Skarga kasacyjna wniesiona przez I. sp. z o.o. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych; nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT w wysokości 100% jest zgodne z u.p.t.u., a zasada proporcjonalności nie została naruszona - NSA

W przypadku gdy podatnik przy zachowaniu należytej staranności, w ramach dokonanej i udokumentowanej dostawy towarów, staje się ofiarą przestępstwa, w wyniku którego zostaje pozbawiony towaru dostarczonego w ramach transakcji i nie otrzymuje zapłaty za ten towar, to należy przyjąć, że z uwagi na brak woli podatnika do przeniesienia własności towaru na nieznanego nabywcę oraz brak odpłatności transakcji

Druga korekta deklaracji złożona po 14-dniowym terminie od doręczenia wyniku kontroli wywołującego skutki prawne jest bezskuteczna, jeśli organ nie uwzględnił wcześniejszej korekty, co wyklucza wszczęcie postępowania nadpłatowego (art. 82 uKAS).

W sytuacji zbycia akcji celem ich umorzenia, do przychodów podatkowych zalicza się tylko nadwyżkę wynagrodzenia uzyskanego nad kosztami ich nabycia lub objęcia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odmowa współpracy przy przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Brak wywiadu uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Zyski opodatkowane na poziomie wspólników spółki osobowej nie mogą być ponownie opodatkowane po jej przekształceniu w spółkę kapitałową, gdyż naruszałoby to zasadę unikania podwójnego opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 93a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Sąd Rejonowy, wymierzając karę łączną grzywny, musi przestrzegać zasad łączenia kar zgodnie z art. 86 § 1 k.k. oraz wysokości stawki dziennej, zgodnej z oceną sytuacji majątkowej skazanego według art. 33 § 3 k.k.

Przepis § 13 ust. 2 pkt 1 uchwały Rady Gminy Wieliszew narusza zasady legislacji poprzez powtórzenie norm ustawowych, czyniąc go nieważnym. Inne przepisy uchwały nie przekraczają ustawowej delegacji i pozostają w mocy. Skarga kasacyjna Wojewody została częściowo uwzględniona.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia decyzji podwyższających opłaty za pobór wód, wskutek naruszenia zasady zaufania do organów władzy publicznej i nieprzewidywalności prawa, wynikającej ze zmienności interpretacji przepisów prawa wodnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie opłat zmiennych za pobór wód wskazuje na ochronę zaufania przedsiębiorcy do organów administracyjnych. Organy nie mogły retroaktywnie podwyższać opłat na podstawie późniejszych kontroli, ignorując wcześniejsze, zaakceptowane oświadczenia.

Dla ustalenia zastosowania postanowień Regulaminu utrzymania czystości, decydujące jest faktyczne wyłączenie działki z produkcji rolniczej, a nie tylko jej formalne przeznaczenie w MPZP. Organy administracyjne winny ustalać rzeczywiste sposoby użytkowania gruntu.

Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż stosowanie artykułu 92a ust. 5 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym zawiera nieprzekraczalny limit kary finansowej wynoszący 15 000 zł, co redefiniuje zasady wyznaczania poszczególnych grzywien w załączniku nr 3 do u.t.d.

Orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest uzależnione od wykazania przez organ przesłanek pozytywnych oraz niewykazania przez członka zarządu przesłanek egzoneracyjnych wyłączających tę odpowiedzialność.

Umorzenie postępowań administracyjnych na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 11 sierpnia 2021 r. jest zgodne z konstytucyjną zasadą pewności i stabilności prawa, mimo ograniczenia czasu na dochodzenie praw przez strony postępowań nadzwyczajnych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna jest niezasadna, jeżeli opiera się na zarzutach niepopartych wystarczającym uzasadnieniem, a przedawnienie roszczenia wyklucza możliwość dochodzenia nadpłaty w warunkach wskazania przepisów nieadekwatnych do stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Niepoddanie się kontroli, pomimo prawidłowego zawiadomienia, nawet bez działań utrudniających, uzasadnia obiektywną odpowiedzialność i sankcję zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Skarga oddalona z uwagi na brak dowodów na przewidziane przesłanki wyłączające odpowiedzialność.

Niezachowanie formalności doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego skutkuje brakiem jego skutecznego rozpoczęcia, co w konsekwencji uniemożliwia wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego i wywiedzenie od niej środka zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zgadzając się z ustaleniami Sądu I instancji oraz Ministra, stwierdził, iż wymogi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miały kluczowe znaczenie przy ustalaniu odszkodowania, a wniesiona skarga kasacyjna pozostała bezzasadna.

Stwierdzenie wydania decyzji podatkowej po terminie, bez zasadnego użycia wyjątku pięcioletniego w art. 68 § 2 O.p., uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i wyroku, skutkując koniecznością ich poprawnego rozstrzygnięcia.

Uchwała Rady Gminy, która nie spełnia wymogów szczegółowego określenia wysokości i sposobu wydatkowania środków finansowych na cele programu opieki nad zwierzętami, narusza prawo i podlega stwierdzeniu nieważności ze względu na istotne naruszenie przepisów ustawy o ochronie zwierząt.

Rozpoczęcie realizacji przewidzianego planem przewozu w ramach umowy, nawet jednorazowe, wystarcza do uznania przewozu za regularny specjalny, co uzasadnia sankcję za jego wykonanie bez stosownego zezwolenia.

Odpowiedzialność administracyjną przedsiębiorcy za naruszenia przepisów o transporcie drogowym należy uznawać za odpowiedzialność obiektywną, niezależną od oceny winy, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza zasady proporcjonalności oraz nie przekracza granic władztwa planistycznego gminy, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok sądu I instancji i oddalając skargę.

NSA uznaje, że zgodność decyzji o warunkach zabudowy z przepisami prawa budowlanego, wodnego oraz ochrony środowiska jest przedmiotem analizy na etapie pozwolenia na budowę, nie zaś przy określaniu samych warunków zabudowy.