Sąd odwoławczy nie może, na podstawie art. 455 k.p.k., zmienić na niekorzyść oskarżonego kwalifikacji wykroczenia na występek i wymierzyć kary surowszej rodzajowo, jeżeli apelacja oskarżyciela nie obejmowała tego rozstrzygnięcia ani nie zawierała zarzutu dotyczącego kwalifikacji lub wymiaru kary. Korekta błędnej kwalifikacji prawnej nie może prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych ani obejścia granic
Ostateczna decyzja wydana na podstawie § 5 rozporządzenia wykonawczego do dekretu PKWN, stwierdzająca ex tunc niepodpadanie nieruchomości pod reformę rolną, stanowi podstawę do weryfikacji decyzji komunalizacyjnej. Jeżeli nieruchomość nie była 27 maja 1990 r. własnością Skarbu Państwa, decyzja stwierdzająca jej nabycie przez gminę na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej może być dotknięta
Warunkiem uzyskania dodatku węglowego jest faktyczne, niesporadyczne zamieszkiwanie wnioskodawcy pod adresem gospodarstwa domowego korzystającego z kwalifikowanego źródła ogrzewania. Wypłata dodatku na podstawie danych niezgodnych z rzeczywistością co do tej przesłanki stanowi nienależnie pobrane świadczenie, jeżeli wnioskodawca świadomie wprowadził organ w błąd. Pojęcia zamieszkiwania z art. 2 ust
Samo uczestnictwo w procedurze powołania sędziego Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej po zmianach z 2017 r. nie stanowi samoistnej podstawy nieważności postępowania ani nie przesądza o braku cechy sądu ustanowionego ustawą. Zarzut taki wymaga wykazania konkretnych, realnych i zindywidualizowanych okoliczności podważających niezawisłość lub bezstronność sędziego. NSA jest związany precyzyjnie wskazanymi
Nieważność postępowania z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. może wynikać wyłącznie z naruszenia procesowych reguł składu sądu, a nie z generalnego zakwestionowania statusu sędziego ze względu na sposób jego powołania; konieczne jest wykazanie realnych i zindywidualizowanych okoliczności podważających niezawisłość lub bezstronność. Skarga kasacyjna nie może za pomocą zarzutu błędnej wykładni prawa materialnego
W postępowaniu kasacyjnym zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. nie może funkcjonować samodzielnie, gdyż przepis ten określa jedynie kompetencję orzeczniczą sądu. Kwestionowanie ustaleń o przetworzonym charakterze informacji publicznej oraz o niewykazaniu szczególnie istotnego interesu publicznego wymaga skutecznego postawienia zarzutów naruszenia przepisów postępowania; nie może być dokonane wyłącznie
Zarzut błędnej wykładni art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie może skutecznie służyć podważaniu ustaleń faktycznych i oceny związku żądanej informacji z pełnieniem funkcji publicznej. Jeżeli skarżący kasacyjnie nie podniesie zarzutów naruszenia przepisów postępowania, NSA dokonuje kontroli materialnoprawnej na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez sąd pierwszej instancji.
Upływ terminu ważności legitymacji dokumentującej uzyskanie kwalifikacji instruktorskich nie stanowi sam przez się dowodu utraty tych kwalifikacji i nie uzasadnia stwierdzenia wygaśnięcia rozkazu personalnego przyznającego dodatek instruktorski na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ jest obowiązany wykazać ustanie materialnoprawnej przesłanki prawa do dodatku oraz należycie uzasadnić istnienie
Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu jej przetworzonego charakteru wymaga przekonującego, konkretnego i weryfikowalnego wykazania w jej uzasadnieniu zakresu ponadstandardowych czynności oraz obciążenia zasobów podmiotu zobowiązanego. Braków tych nie może konwalidować argumentacja przedstawiona dopiero w odpowiedzi na skargę. Status wnioskodawcy w organach uczelni nie wyłącza
Przy rozstrzyganiu o udostępnieniu imion i nazwisk pracowników wykonawcy realizujących umowę z podmiotem publicznym sąd nie może automatycznie przenosić zasad jawności odnoszonych do kontrahenta publicznego na osoby wykonujące umowę. Uzasadnienie wyroku musi odrębnie i wyczerpująco wyjaśniać przesłanki wyłączenia ochrony prywatności z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz zawierać jednoznaczne wskazania dla
Prawo odmowy zeznań przysługujące świadkowi na podstawie ustawy o NIK nie zwalnia go z obowiązku osobistego stawiennictwa na prawidłowe wezwanie kontrolera. Uprzednia, także pisemna, deklaracja odmowy zeznań nie stanowi uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa i może skutkować karą pieniężną z art. 48 ust. 1 ustawy o NIK; obowiązku tego nie uchyla ani dostęp do informacji niejawnych, ani immunitet formalny
W postępowaniu zabezpieczającym z art. 33 Ordynacji podatkowej organ określa przybliżoną kwotę zobowiązania na podstawie danych pozwalających ją uprawdopodobnić, bez obowiązku definitywnego przesądzania prawidłowej formy opodatkowania. Złożenie przez podatnika zeznania PIT-28 nie wiąże organu co do legalności wykazanego w nim sposobu rozliczenia ani nie wyłącza zabezpieczenia, jeżeli całokształt okoliczności
