Decyzja administracyjna ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana po upływie 3 lat od końca roku powstania obowiązku, nie tworzy zobowiązania podatkowego. Informacja o wysokości opłaty nie ma charakteru władczego.

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.

Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Skarga kasacyjna F. sp. z o. o. została oddalona z uwagi na brak dowodów świadczących o instrumentalnym charakterze wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz nieudokumentowane poniesienie kosztów uzyskania przychodów na usługi niematerialne, które nie wykazują związku z generowaniem przychodów.

Brak właściwie sporządzonej analizy urbanistycznej oraz brak podpisu osoby uprawnionej dyskwalifikują decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, naruszając art. 61 ust. 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co uzasadnia uchylenie decyzji władzą sądową.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dokonując uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, ocenia możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego, a nie stan techniczny istniejących zjazdów. Jego decyzja nie może być oparta na obecnym stanie zjazdu.

Decyzja organu administracyjnego o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego jest wadliwa, jeżeli nałożone obowiązki są zbyt ogólne, co uniemożliwia ich efektywną egzekwację i ochronę środowiska, a uchylenie takiej decyzji przez sąd jest uzasadnione.

O ile posiadacz odpadów dwukrotnie, w okresie trzech lat, dopuścił się naruszenia zezwolenia na gospodarowanie odpadami, wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest zobowiązany do wstrzymania działalności posiadacza odpadów na podstawie art. 32 ust. 1b ustawy o odpadach.

Zobowiązanie z tytułu opłat za korzystanie z usług wodnych powstaje poprzez wydanie decyzji konstytutywnej, nie zaś przez doręczenie informacji. Zaskarżone decyzje, doręczone po upływie 3 lat, nie wywołały skutków prawnych, zgodnie z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odrzucenie skargi kasacyjnej na decyzję utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę. Warunki zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz normami elektromagnetycznymi zostały spełnione. Brak rażącego naruszenia prawa.

Milcząca zgoda na użytkowanie obiektu budowlanego wynikająca z art. 54 Prawa budowlanego nie podlega regulacjom o milczącym załatwieniu sprawy z rozdziału 8a K.p.a.; brak sprzeciwu organu nie stanowi decyzji administracyjnej. Zgłoszenie użytkowania jest czynnością materialno-techniczną, niezaskarżalną jako postępowanie administracyjne.

W ustalaniu odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową należy stosować zasadę korzyści z art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględniając wartości wynikające zarówno z aktualnego sposobu użytkowania, jak i z przeznaczenia wywłaszczeniowego.

Zakres uchwały gminnej określającej maksymalną pojemność pojemników na bioodpady nie przekracza delegacji ustawowej i nie narusza przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przyznanie pomocy społecznej może być odmówione, gdy istnieje dysproporcja między deklarowanymi dochodami a rzeczywistą sytuacją majątkową wnioskodawcy, wskazująca na możliwość samodzielnego przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję administracyjną o umorzeniu postępowania z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r. Zmiana prawa nie naruszała Konstytucji RP lub Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie narusza prawa, gdy przesyłka została skutecznie doręczona w trybie fikcji doręczenia, a skarżący nie wykazał braku winy w jej niepodjęciu. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu w braku interesu prawnego wnoszącego.

Zmiana metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi zmianę danych wymagających złożenia nowej deklaracji przez właściciela nieruchomości. Brak złożenia deklaracji uprawnia organ do wydania decyzji o wysokości opłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie odroczenia płatności podatkowej VAT, zarządzając ponowne rozpoznanie sprawy. WSA powinien przeprowadzić szczegółową ocenę granic uznania administracyjnego oraz właściwe ustalenie przesłanek przyznania ulgi.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymagane jest istnienie związku przyczynowego między sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożności podjęcia zatrudnienia; brak takiego związku uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.