NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając że brak było usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zaskarżona decyzja administracyjna została podjęta zgodnie z przepisami prawa i wszechstronnie uzasadniona w sprawie naruszeń transportu drogowego.
NSA stwierdził, iż przekazanie przez gminę dochodów budżetowych na rachunek Skarbu Państwa w kwocie wyższej niż wynika to z obowiązujących przepisów, skutkuje możliwością stwierdzenia nadpłaty w trybie właściwym dla Ordynacji podatkowej.
Realizacja inwestycji drogowej w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem stanowi podstawę dla organów nadzoru budowlanego do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i wdrożenia trybu naprawczego, jeśli odstępstwa są istotne.
Uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, będący załadowcą, ponosi odpowiedzialność za prawidłowe zabezpieczenie ładunku zgodnie z przepisami ADR. Niespełnienie tego obowiązku może skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Skarga kasacyjna na oddalenie zarzutów w postępowaniu pierwszej instancji, przy braku istotnych uchybień w ocenie zastosowania prawa, podlega oddaleniu.
NSA stwierdził nieważność decyzji administracyjnych dotyczących zwrotu dotacji edukacyjnej, kierowanych do podmiotu niebędącego prawidłową stroną postępowania administracyjnego, co skutkuje umorzeniem postępowania.
Instytucja umorzenia zaległości podatkowej na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nawet w razie wystąpienia przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego organ podatkowy nie jest zobligowany do udzielenia ulgi.
NSA uchylił wyrok WSA we Wrocławiu oraz postanowienie organu odwoławczego, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy w świetle art. 162 § 1 o.p., z uwzględnieniem okoliczności uprawdopodobniających brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powinno skutkować jego przywróceniem, jeśli strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, który może skutkować przywróceniem terminu w przypadku wykazania okoliczności bezwzględnie utrudniających jego dochowanie.
Postanowienia organu skarbowego nie odpowiadają przepisom proceduralnym przy postępowaniu dowodowym; brak ich prawidłowego uzasadnienia uzasadnia zasadne ich uchylenie przez sąd administracyjny.
W przypadku wznowienia postępowania na skutek nowych dowodów, organ administracyjny ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poinformowania strony o jej prawach, a zaniechania w tym zakresie uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.
NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję ARiMR z powodu błędnej wykładni ustaleń co do powiązań przedsiębiorstwa, naruszającej kryteria samodzielności przedsiębiorstw w świetle unijnych przepisów pomocy.
Karę pieniężną za nielegalne zajęcie pasa drogowego ponosi podmiot faktycznie korzystający z nieruchomości, a przepisy Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania do przedawnienia zobowiązań z tytułu administracyjnych kar pieniężnych.
NSA uznał błędną wykładnię przepisów o przedsiębiorstwach powiązanych, stwierdzając brak jednoznacznych przesłanek prawnych w wykluczeniu wnioskodawcy z kategorii uprawnionych do pomocy finansowej producentów rolnych. Decyzja winna być ponownie rozpatrzona.
Zażalenie na odrzucenie skargi związanej z brakiem uiszczenia wpisu sądowego podlega oddaleniu, jeśli strona nie wykazała spełnienia formalnych wymogów uzależniających rozpoznanie skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Dla ustalenia statusu przedsiębiorstwa jako powiązanego z innymi podmiotami konieczne jest wykazanie istnienia wymienionych w art. 3 ust. 3 Załącznika I do Rozporządzenia 702/2014 relacji, przy założeniu stosowania celowościowej wykładni prawa unijnego. Niedopełnienie tego wymogu skutkuje wykluczeniem z prawa do pomocy publicznej.
Postępowania legalizacyjne w ramach nadzoru budowlanego wszczynane są wyłącznie z urzędu; żądanie wszczęcia postępowania przez podmiot trzeci nie może stanowić podstawy do jego rozpoczęcia (art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego).
Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.
W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.
W postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania pomocy rolniczej, uznanie przedsiębiorstwa za powiązane wymaga precyzyjnego uzasadnienia w oparciu o przepisy unijne. Domniemane powiązania nie mogą stanowić jedynej podstawy prawnej do odmowy wsparcia.
Przyznanie pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych nie może być odmówione na podstawie nieprecyzyjnej klasyfikacji przedsiębiorstwa jako powiązanego, jeżeli brak jest wystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego zgodnego z art. 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia UE nr 702/2014.
Zajęcie pasa drogowego bez uprzedniego uzyskania wymaganych zezwoleń administracyjnych, bez załączenia zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, uzasadnia odmowę przyznania retroaktywnie legalizacji działań podjętych na pasie drogowym wbrew przepisom o drogach publicznych.
Dopuszczenie cudzoziemca do posiadania broni w RP wymaga zbadania całokształtu okoliczności wskazujących na zamiar stałego pobytu, niezależnie od formalnego statusu meldunkowego, uwzględniając międzynarodowe normy i zasadę wzajemności.
Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.
Odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, gdyż zaliczenie wpłaty to czynność materialno-techniczna niewymagająca specjalistycznej opinii. Skarga kasacyjna w tej części jest bezpodstawna.