Przepisy ustawy o Policji określające zadania Policji i podstawę prowadzenia KSIP nie uzasadniają bezterminowego przechowywania danych osobowych. Okresowa, nie rzadsza niż dziesięcioletnia weryfikacja danych z art. 16 ustawy o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości nie stanowi minimalnego okresu retencji. Prezes UODO jest uprawniony do kontroli
Podmiot, któremu wspólnota mieszkaniowa umownie powierzyła bieżącą eksploatację, konserwację i utrzymanie porządku w częściach wspólnych budynku, może na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej zostać zobowiązany do usunięcia materiałów palnych z dróg komunikacji ogólnej. O odpowiedzialności decyduje rzeczywisty zakres powierzonych zadań, a nie nazwa umowy ani istnienie ustawowego
Podmiot, któremu wspólnota mieszkaniowa umownie powierzyła wykonywanie bieżących czynności eksploatacyjnych, konserwacyjnych i porządkowych dotyczących części wspólnych budynku, może być na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy o ochronie przeciwpożarowej adresatem nakazu usunięcia materiałów palnych z dróg ewakuacyjnych. O odpowiedzialności decyduje rzeczywisty zakres powierzonych zadań, a nie nazwa umowy
Nakaz z art. 58 ust. 2 lit. c RODO może być skierowany wyłącznie do podmiotu, co do którego organ nadzorczy ustalił, że jest administratorem danych w rozumieniu art. 4 pkt 7 RODO albo podmiotem je przetwarzającym. Nie wystarcza ogólne ustalenie, że podmiot leczniczy przetwarza dane pacjenta; konieczne jest wykazanie jego władztwa lub faktycznego przetwarzania danych objętych konkretnym żądaniem dostępu
Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy nowelizującej z 14 czerwca 2020 r. przez „zasady ustalania ekwiwalentu” za niewykorzystany urlop rozumie normy kształtujące zakres prawa do urlopu i ekwiwalentu, a nie współczynnik służący obliczeniu wartości jednego dnia urlopu. Przepis ten nie nakazuje stosowania wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15 przelicznika 1/30 ani nie wyłącza zastosowania przelicznika 1/21.
Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia art. 145 p.p.s.a. wymaga powiązania tego przepisu wynikowego z konkretnymi przepisami prawa materialnego lub procesowego naruszonymi przez organ albo wadliwie ocenionymi przez sąd pierwszej instancji. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest skuteczny wyłącznie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę kasacyjną, a nie gdy stanowi jedynie
Nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli adresat prawidłowego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykonuje w terminie obowiązku procesowego. Organ nie ma obowiązku wykazywania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie niweczy automatycznie podstawy wymierzenia
Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. jest dopuszczalna, gdy ponowny wniosek dotyczy sprawy uprzednio ostatecznie rozstrzygniętej, a zachodzi tożsamość podmiotowa, przedmiotowa i prawna oraz brak zmiany faktów istotnych dla normy materialnoprawnej. Okoliczności niemające znaczenia dla przesłanki „szczególnie uzasadnionego przypadku” z art. 82 ust. 1 ustawy emerytalnej nie wyłączają
Wyrok skazujący musi w sentencji samodzielnie i jednoznacznie określać czyn przypisany oskarżonemu, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymiaru kary. Braku tych elementów nie usuwa ani odesłanie do kwalifikacji wskazanej w akcie oskarżenia, ani uzasadnienie wyroku, ani postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jeżeli prowadziłoby ono do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia
W postępowaniu dotyczącym określenia należności celno-podatkowych dobra wiara importera oraz posiadanie świadectwa Form A nie niweczą ustaleń o rzeczywistym pochodzeniu towaru, opartych na zindywidualizowanej analizie raportu OLAF i dokumentacji produkcyjno-finansowej. Przedawnienie powiadomienia o długu celnym nie wyłącza określenia VAT importowego na zasadach art. 38 ust. 2 u.p.t.u.
Dla określenia należności celnych i podatku VAT z tytułu importu decydujące znaczenie ma rzeczywiste, ustalone według materialnych reguł pochodzenia, pochodzenie towaru, a nie dobra wiara importera ani formalne przedłożenie świadectwa Form A. Raport OLAF, poparty zindywidualizowaną kalkulacją dotyczącą danej dostawy, może stanowić podstawę ustaleń organu celnego. Upływ terminu powiadomienia o długu
W postępowaniu dotyczącym weryfikacji zgłoszenia celnego dobra wiara i należyta staranność importera nie stanowią przesłanek zmieniających rzeczywiste pochodzenie towaru ani wysokość należności celno-podatkowych. Świadectwo Form A nie wyłącza późniejszego podważenia deklarowanego pochodzenia na podstawie raportu OLAF i powiązanych z konkretną dostawą kalkulacji. Przedawnienie powiadomienia o długu