Wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który wymaga wyjaśnienia skutków działań urzędowych i nie odnosi się do istniejących faktów, nie stanowi wniosku o informację publiczną w rozumieniu ustawy, wobec czego organ nie jest zobowiązany do jego wykonania.

Ostateczne postanowienie Ministra, podtrzymujące decyzję z 2007 r. o przejęciu przedsiębiorstwa, było zgodne z prawem; prawomocne orzeczenie sądu uniemożliwia ponowne stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Złożono skargę kasacyjną od wyroku dotyczącą ustalenia opłaty targowej, lecz Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za niemającą uzasadnienia, podkreślając, że rada gminy miała prawo do ustalania opłat, a zarzuty proceduralne nie miały wpływu na istotę merytoryczną sprawy.

Wartość dywidendy rzeczowej w formie lokali ustalana jest według wartości określonej w uchwale zgromadzenia wspólników i stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychodem jest wartość, która musi odpowiadać wartości rynkowej na dzień uchwały.

NSA stwierdził, iż zaświadczenie o pełnieniu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu musi opierać się na konkretnych, obiektywnych dowodach, których brak nie obliguje organu do jego wydania. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak dowodów spełniających wymogi rozporządzenia.

Opłata targowa, ustalona zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych oraz uchwałą rady gminy, jest prawidłowa, jeśli mieszczą się w wyznaczonych limitach, a błędy proceduralne w doręczeniu nie uzasadniają stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

W przypadku obiektów budowlanych, dla których przed dniem 19 września 2020 r. wydano nakaz rozbiórki, nie jest możliwe wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet jeśli obiekt wybudowano przed 1995 r. Obiekt uznaje się za trwale związany z gruntem, jeżeli jest posadowiony na tyle stabilnie, by opierać się czynnikom zewnętrznym (art. 32 ustawy nowelizującej).

Oddalenie skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej wskazuje, iż 5-letni termin na zgłoszenie zmiany stosunków wodnych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy, a jego przekroczenie skutkuje proceduralnym zamknięciem postępowania.

Obowiązek poddania małoletniego szczepieniom ochronnym jest prawidłowo nałożony na podstawie ustawowych regulacji, a jego egzekwowanie jest zgodne z interesem publicznym i zdrowiem społecznym. Odwołanie do komunikatu GIS jest uzasadnione, mimo niekonstytucyjności niektórych regulacji, co wynika z odroczenia ich skutku przez Trybunał Konstytucyjny.

Obowiązek poddania dziecka ochronnym szczepieniom wynika bezpośrednio z ustawy i jest zabezpieczony przymusem administracyjnym, a stosowanie środków egzekucyjnych, jak grzywna w celu przymuszenia, jest zgodne z prawem i nie narusza Konstytucji RP ani międzynarodowych standardów ochrony praw człowieka.

Wznowienie postępowania może być odmówione z przyczyn formalnych, jeśli już na wstępnym etapie analiza wskaże oczywisty brak związku między wskazaną podstawą wznowienia a treścią decyzji końcowej.

Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.

Organ administracji błędnie zastosował art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiając wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Dokument dotyczący szkolenia specjalizacyjnego ma wpływ na merytoryczną ocenę sprawy i powinien być uzupełniony w postępowaniu wyjaśniającym.

Sprostowanie aktu urodzenia w trybie administracyjnym jest możliwe jedynie w sytuacjach oczywistych i bezspornych, gdy dostarczone dokumenty urzędowe wyraźnie stwierdzają fakty wcześniejsze. W przypadku nierozstrzygniętych sprzeczności, rozstrzygnięcie wymaga postępowania sądowego.

Okoliczności dotyczące ochrony życia rodzinnego nie uzasadniają zastosowania klauzuli dyskrecjonalnej z art. 17 Rozporządzenia 604/2013 do rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w Polsce. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zastosowanie metody trójpłaszczyznowej (wizualna, fonetyczna, semantyczna) w ocenie podobieństwa znaków towarowych pozwala na uznanie, że różnice semantyczne mogą dominować nad podobieństwami w innym zakresie, eliminując ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd i uniemożliwiając kolizję z wcześniejszym znakiem towarowym.

Dokonanie płatności gotówkowych sprzecznych z wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków unijnych stanowi naruszenie warunków umowy o dofinansowanie, uzasadniające zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków jako wydatków niekwalifikowalnych.

Zgodnie z art. 72a ustawy – Prawo budowlane, postępowania administracyjne związane z nieprawidłowościami obiektów budowlanych wszczyna się wyłącznie z urzędu, bez względu na zgłoszony interes prawny wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala ją z uwagi na brak wykazania wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, potwierdzając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu postanowień ZUS w związku z niespełnieniem terminu na wniesienie sprzeciwu.

Informacje o wynagrodzeniach pracowników sfery publicznej, zrelatywizowane do konkretnych osób, nie stanowią informacji publicznej. Poprawna klasyfikacja danych, w kontekście ich związania z osobami, jest kluczowa dla oceny statusu informacji publicznej.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w celu innym niż służenie sprawie publicznej, a mianowicie w celach prywatnych, nie stanowi wniosku w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza przyjęcie bezczynności organu z tytułu nieudzielenia tej informacji.

W przypadku wymierzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska na podstawie art. 293 ust. 4 pkt 2 p.o.ś., konieczne jest stwierdzenie składowania odpadów na terenach parków narodowych w wyniku czynności pozbycia się ich, co w analizowanym przypadku nie zostało wykazane.

Przymiot strony w postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej przysługuje indywidualnemu współwłaścicielowi nieruchomości, który wykaże indywidualny interes prawny, w szczególności w braku zarządu wspólnoty mieszkaniowej.