Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.

Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Postępowanie sądowe przeprowadzone przed składami sądowymi wyłonionymi przez KRS na nowych zasadach nie jest nieważne z uwagi na brak niezawisłości składu orzekającego.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop policjanta, zwolnionego przed 6 listopada 2018 r., należy obliczać zgodnie z zasadami ustalonymi w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosując przelicznik 1/21 zamiast 1/30, co eliminuje naruszenie konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej.

W przypadku niewykonania wyroku sądu administracyjnego w terminie, co jest wystarczającą przesłanką do nałożenia grzywny, sąd jest zobligowany do uwzględnienia skargi o wymierzenie grzywny, niezależnie od podjętych działań organu zmierzających do załatwienia sprawy.

NSA orzekł, że krajowe przepisy, które całkowicie zakazują reklamy aptek i ich działalności, naruszają unijne zasady swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, dlatego decyzje o ukaraniu skarżącej na podstawie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne zostały uchylone.

W sytuacji, gdy czyn będący przedmiotem oskarżenia został już prawomocnie osądzony, przy czym uprzednie postępowanie zakończyło się uniewinnieniem, występuje negatywna przeszkoda procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, wykluczająca ponowne postępowanie karne.

Przedawnienie karalności przewinienia dyscyplinarnego, określone w art. 147 ust. 2 ustawy o ABW, uzasadnia umorzenie postępowania dyscyplinarnego, bez konieczności jego merytorycznego rozpatrzenia przez organ dyscyplinarny czy sąd administracyjny.

Skuteczne doręczenie przesyłki w trybie doręczenia zastępczego wymaga rygorystycznego przestrzegania procedur opisanych w art. 44 k.p.a. W przypadku ich uchybienia, nie można skutecznie powołać się na fikcję doręczenia przesyłki administracyjnej.

W przypadku zbiegu przesłanek obligatoryjnego zwolnienia funkcjonariusza, rozstrzyga się na podstawie przesłanki, która wystąpiła jako pierwsza. Wydanie orzeczenia o trwałej niezdolności nie wpływa na zwolnienie inicjowane pisemnym wnioskiem funkcjonariusza o zwolnienie.

Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.

Korespondencja wewnętrzna organów administracji publicznej, nawet dotycząca realizacji zadań publicznych, nie zawsze posiada charakter informacji publicznej; dokumenty robocze nie podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.

Dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli służą jedynie wewnętrznej wymianie informacji i nie są skierowane do podmiotów zewnętrznych. Skarga kasacyjna oddalona.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Wyrok sądu pierwszej instancji, wydany po śmierci oskarżonego, winien być uchylony, a postępowanie umorzone z uwagi na istnienie bezwzględnej przeszkody procesowej z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Cofnięcie koncesji na wytwarzanie i obrót bronią z powodu toczącego się postępowania karnego o umyślne przestępstwo jest uzasadnione, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo publiczne. Uchylenia omawianych decyzji nie uzasadniają uchybienia proceduralne, skoro nie miały wpływu na wynik sprawy.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.

Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.