W przypadku skreślenia fundacyjnego gabinetu weterynaryjnego z ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, sąd powinien wszechstronnie ocenić, czy konieczne jest prowadzenie przez fundację działalności gospodarczej, odnosząc się do zaskarżonych przepisów materialnych i obowiązków proceduralnych sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umorzenie postępowania przez Prezesa UODO było zasadne. Brak dowodów na nieuprawnione przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Spółkę uzasadniał decyzję organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę Wałeckiego było oczywiste, lecz nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji.

Tablice reklamowe usytuowane w sposób stabilny i zagłębione w gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle trwale związane z gruntem, co uzasadnia uznanie ich właściciela za podatnika tegoż podatku.

Tablice reklamowe, o ile posiadają fundamenty trwałe związane z gruntem, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wielkość i stabilność obiektu budowlanego nie są samodzielnymi wyznacznikami trwałego związania z gruntem.

Pozorność działań skarżącej, polegająca na utworzeniu struktury mającej na celu uniknięcie opodatkowania przez zbycie udziałów celem ich umorzenia, jest podstawą do zastosowania art. 199a § 2 o.p., co uznaje się za działanie zabezpieczające przed uniknięciem zaległości podatkowych z tytułu dochodów z kapitałów pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa, kiedy zachodzą ku temu wszystkie niezbędne przesłanki. Sąd podtrzymał decyzję WSA o uchyleniu decyzji rejestracyjnej wobec braku legalnego dopuszczenia pojazdu do ruchu, zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi.

Tablice reklamowe trwale związane z gruntem podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ustalenie tej cechy nie wymaga udziału biegłego, jeżeli organy dysponują wystarczającymi dowodami technicznymi.

Brak dochowania obowiązku utrzymania stałej powierzchni zalesienia skutkuje odmową przyznania premii pielęgnacyjnej i zalesieniowej, a niedochowanie terminu zgłoszenia siły wyższej wyklucza wyłączenie odpowiedzialności beneficjenta.

Obowiązek wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania, określony w art. 9z ustawy o transporcie kolejowym, nie dotyczy podmiotu wnioskującego o lokalizację linii kolejowej, który jednocześnie wnosi odwołanie od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie każda decyzja opatrzona klauzulą „zastrzeżone” spełnia materialne przesłanki tajności, a odmowa udostępnienia informacji musi być oparta na konkretnych, uzasadnionych potrzebach ochrony interesów państwowych.

Tajemnica zawodowa, zgodnie z art. 280 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej o działaniach nadzorczych KNF, o ile ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesom rynkowym.

Kolizja żądań naprawczych nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania przez organ ochrony danych, lecz powinna być wyjaśniona w toku postępowania właściwego.

Dokumenty potwierdzające kwalifikacje biegłego sądowego nie stanowią informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej wymaga przekazania informacji o spełnieniu formalnych wymogów, a nie materiałów źródłowych tych informacji.

Arkusze egzaminacyjne z przedmiotu "prawo rzymskie" przeprowadzane przez uczelnię wyższą jako dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza ich udostępnienie w tym trybie.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom z tytułu obniżenia kapitału zakładowego spółki, pochodzące z wkładów pieniężnych a nie z zysku, nie stanowi dochodu z ukrytych zysków podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT zgodnie z art. 28m u.p.d.o.p.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w właściwym czasie, przy czym powierzenie spraw spółki osobie trzeciej nie zwalnia z konieczności monitorowania sytuacji finansowej i spełnienia obowiązków zarządczych.

Nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorcy w upadłości, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ K.c., zachowują związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uzasadnia ich opodatkowanie według wyższych stawek, bez względu na faktyczne prowadzenie działalności.

Nieruchomość należąca do spółki w upadłości, będąca w posiadaniu syndyka, uznawana jest za związaną z działalnością gospodarczą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., z uwagi na jej potencjalne wykorzystanie w działalności gospodarczej, co uzasadnia opodatkowanie według wyższych stawek.

Spadkobierca właściciela nieruchomości, który nabył prawo własności drogą spadku, może dochodzić odszkodowania za ograniczenie korzystania z nieruchomości, zgodnie z art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n., co zostało wykazane w ustalonym stanie faktycznym.

W sprawach stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntów na podstawie ustawy z 29 września 1990 r., konieczne jest wykazanie posiadania zarządu nad nieruchomością na dzień 5 grudnia 1990 r., co nie może być domniemywane na podstawie niewystarczających dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stanowi, że decyzja o odmowie zastosowania ulgi płatniczej w formie rozłożenia na raty zaległości podatkowej była prawidłowa, mimo stwierdzenia przesłanki trudnej sytuacji, ze względu na brak zgody pomiędzy organami podatkowymi, w tym Prezydentem w kontekście art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Tablice reklamowe posadowione na fundamencie są trwale związane z gruntem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; podlegają zatem opodatkowaniu jako budowle. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, wskazując na brak przesłanek prawnych do wznowienia postępowania o przyznanie pomocy finansowej; potwierdza zasadność wyroku WSA uchylającego decyzję Prezesa ARiMR z powodu niewystarczającego rozważenia dowodów i okoliczności przez organ.