Zwolnienie żołnierza z terytorialnej służby wojskowej winno być dokonane w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, zgodnie z przepisami ustawy o obronie Ojczyzny i Kodeksu postępowania administracyjnego.
Nie jest dopuszczalne doręczanie decyzji podatkowych za pomocą paczek pocztowych. Zastosowanie przesyłki rejestrowanej pozbawionej cech przesyłki listowej narusza przepisy prawa o doręczeniach i nie prowadzi do skutecznego powstania obowiązku podatkowego.
Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest obowiązkową daniną publiczną, której pobieranie jest niezależne od świadczenia usług przez gminę. Decyzje organów administracyjnych pozostają w mocy, o ile są należycie podpisane zgodnie z wymogami statutowymi.
Nałożenie maksymalnej opłaty egzekucyjnej, zgodne z art. 64 § 4 u.p.e.a., jest uzasadnione, jeżeli stanowi ona wartość wyznaczoną przepisami, której wysokość nie wymaga dodatkowego miarkowania opartego na skomplikowaniu i pracochłonności czynności egzekucyjnych.
Zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przysługuje wyłącznie, gdy cała rodzina wielodzietna zamieszkuje daną nieruchomość, co wyłącza możliwość przyznania ulgi, gdy zamieszkują tam tylko niektórzy jej członkowie.
Były prezes zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pierwotnej, jeżeli w czasie pełnienia funkcji zarządu zobowiązania te stały się wymagalne. Przesłanki egzoneracyjne muszą być skutecznie wykazane, aby uwolnić się od odpowiedzialności, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Przy wypowiedzeniu stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego, wycofanie jest możliwe tylko za zgodą organu wojskowego, a sądy administracyjne nie są uprawnione do badania motywów podjęcia decyzji o wypowiedzeniu ani okoliczności ewentualnych wad oświadczenia woli, takich jak groźba.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Centralna Komisja Lekarska nie może rozszerzać zakresu rozstrzygnięcia poza zaskarżony przez skarżącą zakres, w ramach postępowania odwoławczego w administracyjnym toku instancji.
NSA potwierdza możliwość stosowania art. 154 KPA do uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych, niezależnie od ich charakteru, jeżeli takie działanie nie prowadzi do naruszenia prawa, uwzględniając przy tym nowe orzecznictwo sądowe dotyczące wykładni przepisów o ekwiwalencie.
Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem są "pustymi" fakturami. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego na takiej fakturze wynika bezpośrednio z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
Zwolnienia z podatku od nieruchomości, przewidziane dla zakładów pracy chronionej na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l., wymagają ścisłego spełnienia przesłanek formalnych, w tym zgłoszenia przedmiotów wojewodzie i posiadania decyzji potwierdzającej spełnienie szczegółowych warunków zatrudnienia.
Podmiot prowadzący zakład pracy chronionej uprawniony do zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 2 pkt 4 u.p.o.l. musi spełniać określone prawem wskaźniki zatrudnienia oraz skutecznie zgłosić przedmioty opodatkowania wojewodzie. Niespełnienie tych warunków skutkuje brakiem możliwości zastosowania zwolnienia.
NSA uznał, że WSA dokonał wadliwej oceny stanu faktycznego w kontekście podatku od nieruchomości, zakwestionował skuteczność jego uzasadnienia oraz ustalił konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez WSA z uwzględnieniem nowych przesłanek prawnych.
Skarga kasacyjna M. [...] S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie dotyczące przewlekłości postępowania egzekucyjnego została oddalona, gdyż nie wykazano, że oczekiwanie organu odwoławczego spowodowało przewlekłość. Zarzuty formułowane wewnętrznie sprzecznie uznano za niezasadne.
Doręczenie decyzji administracyjnej za pomocą paczki pocztowej jest nieskuteczne; organy mają obowiązek stosować przesyłki listowe zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Takie doręczenie nie wywołuje skutku prawnego związanego z powstaniem zobowiązania podatkowego.
Odmawia się przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opieka nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza możliwości podjęcia zatrudnienia, a związek przyczynowy między niepodejmowaniem pracy a opieką nie jest oczywisty i bezpośredni. Skarga kasacyjna, jako niezasadna, podlega oddaleniu.
Przepisy Działu IVa KPA nie mają zastosowania wobec regulacji szczególnych u.t.d., regulujących przesłanki wyłączenia odpowiedzialności za administracyjne kary pieniężne, takich jak art. 92c u.t.d.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nie zaszły okoliczności przedawnienia roszczenia w stosunku do decyzji o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych, a zarzuty proceduralne i materialne były bezzasadne. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Organ administracji publicznej, w przypadku ostatecznego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność strony do posiadania broni, zobowiązany jest do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń palną, bez możliwości podważenia wniosków medycznych w ramach własnej oceny administracyjnej.
Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym powstaje ex lege i osoba zobowiązana ma obowiązek wykazania braku przeciwwskazań zdrowotnych do szczepienia, inaczej organy administracyjne są uprawnione do zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych.
W postępowaniu o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy, organy zobowiązane są uwzględnić przepisy ustawy o drogach publicznych, w tym kwestię bezpieczeństwa ruchu drogowego, co może uzasadniać większe wymiary niż wskazane minimum odległości dla lokalizacji reklam przy drogach krajowych.
Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo uznał utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego za proporcjonalną reakcję wobec najcięższych naruszeń, spełniając wymogi dowodowe i proceduralne zgodnie z prawem unijnym i krajowym.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za naruszenia w transporcie drogowym, przy braku dowodów obalających ustalenia organów administracyjnych.
Oddala się skargę kasacyjną po stwierdzeniu, że organy podatkowe prawidłowo uznały brak pokrycia wydatków w ujawnionych źródłach dochodów za 2018 rok, a rolowanie lokat bankowych stanowiło wydatek, co uzasadnia określenie zobowiązania podatkowego.