Istnienie innych członków rodziny uprawnionych do świadczeń alimentacyjnych nie wyklucza przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jednostce, która faktycznie pełni opiekę nad osobą potrzebującą, jeżeli spełnia ona przewidziane prawem warunki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wyceny nieruchomości wywłaszczonej na cele drogowe zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia, uznając operat szacunkowy za wystarczający dowód, a określenie odszkodowania zgodnie z przepisami specustawy drogowej.

Ustawa z 8 lipca 2005 r. nie wymaga fizycznej repatriacji właściciela pozostawionej nieruchomości, aby jego spadkobiercy nabyli prawo do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami RP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zgłoszony znak towarowy nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej, gdyż brak było przekonujących dowodów wskazujących, że znaczna część docelowej grupy odbiorców identyfikuje go z usługami skarżącej.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec nieusprawiedliwionych podstaw związanych z zarzutem wadliwego zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, który to zarzut nie spełniał wymogów formalnych oraz merytorycznych wynikających z przepisów prawa procesowego.

Dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów konieczne jest wykazanie faktycznego wywozu towarów z terytorium kraju. Brak takiego dowodu oraz należytej staranności w weryfikacji kontrahenta wyklucza możliwość zwolnienia. Skarga została oddalona.

Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie podatkowej musi spełniać wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., aby umożliwić skuteczną kontrolę instancyjną, a wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może mieć charakteru instrumentalnego. W sytuacji naruszenia tych przepisów, sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna J. B. nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, zaś postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i środowiskowego.

Umowa na wygłoszenie wykładu nie stanowi umowy o dzieło, gdy brakuje precyzyjnego oznaczenia dzieła i jego wynik w postaci twórczego rezultatu. W takim przypadku umowę należy kwalifikować jako umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a więc z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Umowa o wykład dla aplikantów radcowskich zawarta przez OIRP nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co implikuje obowiązek podlegania ubezpieczeniom zdrowotnym, bowiem brak było wskazań indywidualizujących wykład jako dzieło o samoistnym charakterze.

Działania podjęte w ramach realizacji umowy pomiędzy O. I. R. P. w K. a uczestniczką, mającej na celu wygłoszenie wykładu, nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co skutkuje podleganiem uczestniczki obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej powinien zawierać szczegółowe określenie przedmiotu sporu oraz dowód na bezskuteczność negocjacji; brak spełnienia tych warunków uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania przez organ.

Umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów nie stanowią umowy o dzieło, lecz są umowami o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie wykładowcy obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa zawarta z osobą przyjmującą zamówienie, której przedmiotem jest wygłoszenie wykładu, stanowi umowę o świadczenie usług, a nie umowę o dzieło, gdyż brak jest określenia weryfikowalnego rezultatu. W związku z tym osoba wykonująca takie usługi podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładów dla aplikantów radcowskich, zawarta pomiędzy skarżącą a uczestnikiem, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, skutkującą obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Sąd administracyjny przyznaje sumę pieniężną za przewlekłe postępowanie na podstawie uznania sędziowskiego, uwzględniając indywidualne okoliczności i stopień dolegliwości, co NSA uznał w tej sprawie za właściwe.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z o.o., należy brać pod uwagę wartość bilansową spółki przekształconej na dzień przekształcenia. Koszty nie mogą obejmować wartości wycofanych części wkładu. Skarga Dyrektora KIS oddalona.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu niepełnego uzasadnienia, niewskazania podstaw prawnych i faktycznych uchylenia decyzji I instancji, co uniemożliwiało kontrolę orzeczenia, i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA.

Bezczynność organu w kontekście dostępu do informacji publicznej nie występuje, gdy organ prawidłowo informuje o przedłużeniu terminu odpowiedzi, uzasadniając to liczbą i złożonością pytań oraz równoległymi wnioskami."

Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA jest zgodne z Konstytucją RP oraz orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, chroniąc stabilizację stosunków prawnych.

W świetle art. 164 i art. 129(1) p.w.p., badanie opisowości znaku towarowego musi dotyczyć każdej usługi objętej zgłoszeniem. Wyrok WSA uchylony, a skarga kasacyjna oddalona przez NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, jako odpowiadający prawu.

Opinia konserwatora zabytków, choć nie stanowi dokumentu urzędowego, jest dopuszczalnym dowodem w postępowaniu podatkowym dotyczącym zwolnień z podatku od nieruchomości zabytkowej, wymagającym swobodnej oceny.

Odszkodowanie za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przysługuje wyłącznie osobom wywłaszczonym oraz ich sukcesorom uniwersalnym. Sukcesorzy singularni nie mogą rościć odszkodowania z tego tytułu.

Nieuprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu uzasadnia odmowę przywrócenia tego terminu dla uiszczenia należnej opłaty, pomimo niesprzyjających okoliczności towarzyszących pandemicznych, gdy skarżący ma świadomość ciążącego obowiązku terminowego uiszczenia.