Bezczynność lub przewlekłość działania organu stanowią „błąd organu”, co uprawnia do nienaliczania odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Roszczenie o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra z uwagi na skierowanie jej do osoby zmarłej jest bezzasadne, gdy decyzja finalnie dotyczyła i skutecznie była doręczona żyjącemu współwłaścicielowi o ustalonym tytule prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się przepisem art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną, uzasadnioną niewłaściwym sformułowaniem zarzutów kasacyjnych, które nie spełniają wymogów p.p.s.a., nie pozwalając tym samym na skuteczne postępowanie kontrolne.

Statek, na którym pracował Skarżący, nie był eksploatowany w transporcie międzynarodowym, co wyklucza możliwość rozliczania podatkowego w Norwegii na podstawie ulgi abolicyjnej zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Postępowanie administracyjne w zakresie nienależnie pobranych świadczeń musi być dwufazowe: najpierw decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne, następnie decyzja o zwrocie. Zasadność skargi kasacyjnej wskazuje na konieczność przestrzegania tego rozdzielenia zgodnie z art. 92 ustawy o wspieraniu rodziny.

Przyznanie specjalnego zasiłku celowego na podstawie art. 41 u.p.s. wymaga zaistnienia wyjątkowych okoliczności wykraczających poza codzienne zdarzenia. Samo przekroczenie kryterium dochodowego nie oznacza automatycznego przyznania świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego było prawidłowo uznane przez WSA jako uzasadnienie uchylenia decyzji SKO, przy braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych co do wymogów homologacji.

Zarządzenie NSA: Stwierdzenie braku podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na decyzję o rejestracji pojazdu z oczywistym, lecz nie rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz doprecyzowanie zakresu zgodności prawa krajowego z przepisami unijnymi dotyczącymi homologacji.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla wstrzymania wykonania decyzji podatkowej musi istnieć wysokie prawdopodobieństwo jej nieważności. Doręczenie stanowi element procedury, a nie podstawę prawną do stwierdzenia nieważności decyzji. Stwierdzono brak rażącego naruszenia prawa w decyzji z dnia 7 czerwca 2023 r.

Członek zarządu spółki zobowiązany jest, aby we właściwym czasie zgłosić wniosek o upadłość lub zapewnić otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, w przeciwnym razie ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. Brak osób pozwalających na zastosowanie przesłanki egzoneracyjnej skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji o odpowiedzialności.

Zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. może być uzasadnione obiektywną niejasnością przebiegu granicy nieruchomości, nawet gdy zazwyczaj takie okoliczności nie są prejudycjalne dla postępowań legalizacyjnych.

Zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane na podstawie ugody sądowej, gdyż musi być oparte na przepisach ustawy o własności lokali oraz danych organu. Ugoda sądowa nie zobowiązuje organów do wydania zaświadczenia potwierdzającego stan nie wynika z posiadanych materiałów.

Budowa farmy wiatrowej nie stanowi działalności stwarzającej ryzyko szkody w środowisku w świetle ustawy szkodowej, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego przez organy ochrony środowiska.

Opinia biegłego jest istotnym dowodem w postępowaniu dotyczącym zmiany stanu wody na gruncie, lecz podlega ocenie organu administracyjnego pod kątem spójności i zgodności z innymi dowodami. Art. 234 ust. 3 Prawa wodnego przewiduje procedurę nakładania obowiązków zapobiegających szkodom, którą należy stosować zgodnie z zasadą lex retro non agit.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uchylenia wyroków niższych instancji, które prawidłowo uznały, iż działania na sąsiedniej działce nie wpłynęły negatywnie na stosunki wodne i nie doprowadziły do szkód na działce skarżącego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Pozbawienie możliwości zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w przypadku przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego

Składając wniosek o legalizację po terminie przewidzianym prawem, inwestor ponosi konsekwencje w postaci obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 49e Prawa budowlanego.

Właściciel lub dzierżawca nieruchomości, na której znajdują się odpady, jest uznawany za ich posiadacza, chyba że skutecznie obali domniemanie prawne wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Skuteczna argumentacja musi wykazać, iż odpadem włada inny podmiot.

Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylające decyzje organów I i II instancji z powodu braku kompletnych dowodów i poprawnej oceny sytuacji wodnej zostały uznane za prawidłowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Wyrok Sądu Najwyższego podkreśla, że wymierzenie kary sprzecznej z treścią przepisu prawnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku nakazowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzja organów administracyjnych o nałożeniu podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska ma charakter deklaratoryjny i nie podlega przedawnieniu według zasad określonych w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, lecz art. 70 § 1 tejże. Skarga kasacyjna bez zasadności, utrzymane decyzje administracyjne w mocy.

Brak konieczności dołączenia do wniosku o pozwolenie wodnoprawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy nie jest wykazane oddziaływanie na Natura 2000. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Brak możliwości zaskarżenia postawienia sądu w przedmiocie zabezpieczenia przez osobę, która nie jest stroną postępowania rozpoznawczego i której przepisy nie przyznają przymiotu strony postępowania zabezpieczającego

Ograniczenia przeznaczenia nieruchomości wynikające z uchwały Rady Miejskiej, choć naruszające interes prawny właściciela, są zgodne z prawem, jeżeli stanowią realizację uzasadnionego interesu publicznego oraz respektują zasadę proporcjonalności.