Dopuszczalne jest zawężające traktowanie pojęcia "tablica reklamowa" w sytuacjach, gdy powierzchnia nośnika nie jest płaska, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej zgodnie z uchwałą krajobrazową Miasta Krakowa. Decyzja administracyjna zwalniająca zgłoszenie z odniesienia do planu miejscowego eliminuje dalsze sprzeczne oceny organów.

Podświetlenie wewnątrz urządzenia reklamowego nie może być automatycznie kwalifikowane jako projekcja świetlna zabroniona według uchwały krajobrazowej. Sądy muszą precyzyjniej uzasadniać zgodność takiej instalacji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

NSA stwierdził, że skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, a WSA w Gliwicach prawidłowo uznał, iż Burmistrz Strumienia wykonał zalecenia wynikające z wcześniejszych wyroków odnoszące się do zasad określania podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli na rok 2022.

Organ odwoławczy obowiązany jest uchylić decyzję pierwszej instancji, jeżeli stan faktyczny i prawny sprawy wymaga ponownego wyjaśnienia, a decyzja ta była wydana z naruszeniem przepisów postępowania, przy czym konieczny zakres wyjaśnień musi wynikać z niepełnego zebrania dowodów.

Za niezasadne uznano twierdzenie, że bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego miała rażący charakter, oraz że zachodzi potrzeba dyscyplinowania organu poprzez przyznanie skarżącemu dodatkowej sumy pieniężnej. Bezczynność wynikała z błędnego rozciągnięcia obowiązków, a nie z zamierzonego naruszenia prawa.

Skarga kasacyjna D. K. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej odmawiającą nadania stopnia doktora habilitowanego została oddalona. Dorobek naukowy skarżącej uznano za niewystarczający do spełnienia wymogów znacznego wkładu w rozwój dyscypliny naukowej.

Na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, wykonanie robót budowlanych wymaga uzyskania formalnego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Opinia konserwatora nie jest wystarczająca, jeżeli nie odnosi się do całego obszaru inwestycji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że ocena CPPC dotycząca odmowy wsparcia była przejrzysta i właściwa, podkreślając potrzebę przedłożenia promesy kredytowej w procedurze dofinansowania. Wnioskodawca nie spełnił wymogów proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak podstaw uznania naruszenia prawa materialnego lub procesowego istotnego dla wyniku sprawy; skarżący nie wykazali, iż ich wnioski o dostęp do danych osobowych mogły być zakwalifikowane zgodnie z art. 15 RODO.

Rozkaz w sprawie ryczałtu z tytułu przeniesienia żołnierza zawodowego ma charakter decyzji administracyjnej i podlega kontroli sądów administracyjnych. Skarga na przewlekłość rozpoznania wniosku o ryczałt jest dopuszczalna, nawet w przypadku błędnej interpretacji przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność wezwania Przewodniczącego KRRiT do rozpoczęcia rozprowadzania programów telewizyjnych przez A. S.A., wskazując, że organ przekroczył swe uprawnienia i działał bez podstawy prawnej, co narusza podstawowe zasady prawa administracyjnego.

Sąd nie uznał bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, słusznie przyjmując, że organ udzielił odpowiedzi w zakresie posiadanych informacji, co wyklucza podstawy do zarzutu bezczynności.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, jeśli nie umożliwia jednoznacznej identyfikacji osoby fizycznej bez dodatkowych informacji. Wobec braku takich danych Spółka nie przetwarzała danych osobowych, co wyklucza nakaz poprawczy Prezesa UODO.

Ocena projektu skarżącej została przeprowadzona z naruszeniem prawa; stwierdza się uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc sprawę przekazuje się do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ.

Podatnik nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a faktyczna wiedza o fikcyjności transakcji uzasadnia nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz obowiązku zapłaty podatku z pustych faktur.

Rada Miejska jest uprawniona do określenia zadań przekazanych do realizacji przez Centrum Usług Społecznych już na etapie uchwały o jego utworzeniu, co nie wyklucza późniejszego nadania statutu uwzględniającego te zadania, zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych i ustawy o realizowaniu usług społecznych.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny i nie wymaga uprzedniego wydania zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym, gdy brak przeciwwskazań medycznych został wykazany, a opieszałość w jego realizacji nie stanowi podstawy do zarzutów proceduralnych wobec decyzji organów administracyjnych.

Przepisy unijne nie mogą stanowić wyłącznej podstawy określania terminu przedawnienia środków wypłaconych z budżetu krajowego; konieczne jest zastosowanie odpowiednich krajowych regulacji prawnych dotyczących przedawnienia.

Podświetlenie urządzenia reklamowego nie może być kwalifikowane jako projekcja świetlna na podstawie zapisów uchwały krajobrazowej, jeśli nie wynika to ściśle z jej brzmienia, a ograniczeń dla reklam nie można rozszerzać poza przepisy prawa miejscowego.

Uchwała Zarządu Krajowej Rady Spółdzielczej pozbawiająca uprawnień lustracyjnych może być skutecznie uchylona, jeśli podległość związana jest ze strukturą poza spółdzielnią mieszkaniową. Wykładnia graniczna normy prawnomaterialnej nie może prowadzić do rozszerzania zakresu zakazu. Skarga kasacyjna Zarządu Krajowej Rady Spółdzielczej podlega oddaleniu.

Zgodność kierunku studiów z wymaganiami rozporządzenia nie zwalnia z konieczności weryfikacji programu nauczania w kontekście spełnienia warunków określonych w Prawie budowlanym oraz przepisach wykonawczych, co służy realnemu zabezpieczeniu celów ustawy.

Uchwała rady gminy ustalająca diety dla radnych jest aktem prawa miejscowego. Niedopełnienie obowiązku jej publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym skutkuje nieważnością uchwały w całości.

Uchwała o ustaleniu diet dla radnych stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji, a jej brak skutkuje nieważnością, co jest zgodne z art. 42 u.s.g. oraz art. 13 pkt 2 u.o.a.n. WSA i NSA potwierdziły, że ma ona charakter generalny i abstrakcyjny, nie jest aktem wewnętrznym.

Podmiot odbierający odpady komunalne ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, a ocena tej odpowiedzialności opiera się na składanych przez podmiot sprawozdaniach. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny, co wyklucza subiektywizację, nawet przy istnieniu przyczyn niezależnych od podmiotu prowadzącego działalność.