Przy stwierdzeniu identyczności towarów zgłoszonego znaku i znaków przeciwstawionych oraz podobieństwa wizualnego i fonetycznego istnieje ryzyko konfuzji wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., co wymaga odmowy rejestracji znaku "GERDIN".

Raport o oddziaływaniu na środowisko, jako kompleksowe opracowanie specjalistyczne, posiada szczególną moc dowodową. Warianty przedstawione w raporcie, w tym racjonalny wariant alternatywny, odpowiadają wymogom prawnym, a ich analiza nie wykazała, by były wariantami pozornymi.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia roszczeń odszkodowawczych z powodu ograniczenia korzystania z nieruchomości została oddalona przez NSA, uznając, iż zarzuty proceduralne i materialne skarżącego nie miały usprawiedliwionych podstaw.

Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.

ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki wymaga ustalenia zarówno przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, jak i braku przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Brak doręczenia pism procesowych uczestnikowi postępowania stanowi podstawę nieważności postępowania administracyjnego, prowadząc do uchylenia wyroku i konieczności rozpatrzenia sprawy ponownie przez sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż A. sp. z o.o. nie spełniła wymagań pozwolenia wodnoprawnego, co uzasadniało nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez organy ochrony środowiska. Przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód stanowiło naruszenie prawa, które nie uzasadniało zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Magazynowanie odpadów na działce niewymienionej w zezwoleniu zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach jest zbieraniem odpadów bez zezwolenia, uzasadniającym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.

Działając na podstawie art. 89 i 90 ustawy o grach hazardowych, członkowi zarządu spółki organizującej nielegalne gry hazardowe można wymierzyć maksymalną karę pieniężną, uwzględniając głównie skalę działalności i czas trwania naruszenia, bez konieczności wykazywania szczegółowych deliktów.

Decyzja rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., skutkująca nieważnością; brak oświadczenia producenta o homologacji zmienionego pojazdu nie może być akceptowany w praworządnym państwie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenia organów administracyjnych niższej instancji uznając, że kwestia legitymacji stron powinna być każdorazowo badana w procesie wznowionym, a nie na etapie wstępnej oceny wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej P. S.A. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 2 marca 2023 r., odmawiającą nabycia prawa własności i użytkowania wieczystego. Brak wystarczających dowodów na istnienie infrastruktury kolejowej na datę 28 lutego 2003 r. wyklucza uwłaszczenie.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w którym dokonano istotnych zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta, wydana jest z rażącym naruszeniem prawa - art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Plan miejscowy gminy Liszki w zakresie dotyczącym terenów 3U1 i 6KDD1 nie narusza ustaleń Studium, a zaskarżone uchwały nie przekraczały władztwa planistycznego gminy. Wyrok WSA został uchylony i skarga oddalona.