Decyzja o naliczeniu opłat za użytkowanie gruntu może stanowić samoistny dowód prawa zarządu w postępowaniu o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego przez państwowe osoby prawne z dniem 5 grudnia 1990 r.

Ustalenie opłaty adiacenckiej może być oparte na wiarygodnym operacie szacunkowym, nawet gdy prawidłowość jego metodologii jest kwestionowana, jeśli organy administracyjne uznają ten dowód za kompletny i rzetelny.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona z uwagi na brak spełnienia wymogów formalnych i nieprawidłowe skonstruowanie jej podstaw, co uniemożliwia rozstrzygnięcie na jej korzyść.

Osoba sprawująca stałą i niezbędną opiekę nad członkiem rodziny o znacznym stopniu niepełnosprawności ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od wcześniejszych powodów niepodejmowania zatrudnienia, jeśli na datę wniosku istnieje obiektywna potrzeba takiej opieki.

W sytuacji niewykazania dokumentów potwierdzających istnienie prawa zarządu nieruchomością Skarbu Państwa, z mocy prawa staje się ona mieniem gminy od dnia 27 maja 1990 roku, zgodnie z przepisami ustawy komunalizacyjnej.

Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, mimo dostępu do danych poprzez zewnętrzne bazy, co skutkuje obowiązkiem udostępnienia informacji mimo zarzutów nadużycia prawa przez wnioskodawcę.

NSA orzeka, iż decyzje wydane na podstawie art. 16 ustawy wypadkowej podlegają kontroli sądu administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu, co zapewnia ochronę sądową decyzjom uznaniowym Ministra Obrony Narodowej, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Postanowienie organu o zaliczeniu wpłaty podatkowej ma charakter deklaratoryjny i odpowiada za rozliczenie zaległości z dniem dokonania wpłaty; podatnik nie może w jego ramach kwestionować istnienia zaległości podatkowej. Podnoszone zarzuty nie wykazały naruszenia prawa procesowego ani materialnego przez organ.

Informacje dotyczące działalności Partyjnego Sądu Koleżeńskiego stanowią informację publiczną w rozumieniu prawa, jako że dotyczą funkcjonowania partii politycznej sprawującej władzę publiczną.

Radny sejmiku województwa nie jest wyłączony z kręgu uprawnionych do uzyskania informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak wykazania przez spółkę przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa uzasadnia obowiązek udostępnienia informacji.

Niedopuszczalność złożenia odwołania od pisma informacyjnego nie stanowiącego decyzji administracyjnej uzasadnia brak środka zaskarżenia. Pismo informujące o klasyfikacji informacji jako niepublicznej nie podlega procedurze odwoławczej.

Negatywna opinia komisji habilitacyjnej, iż osiągnięcie naukowe w postaci cyklu publikacji nie spełnia wymogów znacznego wkładu w rozwój nauki, oraz brak tematycznego powiązania między publikacjami, uzasadniała odmowę nadania stopnia doktora habilitowanego skarżącemu. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji RDN.

Zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej według prawa podatkowego jest czynnością deklaratoryjną, a nie konstytutywną. W postępowaniach o zaliczenie wpłaty kwestionowanie istnienia zaległości nie jest możliwe; można jedynie kwestionować sposób zaliczenia.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i wskazuje na dokonanie czynności rozliczeniowej. Podatnik może kwestionować sposób, ale nie istnienie zaległości podatkowych w tym trybie.

Członkowi zarządu nie można przypisać winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli w chwili objęcia przez niego funkcji wniosek taki został już skutecznie złożony i nie został jeszcze rozpoznany przez sąd, gdyż w takiej sytuacji nie ciąży na nim obowiązek ponownego jego składania.

Właściciele sąsiadujących nieruchomości, uczestniczący w rozgraniczeniowym postępowaniu administracyjnym jako strony, obowiązani są zgodnie z art. 152 k.c. do ponoszenia kosztów tego postępowania po połowie, co obejmuje także koszty nie wynikające z ustawowego obowiązku organu.

NSA orzekł, iż błędna interpretacja przepisów unijnych oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne dot. powiązań przedsiębiorstwa z innymi podmiotami uzasadnia uchylenie decyzji odmownej organu oraz wyroku sądu I instancji.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.

Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.

NSA stwierdził, iż przekazanie przez gminę dochodów budżetowych na rachunek Skarbu Państwa w kwocie wyższej niż wynika to z obowiązujących przepisów, skutkuje możliwością stwierdzenia nadpłaty w trybie właściwym dla Ordynacji podatkowej.

Realizacja inwestycji drogowej w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem stanowi podstawę dla organów nadzoru budowlanego do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i wdrożenia trybu naprawczego, jeśli odstępstwa są istotne.

W razie uchybienia terminowi na wniesienie odwołania, sąd oraz organ podatkowy winny zbadać całokształt okoliczności w celu ustalenia, czy uchybienie nastąpiło bez winy podatnika, oraz mogą przywrócić termin, jeżeli brak winy został uprawdopodobniony.

Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w postaci aerozolu, w postrzeganiu art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jest całkowita objętość netto produktu gotowego, obejmująca wszystkie jego składniki, a nie jedynie olej smarowy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że upływ kadencji członka zarządu oraz formalne złożenie rezygnacji z funkcji, poparte brakiem faktycznego wykonywania obowiązków zarządczych, skutkuje wygaśnięciem odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki, mimo braku wykreślenia z rejestru KRS.