Odwołanie dyrektora instytucji kultury przed upływem kadencji jest zgodne z prawem, jeśli naruszenie przepisów prawa, potwierdzone właściwym orzeczeniem, spełnia ustawowe przesłanki, a postępowanie administracyjne spełnia wymogi formalne.
Skarga kasacyjna na decyzję organu podatkowego została oddalona z uwagi na niesformalizowaną konstrukcję zarzutów i brak usprawiedliwionych podstaw. NSA podtrzymał obowiązek ustalenia podstaw prawnych decyzji, uznając zabezpieczenie na majątku podatnika za prawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych na majątku podatnika, wynikająca z domniemanego użycia fikcyjnych faktur, jest prawidłowa w świetle art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zasada uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania została prawidłowo zastosowana.
W przypadku naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sąd administracyjny ma prawo uchylić wydane orzeczenie, gdyż naruszenie zasad postępowania prowadzi do nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Weryfikacja obecności marihuany powinna obejmować dodatkowe badanie kontrolne.
Ostateczne decyzje administracyjne dotyczące zatwierdzenia projektów wymiany gruntów, które nie obejmują przyznania ekwiwalentu, stanowią przeszkodę dla wydania nowych decyzji w tej materii, nawet jeśli te ostateczne decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.
NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA wskazujący na wadliwe uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorcy, podkreślając konieczność indywidualnej analizy takich zastrzeżeń.
Kontenery telekomunikacyjne, nie spełniające warunku trwałego związania z gruntem, nie mogą być kwalifikowane jako budynki na gruncie ustawy o podatkach od nieruchomości. Decyzja organów podatkowych, uznająca te obiekty jako budowle, została podtrzymana.
Skarga kasacyjna J.N. od wyroku WSA w Białymstoku została oddalona jako nieuzasadniona, ponieważ zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie znalazły potwierdzenia, a stan faktyczny nie może być kwestionowany w drodze zarzutów kasacyjnych.
Kontenery telekomunikacyjne, nie związane trwale z gruntem, nie kwalifikują się jako budynki w rozumieniu u.p.o.l. Z uwagi na brak trwałego związania, klasyfikowane są jako budowle dla celów podatku od nieruchomości.
W przypadku wystąpienia uzasadnionego przypuszczenia o unikaniu opodatkowania z art. 119a Ordynacji podatkowej, organ interpretacyjny, po uzyskaniu opinii Szefa KAS, jest zobligowany odmówić wydania interpretacji indywidualnej - art. 14b § 5b pkt 1 O.p.
Sprzedaż przez podatnika nieruchomości gruntowych nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej określonych art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., lecz stanowi zarząd majątkiem prywatnym. Czynności te nie spełniają kryterium zorganizowanego i ciągłego zarobkowania.
Sąd kasacyjny potwierdził prawidłowość uznania przez sąd pierwszej instancji, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielając odpowiedzi w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga kasacyjna została oddalona jako nieskuteczna.
Zakup samochodu Porsche dla pracownika niepełnosprawnego, bez przystosowań do jego potrzeb, nie kwalifikuje się jako wydatek służący celom rehabilitacji określonym w rozporządzeniu ZFRON oraz ustawie o rehabilitacji, co uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w przypadku wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, organ administracyjny nie jest zobowiązany do badania umorzenia fakultatywnego, jeżeli wniosek ten nie wskazuje okoliczności odpowiadających przesłankom art. 59 § 2 u.p.e.a.
Samo przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod drogę oraz ulokowanie w pasie drogowym uniemożliwia jej zwrot wywłaszczonemu, o ile nieruchomość służy realizacji celu publicznego - budowy drogi (art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
NSA stwierdził, iż należy uchylić wyrok WSA oraz ponownie przeanalizować sprawę, uwzględniając ustalenia z postępowania karnego, celem kompleksowej oceny kwestii dobrej wiary skarżącego oraz prawidłowości procedur dowodowych w postępowaniu podatkowym.
W sprawie o sygn. akt II FPS 3/25 przyjęto, iż nowe okoliczności faktyczne lub dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, nawet jeśli były znane stronie podczas postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała. NSA uznał, że pojęcie "nowe" odnosi się do stanu wiedzy organu.
W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.
Skarga na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego funkcjonariusza Straży Granicznej jest dopuszczalna w sytuacjach określonych prawem, a sądy administracyjne mogą sprawować kontrolę nad przebiegiem takich postępowań w zakresie zarzutów przewlekłości.
Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zakres skargi kasacyjnej, oddalił skargę, uznając brak błędów w wykładni norm materialnych przez WSA oraz stwierdzając niedopuszczalność dalszej rewizji kwestii faktycznych w związku z ich niekwestionowaniem w postępowaniu kasacyjnym.
Za "jedną inwestycję mieszkaniową" uznaje się jedno przedsięwzięcie związane z nabyciem lub budową konkretnego obiektu mieszkaniowego, stanowiącego jednorodną, niepodzielną całość, a nie zespół różnych działań, nawet jeśli mają wspólny cel mieszkaniowy dla tego samego gospodarstwa domowego.
Powierzenie obowiązków służbowych na innym stanowisku funkcjonariusza Straży Granicznej na czas określony w ramach uznania administracyjnego podlega ograniczonej kontroli sądowej, obejmującej badanie zgodności z prawem i zasadność podstaw decyzyjnych, lecz nie ingeruje w ocenę polityki kadrowej organu.
Modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie stanowi zmiany stanu faktycznego uzasadniającej ponowne wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, gdy rozstrzygała już o tym ostateczna decyzja administracyjna. Skargę kasacyjną oddalono, uznając brak zasadności ponownego rozgraniczenia.
Przyznawanie stypendiów przez jednostki samorządu terytorialnego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej zgodnie z art. 86 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce; procedura ich przyznawania może być uregulowana autonomicznie przez właściwy organ stanowiący.