Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Odpowiedzialność solidarną za zaległości spółki w zakresie wpłat na PFRON można przenieść na prezesa zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie wykazujące bezskuteczność egzekucji oraz brak zgłoszenia upadłości w terminie uprawnia do takich ustaleń.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy podatkowe, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości uchwały o nałożeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.
Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.
Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów i uznał prawidłowość postępowania organów podatkowych, które ustanowiły wymiar podatku od nieruchomości zgodnie z uregulowaniami Ordynacji podatkowej oraz stosownymi przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie oznacza dowolności organu. Organ może rozważać udzielenie lub odmowę ulgi dopiero po ustaleniu, że w sprawie występuje ważny interes podatnika albo interes publiczny.
Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.
Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając prawidłowość decyzji organów podatkowych oraz zasadność wszczęcia postępowania karno-skarbowego w związku z wystawianiem pustych faktur przez skarżącą spółę.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.
Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.
NSA stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeśli sąd niższej instancji właściwie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i nie naruszył przepisów proceduralnych, co umożliwiało kontynuację weryfikacji podatkowej i utrzymanie postanowienia administracyjnego.
Nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieaktualizowanie danych przewozowych w systemie SENT jest zgodne z przepisami ustawy, a w przypadku braku przesłanek "ważnego interesu" ani "interesu publicznego", kara jest uzasadniona i proporcjonalna.
Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego przez MKiDN w sprawie wpisu do rejestru zabytków nie może opierać się na wstępnej ocenie zasadności wpisu. Interes społeczny z art. 31 § 1 k.p.a. wymaga rozważenia w kontekście pełnego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny w świetle obowiązujących przepisów, a zarzuty skarżącej kasacyjnie wobec postanowień organów egzekucyjnych nie mają podstaw usprawiedliwiających uchylenie zaskarżonego wyroku.
Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na uchwałę w sprawie planu miejscowego została oddalona; plan nie naruszał granic władztwa planistycznego ani prawa własności skarżącego. Zróżnicowanie funkcji usługowej było uzasadnione ochroną historycznego charakteru obszaru.