Nałożenie administracyjnych kar pieniężnych w ramach różnych reżimów prawnych za niezależne aspekty jednego zdarzenia nie narusza zasady ne bis in idem, gdyż cele tych regulacji są komplementarne, a postępowania były odpowiednio koordynowane.

Rzeczywiste używanie znaku towarowego może być wykazane różnorodnymi dowodami potwierdzającymi jego użycie zarobkowe, w tym fakturami i umowami licencyjnymi. Dodanie elementu niezmieniającego odróżniającego charakter znaku nie wpływa na jego rzeczywiste używanie.

Zawieszenie obowiązków z art. 12a ustawy COVID-19 dotyczy jedynie przepisów proceduralnych okresowych i nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku zatrudniania kierowców posiadających zaświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych oraz odpowiednich kwalifikacji.

Orzekanie obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne, gdy szkoda ta została wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta w postępowaniu cywilnym. Naruszenie klauzuli antykumulacyjnej z art. 415 § 1 zdanie drugie k.p.k. uzasadnia uchylenie wadliwego orzeczenia.

W przypadku braku włożenia karty kierowcy do tachografu, w sytuacji bezczynności kierowcy, mamy do czynienia z naruszeniem zasad użytkowania tachografu opisanym w lp. 6.3., a nie z ingerencją opisanym w lp. 6.2.1., co skutkuje obniżeniem wymiaru kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w brzmieniu przed 1 lipca 2022 r. nie obejmował prokurentów obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego jako osób powołanych do pełnienia funkcji.

Oznaczenie "KWE" nie może być automatycznie uznane za niedystynktywne bez oceny jego zdolności odróżniającej w odniesieniu do konkretnych towarów i usług oraz analizy jego postrzegania przez właściwy krąg odbiorców.

Decyzja o zawieszeniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika w oparciu o nieprawomocną decyzję o utracie dobrej reputacji jest przedwczesna i narusza przepisy prawa administracyjnego. Organ powinien rozpatrzyć wniosek o zawieszenie postępowania w tym kontekście.

Sąd uznał brak ryzyka konfuzji między znakami towarowymi „ALICE” oraz „ALICE PIZZA”, uznając że mimo pewnych podobieństw, różnice wizualne, fonetyczne i koncepcyjne skutecznie eliminują możliwość pomyłki co do pochodzenia usług gastronomicznych oznaczanych tymi znakami.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zawieszenie pewnych obowiązków na podstawie ustawy COVID-19 nie neguje obowiązków zatrudniania kierowców z wymaganymi kwalifikacjami i orzeczeniami zdrowotnymi, co uzasadnia karę pieniężną nałożoną na zarządzającego transportem.

Sąd Najwyższy wyrokiem uchyla zaskarżony wyrok w związku z naruszeniem art. 538 § 3 k.p.k., nakazując ponowne rozpoznanie, celem obligatoryjnego uwzględnienia okresu probacji w nowo orzeczonym okresie próby.

NSA uznaje, że nałożenie kar na podstawie odrębnych ustaw regulujących różne aspekty transportu drogowego nie narusza zasady ne bis in idem, gdyż druki te normują różne odpowiedzialności administracyjne. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność decyzji o nałożeniu kary za nieuiszczenie opłaty elektronicznej, uznając, że waga naruszenia wyklucza znikomość deliktu i możliwość odstąpienia od ukarania. Kara ma charakter obiektywny, a zaniechanie obowiązków nie spełnia przesłanek dla odstąpienia.

Kara pieniężna za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej ma charakter obiektywny i niezmienny. Brak zapłaty nie daje podstaw do odstąpienia od nałożenia kary, chyba że zachodzą przesłanki siły wyższej.

Zwarty związek małżeński skutkuje współwłasnością majątkową małżonków, której przekształcenie poprzez umowę o rozdzielność majątkową ogranicza odpowiedzialność za zobowiązania powstałe już po zawarciu takiej umowy, na zasadach określonych w art. 29 § 2 op. Bogaty organ nie może egzekwować z majątku nieobjętego tą odpowiedzialnością.

Karze pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia podlega podmiot, który zajął pas drogowy, nawet w przypadku sporu dotyczącego faktyczne wykorzystywania nieruchomości. Zajęcie pasa drogowego obejmuje przestrzeń nad nim, a umieszczenie widocznych reklam wymaga zezwolenia.

Zajęcie pasa drogowego ulicy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi rodzi odpowiedzialność administracyjną, choć uprzednio wydane decyzje budowlane mogą wskazywać na odmienną sytuację faktyczną i prawną. Decyzja z art. 40 ust. 1 u.d.p. jest niezależna od zezwoleń budowlanych.

Upływ terminu ważności specjalnego zezwolenia połowowego nie oznacza utraty przedmiotu postępowania administracyjnego w sprawie przekazania kwoty połowowej innemu statkowi, co wyklucza umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w trybie art. 105 § 1 k.p.a.

Sąd oddala skargę kasacyjną uznając, że włączenie karty do GEZ było zgodne z prawem, a zarzuty formalne oraz ujęte w karcie odniesienia do widoków górskich nie wpływają na prawidłowość materialną decyzji.

Nieruchomość użytkowana przez Polskie Koleje Państwowe, lecz nieposiadająca formalnego tytułu prawnego, "należała" do organu administracji państwowej, co uzasadniało jej komunalizację na rzecz gminy z mocy prawa. Faktyczne dysponowanie mieniem przez PKP, bez formalnego zarządu, nie stanowi prawa wyłączającego komunalizację.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeśli istnieje związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym; nie można uzależniać go od dostępności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., ciężar dowodowy spoczywa na wnioskodawcy w zakresie wykazania spełnienia przesłanek zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, co jest niezbędne do stwierdzenia przejścia własności z mocy prawa. Brak takiego wykazania uzasadnia odmowę nabycia własności z mocy prawa.

W przypadku inwestycji na terenach objętych planem zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu budowlanego z przepisami planu jest warunkiem sine qua non dla zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. W sytuacji braku zgody, odmowa jest zasady uzasadniona.