizy krajowej cudzoziemcowi, będącemu małżonkiem obywatela polskiego, musi być uzasadniona w sposób umożliwiający sądową kontrolę decyzji. Skarga sądowa w takim wypadku jest dopuszczalna, jeśli odwołuje się do prawa do życia rodzinnego.
Włączenie obiektu do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia udziału właścicieli w procedurze oraz konsultacji z konserwatorem zabytków narusza zasady ochrony praw własności oraz jest niezgodne z ustawą o ochronie zabytków.
Odnosząc się do skargi A. Sp. z o.o., Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że negatywna ocena spełnienia kryteriów obligatoryjnych przez BGK była prawidłowa i nie było naruszenia zasad proceduralnych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający umorzenie postępowań nieważnościowych z mocy prawa po upływie 30 lat od ich doręczenia/ogłoszenia, jest zgodny z konstytucyjną zasadą stabilizacji porządków społeczno-gospodarczych. Umorzenie postępowania jest prawnie uzasadnione.
Postępowanie wznowieniowe dotyczące ostatecznej decyzji wodnoprawnej nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania zrid. Kontrola decyzji ostatecznej nie wpływa na legalność decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał przepisy dotyczące zawieszenia terminów procedur administracyjnych za nieproporcjonalne wobec przedłużającego się prowadzenia postępowań związanych z pozwoleń na pobyt, zobowiązując organ do efektywnego działania oraz nakładając sankcje pieniężne dla zdyscyplinowania.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie usprawiedliwiają bezczynności organu w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi innemu niż obywatel Ukrainy.