Naczelny Sąd Administracyjny uznał umowę o wygłoszenie wykładu za umowę o świadczenie usług, odrzucając kwalifikację jako umowy o dzieło ze względu na brak indywidualizacji i samoistności rezultatu. Umowa podlegała zatem regulacjom dotyczącym ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy dotyczące wygłoszenia wykładów nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu. Osoby wykonujące takie umowy obowiązane są do ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa dotycząca przeprowadzenia wykładu dla aplikantów radcowskich, mimo jej nazwy, nie spełnia przesłanek umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Przychód ze sprzedaży praw i obowiązków w spółce komandytowej przekształconej z o.o. obniża się o wartość bilansową spółki z o.o. na dzień przekształcenia, adekwatną do faktycznych wydatków Skarżącego na objęcie udziałów, bez uwzględniania wartości darowizn.

Sprzedaż przez skarżącą działek przekształconych z gruntów rolnych, jako rezultat zorganizowanej i zarobkowej działalności, stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą na gruncie art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., co skutkuje obowiązkiem opodatkowania uzyskanych przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustalenia przez organ podatkowy łącznego zobowiązania, uznając, że definicja powierzchni użytkowej i klasyfikacja utwardzeń jako budowli były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Opinia konserwatora zabytków nie ma statusu dokumentu urzędowego, lecz stanowi ważny dowód w postępowaniu, który organy powinny ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak bezczynności organu, który prawidłowo udzielił informacji zgodnie z u.d.i.p. Planowana akcja były zgodne z przepisami prawa materialnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu decyzji Kolegium Odwoławczego była prawidłowa ze względu na brak merytorycznego rozpatrzenia wpływu inwestycji na środowisko, co jest niewystarczającym działaniem organu administracyjnego.

Rezygnacja z zatrudnienia przed złożeniem wniosku o świadczenie pielęgnacyjne nie wyklucza jego przyznania, jeśli nastąpiła ona z przyczyn obiektywnie uzasadnionych koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Skarga kasacyjna M.S. i M.S.1 na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o odmowie skreślenia budynku z rejestru zabytków oddalona z powodu braku usprawiedliwionych podstaw oraz właściwej ochrony wartości zabytkowych.

§ 3 pkt 5 i § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytury funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla stacji bazowej telefonii komórkowej zgodna z prawem, brak podstaw do uchylenia wyroku oddalającego skargę. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak dostatecznego uargumentowania zarzutów naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje nakładające obowiązek usunięcia odpadów na [...] S.A., wskazując, że działania organów były oparte na błędnym rozporządzeniu z 2015 r. Zasada Lex retro non agit uniemożliwiła wsteczne zastosowanie nowych przepisów.

NSA wskazuje na potrzebę dokonania przez WSA pełnej oceny prawnej decyzji administracyjnej dotyczącej koncesji, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności proceduralne i prawne, oraz sprecyzowania wskazań do dalszego postępowania zgodnie z prawem materialnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną interpretację zakresu wymaganego postępowania dowodowego, odnosząc się do uchybień proceduralnych, które nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa decyzji administracyjnej.

Odmowa przedstawienia dokumentów żądanych przez organ podatkowy bez istnienia obiektywnych przeszkód stanowi bezzasadne zaniechanie obowiązku i uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że wypłacone skarżącej świadczenie wychowawcze zostało nienależnie pobrane z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Pouczenie skarżącej było prawidłowe, a świadczenie podlega zwrotowi na zasadach określonych w art. 25 ust. 2 pkt 6 u.p.p.w.d.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny prawidłowo zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a zakres jego wiedzy i udzielonych odpowiedzi spełniał wymogi prawne, co wykluczało zarzut bezczynności.

Umowa na wygłoszenie wykładu nie stanowi umowy o dzieło, gdy brakuje precyzyjnego oznaczenia dzieła i jego wynik w postaci twórczego rezultatu. W takim przypadku umowę należy kwalifikować jako umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a więc z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Umowa o wykład dla aplikantów radcowskich zawarta przez OIRP nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co implikuje obowiązek podlegania ubezpieczeniom zdrowotnym, bowiem brak było wskazań indywidualizujących wykład jako dzieło o samoistnym charakterze.

Działania podjęte w ramach realizacji umowy pomiędzy O. I. R. P. w K. a uczestniczką, mającej na celu wygłoszenie wykładu, nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co skutkuje podleganiem uczestniczki obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów konieczne jest wykazanie faktycznego wywozu towarów z terytorium kraju. Brak takiego dowodu oraz należytej staranności w weryfikacji kontrahenta wyklucza możliwość zwolnienia. Skarga została oddalona.

Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie podatkowej musi spełniać wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., aby umożliwić skuteczną kontrolę instancyjną, a wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może mieć charakteru instrumentalnego. W sytuacji naruszenia tych przepisów, sprawa wymaga ponownego rozpoznania.