Obniżenie podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących czynności pozorne jest niedopuszczalne. W przypadku dokonania czynności pozornej skutkującej obniżeniem podatku można zastosować dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 100% związane z brakiem staranności w odliczeniach podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie był uprawniony do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o interpretację indywidualną, gdyż pytanie dotyczyło wykładni przepisów prawa podatkowego odnośnie uznania działek za tereny budowlane, co miało bezpośredni wpływ na obowiązki podatkowe wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niespójności w dokumentacji doręczeniowej powinny być interpretowane na korzyść strony, w związku z rygorystycznym stosowaniem przesłanek doręczeń oraz ochroną podmiotowych praw w postępowaniu administracyjnym.

Decyzja sądu wskazuje, że w ustalaniu przebiegu inwestycji drogowej organy administracyjne badają głównie formalną kompletnosc dokumentacji oraz jej zgodność z przepisami, bez ingerencji w rozwiązania techniczno-lokalizacyjne autorstwa inwestora.

Przewóz osoby pojazdem bez odpowiedniego oznaczenia nie stanowi przewozu taksówką, lecz przewóz okazjonalny. Obowiązek posiadania licencji przewozowej nie wyłącza konieczności spełnienia wymogów formalnych dla uznania pojazdu za taksówkę.

Pojazd nieoznaczony jako taksówka nie jest przewozem taksówkowym mimo posiadania licencji, a przewóz okazjonalny wymaga stosownej licencji i spełnienia przepisów prawa o transporcie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w zakresie podatku VAT, potwierdzając legalność doręczeń oraz brak rażących naruszeń materialnoprawnych.

Decyzja o pozwoleniu na budowę jednostanowiskowego garażu była zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu prawa budowlanego.

Bezczynność organu administracyjnego nie zachodzi, gdy organ dopełnił aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a., przedłużając przewidywany termin postępowania, a finalnie wydał decyzję przed upływem wydłużonego terminu."

W przypadku współwłasności obiektu budowlanego obowiązki usunięcia nieprawidłowości technicznych powinny być adresowane do wszystkich współwłaścicieli, nie tylko do zarządcy, jeżeli zakres wykonania prac przekracza zwykły zarząd.

Nieruchomość może być uznana za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej także wówczas, gdy nie jest aktualnie wykorzystywana do tej działalności, jeżeli pozostaje funkcjonalnie związana z przedsiębiorstwem i może być potencjalnie wykorzystana do realizacji celów gospodarczych przedsiębiorcy.

Skarga kasacyjna Zarządu Województwa Opolskiego dotycząca zwrotu części dofinansowania z funduszy UE została oddalona jako niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił materiał dowodowy zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Wyrok WSA został utrzymany w mocy.

Zobowiązanie cudzoziemca do powrotu z jednoczesnym zakazem wjazdu na 10 lat, wynikające z uznania go za zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, jest zgodne z przepisami o cudzoziemcach oraz dyrektywami unijnymi.

Infrastruktura kolejowa niewykorzystywana przez przewoźników kolejowych nie korzysta ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, a status infrastruktury w kontekście "jest udostępniana" opiera się na faktycznym udostępnieniu, nie zaś na potencjalnej możliwości.

Skarga o wznowienie postępowania nie może być uwzględniona, jeśli strona nie wykazała istnienia nowych, nieznanych wcześniej okoliczności, które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie, a dokumenty potwierdzające rzekome nowe okoliczności były dostępne także w toku wcześniejszego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej równocześnie rentę socjalną, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zmiana przepisów od 2024 r. nie miała wpływu na ocenę stanu prawnego przed tą datą.

Osądzenie podwójnej karalności za czyny nieprzystające do tożsamości w myśl art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym. Dopuszczalność nałożenia odrębnych kar za specyficzne, różne naruszenia przepisów transportowych.

Uchylenie wyroku przez Sąd Okręgowy z uwagi na konieczność przeprowadzenia całego przewodu sądowego było nieuzasadnione. Sąd II instancji powinien samodzielnie ocenić materiał dowodowy i wydać merytoryczne orzeczenie.

Decyzję administracyjną odmawiającą umorzenia należności z tytułu zaległych składek należy uchylić, jeśli nie uwzględnia wszystkich istotnych okoliczności, takich jak przedawnienie należności, i nie opiera się na pełnej analizie dowodowej, co narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd, uchylając decyzję o VAT, orzekł, że organy podatkowe nie mogą pomijać przedłożonego materiału dowodowego oraz muszą ocenić faktyczne wykorzystanie towarów lub usług dla celów opodatkowanych przy rozstrzyganiu o prawie do odliczenia podatku naliczonego.

Uchwała rady gminy w przedmiocie ustalania wysokości diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego, wymagający ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym; brak takiego ogłoszenia skutkuje nieważnością uchwały.

Pismo informacyjne organu geodezyjnego, które nie wszczyna ani nie rozstrzyga postępowania administracyjnego, nie stanowi postanowienia w rozumieniu k.p.a., zatem zażalenie na takie pismo jest prawnie niedopuszczalne.

Licencja na przewóz osobowy taksówką nie uprawnia do wykonywania przewozu okazjonalnego bez wymaganej licencji, zaś nieodpowiednie oznaczenie i wyposażenie pojazdu wyłącza go spod ochrony przepisów ustawy o transporcie drogowym. Oddalono skargę kasacyjną T.B.

Przewóz okazjonalny samochodem osobowym, niespełniającym wymagań konstrukcyjnych przewidzianych dla tego rodzaju przewozu, wymaga osobnej licencji niż przewóz taksówką. Posiadanie licencji na przewóz taksówką nie uprawnia do wykonywania przewozów okazjonalnych.