Instalacje technologiczne usytuowane wewnątrz budynku, lecz nie pełniące funkcji typowych dla budynku, stanowią odrębne budowle podlegające opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Realizacja prawa do rekompensaty za mienie zabużańskie wymaga inicjatywy strony w postaci formalnego wniosku, a brak skutecznego działania ze strony wnioskodawcy wyklucza uznanie przewlekłości postępowania z winy organu administracyjnego.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi nowej sprawy administracyjnej; organy administracyjne są związane wcześniejszym wyrokiem sądowym, co uniemożliwia wydanie nowej negatywnej opinii bez uwzględnienia wyników wcześniejszego postępowania sądowego.

W przypadku, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wskazuje ograniczeń dotyczących ilości budynków jednorodzinnych, dopuszczalna jest budowa kolejnego budynku na działce jednorodzinnej, a umiejscowienie budynku w granicy działki, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, jest możliwe bez dodatkowej zgody na odstępstwa.

Opłata stała za wprowadzanie ścieków do wód obliczana jest dla pełnego rocznego okresu (365/366 dni), odzwierciedlając gotowość środowiska do świadczenia usług, niezależnie od faktycznej liczby dni zrzutu ścieków.

Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając skargę kasacyjną M.W., potwierdził, że przewóz osoby pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych stanowi naruszenie przepisów o przewozie okazjonalnym, uzasadniając nałożenie kary administracyjnej.

Brak przewlekłości postępowania Wojewody w sprawie rekompensat za mienie zabużańskie, brak podstaw do przyznania środków za zwłokę. Realizacja praw do rekompensaty wymaga inicjatywy strony.

Pojazd sprowadzony w stanie uszkodzonym, bez możliwości prawnej rejestracji, stanowi odpad w rozumieniu prawa o odpadach. Odpowiedzialność za jego przemieszczenie i konieczność zagospodarowania spoczywa na jego odbiorcy.

Podmiot faktycznie władający nieruchomością jest zobowiązany do uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nawet jeżeli nie jest właścicielem wpisanym do księgi wieczystej, zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Skarga kasacyjna przedsiębiorcy została oddalona; to na nim ciąży obowiązek przetwarzania danych zgodnie z prawem jako administratorze danych, i ponosi odpowiedzialność za ich uchybienia, niezależnie od problemów technicznych i konfliktu z bratem.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, a którego legitymacja nie zakończyła się przed wejściem w życie nowelizacji k.p.a., podlega umorzeniu z mocy prawa w zgodzie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej.

Skarga kasacyjna w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do obowiązkowego szczepienia dziecka jest niezasadna, gdyż zarzuty skargi nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy, a wymagania formalne kasacji nie zostały spełnione.

Oddalono skargę kasacyjną. Przedsiębiorca, który nie osiągnie wymaganego poziomu recyklingu, podlega karze administracyjnej. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wraz ze wskazanymi w niej poziomami nie dopuszcza zminimalizowania odpowiedzialności.

Organ administracji publicznej, rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie może wzywać do uzupełnienia braków formalnych opartych o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż ustawa o dostępie do informacji publicznej takich wymogów nie przewiduje.

Obowiązek szczepień ochronnych, wynikający z ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, jest prawidłowo nałożony na mocy prawa materialnego, a komunikaty GIS nie wpływają na jego legalność; zastosowane środki egzekucyjne są proporcjonalne i zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, iż grzywna w celu przymuszenia nałożona zgodnie z obowiązującymi przepisami jest uzasadnionym środkiem egzekucyjnym ze względu na niewykonanie ciążącego obowiązku. Organ egzekucyjny nie bada zasadności obowiązku, a jedynie jego wykonalność.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak pouczenia przez Urząd Patentowy RP o możliwości nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez znak towarowy stanowi naruszenie procedury, skutkujące uchyleniem decyzji odmownej oraz wyroku sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego z przyczyn merytorycznych stanowi przeszkodę do wszczynania nowych postępowań w tej samej sprawie. Decyzja organu administracji umarzająca wcześniejsze postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość jest wiążąca i uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w zakresie tożsamych kwestii faktycznych i prawnych.

Uchwała Rady Miejskiej o ustanowieniu pomnika przyrody, która narusza prawo poprzez brak określenia zasięgu zakazów ochronnych, narusza konstytucyjnie chronione prawo własności i jest nieważna.

Zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa o natychmiastowym odwołaniu dyrektora szkoły zostało wydane z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego, co skutkuje jego nieważnością z uwagi na niespełnienie formalnych i materialnych przesłanek odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla przedmiotowej inwestycji analiza wpływu na środowisko została prawidłowo przeprowadzona w oparciu o obowiązujące przepisy, a organy administracyjne dochowały należytej staranności proceduralnej przy wydaniu decyzji.

Ustalenie niewypłacalności spółki na potrzeby odpowiedzialności podatkowej osób trzecich wymaga całościowej analizy przesłanek wymagalności zobowiązań, w tym uwzględnienia decyzji ratalnych, co determinuje termin zgłoszenia wniosku o upadłość zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oparte na błędnej wykładni tego przepisu.

Termin na wznowienie postępowania podatkowego w sytuacji, gdy strona nie z własnej winy nie brała w nim udziału, liczony jest od dnia powzięcia jakiejkolwiek wiadomości o wydaniu decyzji, a nie od dnia znajomości jej treści. Niedochowanie miesięcznego terminu skutkuje oddaleniem wniosku.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. w sprawie kary za naruszenia czasu pracy kierowców oddalona. Ustalono zgodność decyzji GITD z prawem - prawidłowa organizacja pracy kierowców nie została zapewniona przez spółkę.