Zaniechanie ustalenia warunków zabudowy w przypadku braku spełnienia zasady kontynuacji funkcji jest zgodne z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., gdyż na analizowanym terenie brak obiektów umożliwiających określenie wymagań nowej zabudowy.

Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 ustawy COVID-19 nie samodzielnie uzasadnia przywrócenia terminu, który odbywa się na zasadach określonych w art. 58 k.p.a.; brak wykazania przeszkód nie do przezwyciężenia wyklucza możliwość przywrócenia terminu.

Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Członek zarządu spółki, która działała w warunkach oszustwa podatkowego, nie może uniknąć odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe poprzez powołanie się na przesłanki egzoneracyjne, jeśli nie zgłoszono wniosku o upadłość we właściwym czasie lub nie wykazano braku winy w tym zakresie.

Odmowa umorzenia zaległości podatkowych w braku "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" jest zgodna z prawem, a decyzja stosująca uznanie administracyjne musi respektować granice racjonalności i sprawiedliwości, lecz nie prowadzi do automatycznego przyznania ulgi.

W przypadku uprzedniego ukarania dyscyplinarnego za czyn o znamiona przestępstwa, skuteczność wniosku dowódcy o wszczęcie postępowania karnego jest wyłączona, co zgodnie z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. obliguje do umorzenia postępowania karnego.

Art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uprawnia do proporcjonalnego ograniczania kwoty pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego komplementariusza wyłącznie do okresu posiadania statusu komplementariusza.

Spółka komandytowa, wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki z tytułu zysków komplementariuszom, nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego przed obliczeniem całkowitego zysku za dany rok podatkowy, zgodnie z art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f.

Zmiana art. 22c pkt 2 updof, uniemożliwiająca amortyzację nieruchomości mieszkalnych, nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych ani interesów w toku, ze względu na roczną ochronę przewidzianą w art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie zwrotu dotacji celowej użytej niezgodnie z przeznaczeniem przez Gminę, wskazując na brak uchybień proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania. Zasada gospodarowania środkami publicznymi wymagałaby stosowania dotacji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Usługi doradztwa podatkowego świadczone jako stała obsługa prawna są opodatkowane według zasad obowiązujących dla usług stałej obsługi prawnej, a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Uprawomocnienie się wyroku sądu apelacyjnego w sprawie odstąpienia od umowy stanowi "uzgodnienie" lub "spełnienie warunków" w rozumieniu art. 86 ust. 19a ustawy o VAT, co obliguje podatnika do korekty podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż podatnik – Powiat G. – może stosować własną metodę obliczenia prewspółczynnika VAT opartą na rzeczywistym czasie wykorzystania obiektu, zamiast metody wskazanej w rozporządzeniu Ministra Finansów, o ile ta metoda dokładniej odzwierciedla specyfikę działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż decyzja organu odwoławczego nie może być wydana na niekorzyść strony bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa, które usprawiedliwiałoby odstępstwo od zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 139 k.p.a.

Ocena instrumentalnego charakteru wszczęcia postępowania karnoskarbowego mieści się w granicach sądowej kontroli legalności decyzji podatkowej. WSA powinien ocenić wszystkie dowody i argumenty przedstawione przez organ podatkowy w tej sprawie bez domagania się dodatkowych materiałów."

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchylenie decyzji administracyjnej w sposób nieprawomocny nie prowadzi do umorzenia powiązanego z nią postępowania egzekucyjnego, a jedynie wstrzymuje jego wykonywanie do czasu prawomocności rozstrzygnięcia.

Dla stwierdzenia nabycia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z mocy prawa konieczne jest, aby droga była formalnie zaliczona do kategorii publicznych przed datą graniczną. Brak spełnienia tego warunku wyklucza użycie art. 73 ustawy z 1998 r.

W przypadku złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne przed 1 stycznia 2024 r., ocena prawa do świadczenia winna się odbywać według przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r., jeżeli w dniu złożenia wniosku o orzeczenie o niepełnosprawności spełnione były wymagane przesłanki.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA i zwrocie sprawy do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny legalności decyzji Wojewody z uwzględnieniem przywrócenia terminu zgodnie z art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19.

Dla uznania nieruchomości za zajętą pod drogę publiczną i nabycia jej z mocy prawa zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., wymagana jest formalna uchwała o zaliczeniu do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. Samo faktyczne korzystanie nie wystarcza.