Jeżeli co najmniej jeden z wyroków rozważanych w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego uprawomocnił się po 30 czerwca 2015 r., wybór przepisów regulujących karę łączną następuje na podstawie art. 4 § 1 k.k. Wybór ustawy dawnej wymaga jej jednolitego zastosowania do wszystkich skazań spełniających warunki realnego zbiegu; nie jest dopuszczalne selektywne stosowanie dawnych i nowych zasad kary łącznej
W postępowaniu w sprawie administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu organ musi uwzględnić dopuszczalną niepewność pomiaru wagi dynamicznej. Legalizacja przyrządu nie wyłącza obowiązku rzetelnego ustalenia rzeczywistej masy, a wątpliwości dotyczące progu sankcyjnego rozstrzyga się na korzyść strony. Wewnętrzne zarządzenie organu nie stanowi podstawy decyzji
W postępowaniu o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym legalizacja wagi dynamicznej nie zwalnia organu z obowiązku uwzględnienia niepewności pomiaru przy ustalaniu rzeczywistego nacisku osi. Jeżeli od rozmiaru przekroczenia zależy wysokość sankcji, nieusuwalne wątpliwości co do wyniku pomiaru nie mogą obciążać strony; organ nie może uznawać tego samego pomiaru
Bezczynność organu ochrony danych osobowych, polegająca na niepodejmowaniu przez ponad rok rzeczywistych czynności po zgromadzeniu materiału dowodowego oraz na niewykonaniu obowiązku zawiadomienia o zwłoce i wskazania nowego terminu, stanowi rażące naruszenie art. 78 ust. 2 RODO oraz art. 8 i art. 36 § 1 k.p.a. Trudności kadrowe i organizacyjne organu nie mogą usprawiedliwiać takiej bezczynności.
Dla skutecznej rezygnacji ze zwolnienia dostawy nieruchomości z art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. konieczne jest jednoznaczne, zgodne oświadczenie woli obu stron o wyborze opodatkowania; nie zastępują go jednostronne oświadczenie sprzedawcy o opodatkowaniu z mocy prawa ani ustalenie ceny brutto. Pojęcie „ulepszenia” z art. 2 pkt 14 lit. b u.p.t.u. obejmuje również budynki i budowle stanowiące towary handlowe
Oznakowanie miksu tłuszczowego z przewagą tłuszczu roślinnego, które przez nazwę fantazyjną, grafikę, eksponowanie zawartości tłuszczu i marginalizację nazwy prawnej sugeruje, że produkt jest masłem lub innym przetworem mlecznym, stanowi wprowadzające w błąd oznakowanie i może uzasadniać kwalifikację produktu jako artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego. Prawidłowy wykaz składników nie usuwa tej
Wynagrodzenie osoby prowadzącej niepubliczne przedszkole, która pełni funkcję jego dyrektora, może być finansowane z dotacji oświatowej tylko w wysokości odpowiadającej celowemu i oszczędnemu wykorzystaniu środków publicznych. Brak ustawowego limitu tego wynagrodzenia nie wyłącza kontroli jego adekwatności według obiektywnego kryterium wynagrodzeń dyrektorów porównywalnych placówek. NSA nie może zaś
Uwzględnienie wniosku o skazanie obwinionego bez przeprowadzania rozprawy jest niedopuszczalne, jeżeli materiał dowodowy rodzi niewyjaśnione wątpliwości co do tożsamości sprawcy, w szczególności wynikające z rozbieżności w numerze PESEL i danych rodzicielskich. Wydanie w takim trybie wyroku wobec osoby, której nie można jednoznacznie utożsamić ze sprawcą, stanowi rażące naruszenie art. 58 § 2 oraz
Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zgromadzony materiał rodzi wątpliwości co do tego, czy oskarżony był podmiotem obowiązanym do wykonania powinności podatkowej. W sprawie o czyn z art. 77 k.k.s. należy uprzednio wyjaśnić wpływ skutecznej rezygnacji członka zarządu, postępowania restrukturyzacyjnego oraz upadłości spółki na zakres jego kompetencji i obowiązków w zakresie regulowania
Jeżeli żądane dane dotyczą przede wszystkim kontaktów, zgłoszeń i innych czynności podmiotów zewnętrznych w relacji z organem ochrony środowiska, a nie stanu elementów przyrodniczych lub działań administracyjnych podejmowanych dla ich ochrony, nie są informacją o środowisku i jego ochronie. W takim przypadku organ nie ma obowiązku wydania decyzji odmownej, lecz może poinformować wnioskodawcę pismem
Osoba będąca stroną postępowania administracyjnego, która nie wniosła skargi, lecz której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowoadministracyjnego, jest uczestnikiem postępowania na prawach strony z mocy art. 33 § 1 p.p.s.a. Pominięcie takiego uczestnika przez sąd, skutkujące niedoręczeniem mu pism i orzeczenia oraz uniemożliwieniem udziału w sprawie, stanowi pozbawienie możności obrony
Stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wymaga wykazania oczywistego i kwalifikowanego naruszenia prawa, ocenianego w realiach prawnych oraz faktycznych z chwili jej wydania. Uprzednie wykonanie celu publicznego na nieruchomości ani trudności w przeprowadzeniu rokowań nie stanowią per se rażącego naruszenia prawa, jeżeli regulacja nie przewidywała jednoznacznego
Stwierdzenie nabycia przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania na podstawie art. 75 ust. 6 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych jest niedopuszczalne, gdy nieruchomość Skarbu Państwa została przed wejściem w życie tej ustawy oddana w użytkowanie wieczyste osobie trzeciej. Przepis ten nie może stanowić podstawy ograniczenia albo pozbawienia ochrony prawa użytkowania wieczystego.
