Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchylenie decyzji organu II instancji było zasadne z uwagi na brak dostatecznej analizy dowodów i nieprawidłowe ustalenie sytuacji materialnej podatnika w kontekście wnioskowanej ulgi podatkowej.

Nie dochodzi do umorzenia postępowania o nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem, jeżeli brak wykazania zaistnienia przyczyn przewidujących zwolnienia z odpowiedzialności, zwłaszcza gdy niedostosowanie systemu nadzoru wewnętrznego przewoźnika nie pozwala wykazać braku jego winy.

Uchwała rady gminy ustanawiająca użytek ekologiczny musi być oparta na właściwym uzasadnieniu i dokumentacji przyrodniczej. Ocena prawna powinna obejmować całokształt wartości obszaru, także dynamiczny rozwój ekosystemu. Ewentualna kolizja z planem zagospodarowania powinna prowadzić do aktualizacji planu, a nie unieważnienia uchwały.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że organ administracyjny pozostający w bezczynności w sprawie wniosku o uchylenie decyzji ostatecznej obowiązany jest podjąć działania w celu jego procesowego rozstrzygnięcia. Bezczynność nie musi wynikać z rażącego naruszenia prawa, aby organ był zobowiązany do działania.

Zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym zasada zaufania do władzy publicznej, uniemożliwiają wsteczne podwyższenie opłat za pobór wody w przypadku utrzymywanej wcześniejszej praktyki organów aprobowanej przez przedsiębiorstwo.

Zmiana wysokości opłat za pobór wód podziemnych na podstawie ustaleń z kontroli doraźnej, z naruszeniem zasady zaufania do organów państwowych, bez należytego uzasadnienia, jest niezgodna z zasadami prawa administracyjnego.

Skarżący nie posiada legitymacji procesowej do wznowienia postępowania, gdyż jego nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia w rozumieniu art. 74 ust. 3a u.i.o.ś. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie w części dotyczącej grzywny został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe zastosowanie art. 37a § 1 k.k., który dopuszcza wymierzenie grzywny tylko w przypadku zagrożenia karą wyłącznie pozbawienia wolności.

Domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach, nie zostało obalone. Włodarze są odpowiedzialni za usunięcie odpadów, co uzasadnia stosowanie art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach.

Ochrona danych osobowych nie może być ograniczona w oparciu o równie hipotetyczne roszczenia, które nie zostały formalnie zgłoszone. Ryzyko potencjalnych roszczeń nie stanowi wystarczającej podstawy prawnej dla dalszego przetwarzania danych zgodnie z RODO.

O oddaleniu skargi kasacyjnej decyduje niedostateczne uzasadnienie przesłanki dobrej wiary w decyzji organu. Konieczne jest wyczerpujące ustalenie jej spełnienia przez podatnika, co wiąże się z obowiązkiem organu dokonania pełnej oceny dowodowej w kontekście podejrzeń o oszustwa podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że faktury dokumentujące część robót budowlanych wykonanych przez podwykonawcę G.B., jako związane z usługami rzeczywiście zrealizowanymi, powinny stanowić podstawę do odliczenia podatku VAT, co wymaga ponownej analizy przez Organy podatkowe.

Obniżenie kary grzywny poniżej ustawowego minimum określonego w art. 37a § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego skutkujące uchyleniem wyroku przez Sąd Najwyższy.

W rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązany organ musi udzielić wyczerpującej odpowiedzi na wniosek, nie ograniczając się jedynie do odsyłania wnioskodawcy do informacji już zamieszczonych w BIP, bez pełnego zbiorczego udzielenia informacji we wskazanym zakresie.

Decyzja o czasowym odebraniu zwierząt i ptaków była zgodna z prawem, jako że zagrożenie ich życiu i zdrowiu wynikało z warunków bytowych, co uzasadniało interwencję organu administracji zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt.

Korekta deklaracji podatkowej złożona przed uwzględnieniem wyników wcześniejszych korekt przez organy kontroli skarbowej jest prawnie bezskuteczna, co wyłącza jej znaczenie dla inicjowania postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatkowej.

NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe ustalenie przedmiotu opodatkowania i zignorowanie ustaleń co do wartości elementów technicznych elektrowni wiatrowych w kontekście art. 153 p.p.s.a. oraz art. 2 ust. 2 u.i.e.w.

W przypadku braku opieki naprzemiennej, rodzicowi rozwiedzionemu, który samodzielnie sprawuje opiekę nad dziećmi, przysługuje ulga podatkowa przewidziana dla osób samotnie wychowujących dzieci, bez ograniczenia do jednego rodzica.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko była prawidłowa, a skarga kasacyjna się nie utrzymuje; brak nowych dowodów podważających kartę informacyjną przedsięwzięcia.

Ostatnia decyzja sądowa potwierdziła legalność umorzenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z lat 50., ze względu na upływ 30-letniego terminu przewidzianego w nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego z 2021 roku.

W sytuacji, gdy uzgodniono wysokość odszkodowania za grunt przejęty z mocy prawa pod drogi publiczne, nie zachodzi przesłanka do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie jego ustalenia na nowo. Decyzja o odmowie wszczęcia takiego postępowania jest prawidłowa.

Dłużnikiem jednostki budżetowej w kontekście zajęcia wierzytelności jest sama jednostka, a nie jej dyrektor. Tym samym wskazanie Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika jest prawidłowe. Skarga kasacyjna R. sp. z o.o. nie została uwzględniona.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowym jest wskazanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika zajętej wierzytelności, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej R. sp. z o.o.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowo oznaczono Dyrektora IAS jako dłużnika. Izba Administracji Skarbowej, jako jednostka organizacyjna, nie uzyskuje statusu dłużnika, co jest zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych i KAS.