Przebudowa drogi leśnej, która z mocy art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o lasach nie jest drogą publiczną, nie stanowi inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wydanie dla takiego przedsięwzięcia decyzji środowiskowej z pominięciem zakazów ochrony przyrody, na podstawie wyjątku przewidzianego dla inwestycji celu publicznego, stanowi rażące naruszenie prawa
Do przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenia określone w art. 194 ust. 4 i 5 ustawy o odpadach stosuje się art. 189g § 1 k.p.a., jeżeli ustawa o odpadach nie ustanawia własnego terminu przedawnienia. Odesłanie z art. 202 tej ustawy do odpowiedniego stosowania działu III Ordynacji podatkowej nie obejmuje art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej. Wydanie decyzji pierwszoinstancyjnej
W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 26 ustawy o odpadach ustalenie, że podmiot wskazany w decyzji nie jest posiadaczem odpadów, nie uzasadnia umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., jeżeli na nieruchomości nadal znajdują się odpady wymagające usunięcia. Organ powinien wówczas ustalić innego posiadacza odpadów zobowiązanego do wykonania obowiązku.
Orzeczenie przepadku pojazdu na podstawie art. 44b § 1a k.k. wymaga uprzedniego, rzetelnego ustalenia, czy w chwili popełnienia przestępstwa pojazd stanowił wyłączną własność sprawcy. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, przepadek jest wyłączony na mocy art. 44b § 5 pkt 1 k.k.; sąd powinien zastosować właściwą konsekwencję przewidzianą w regulacji intertemporalnie względniejszej dla sprawcy.
Zarzut kasacyjny oparty bezpośrednio na przepisach k.p.a. lub k.r.o., bez wskazania naruszonych przez wojewódzki sąd administracyjny przepisów p.p.s.a. oraz bez wykazania ich związku z wynikiem sprawy, nie spełnia wymogów z art. 174 i art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, nie jest uprawniony do uzupełniania lub rekonstruowania wadliwie określonych podstaw kasacyjnych
Art. 75 ust. 6 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie stanowi podstawy do stwierdzenia nabycia przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości Skarbu Państwa, jeżeli nieruchomość ta została uprzednio oddana w użytkowanie wieczyste osobie trzeciej. Wykładnia tego przepisu musi uwzględniać ochronę użytkowania wieczystego; odmienne rozumienie prowadziłoby do niedopuszczalnego wywłaszczenia
Osoba niebędąca stroną postępowania zakończonego decyzją może skutecznie żądać stwierdzenia jej nieważności tylko po wykazaniu własnego, rzeczywistego i opartego na konkretnej normie prawa materialnego interesu prawnego, na który oddziałuje byt tej decyzji. Własność nieruchomości sąsiedniej ani pośredni związek ze sporem cywilnoprawnym nie wystarczają do uzyskania legitymacji z art. 28 i art. 157 §
W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 134 k.p.a. organ odwoławczy jest obowiązany stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, jeżeli wynika ono z materiału sprawy; nie może wówczas rozpoznać odwołania merytorycznie. Strona powołująca się na zachowanie terminu wskutek nadania pisma w placówce pocztowej musi wykazać datę jego nadania, a sam brak koperty lub dowodu nadania nie podważa
Pięcioletni termin określony w art. 89 ust. 10 ustawy o ochronie przyrody ogranicza możliwość wszczęcia albo prowadzenia postępowania sankcyjnego przez organ pierwszej instancji; jego upływ po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie stanowi podstawy uchylenia decyzji w postępowaniu odwoławczym ani sądowoadministracyjnym. Zarzut naruszenia art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może samodzielnie
Pięcioletni termin z art. 89 ust. 10 ustawy o ochronie przyrody ogranicza możliwość wszczęcia lub kontynuowania postępowania sankcyjnego przez organ pierwszej instancji; jego upływ po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie uzasadnia umorzenia sprawy ani uchylenia decyzji. Zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych nie mogą być skutecznie oparte wyłącznie na art. 106 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a.
Uregulowanie w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej nie wyłącza stosowania art. 189f k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie regulują samodzielnie odstąpienia od nałożenia kary lub udzielenia pouczenia. Pominięcie przez organ ustaleń i oceny przesłanek odstąpienia stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. mogące istotnie