Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym ma charakter bezpośrednio ustawowy i nie jest uwarunkowany przeprowadzeniem badania kwalifikacyjnego. Organy administracyjne prawidłowo uznały, że odmowa współdziałania rodzica nie eliminuje owego obowiązku i może być on egzekwowany administracyjnie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Minister Rozwoju i Technologii nie wykazał naruszenia prawa przez WSA. Organy administracyjne mają obowiązek pełnego rozpatrzenia dowodów i ustalenia stanu faktycznego dotyczącego nabycia nieruchomości przeznaczonej pod drogę publiczną z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieruchomość służyła realizacji zadań obronnych przez przedsiębiorstwo przemysłu obronnego, co wyklucza jej komunalizację z mocy prawa, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.

Oddalono kasację, utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość jest zgodne z prawem wobec rozbiórki obiektu. Uchylenie decyzji I inst. usunęło wadę skierowania jej do podmiotu niebędącego stroną.

Projektowany budynek, nie będący budynkiem wolnostojącym, jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organy administracji oraz sąd I instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, prowadząc do odrzucenia zarzutów o naruszenie przepisów Prawa budowlanego i Konstytucji.

Skarga kasacyjna Głównego Geodety Kraju została oddalona z powodu braku usprawiedliwionych podstaw; rażące naruszenie art. 37 § 6 k.p.a. przez organ w przedmiocie rozpatrywania ponaglenia na bezczynność uzasadniało stwierdzenie nieważności wcześniejszych decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wójta Gminy R., podtrzymując decyzję o stwierdzeniu bezczynności i jej rażącym naruszeniu prawa, jak i wymierzenie konsekwencji w postaci grzywny oraz odszkodowania, zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a.

NSA uznaje, że uzasadnienie wyroku WSA było niepełne i nie spełniało wymogów art. 141 § 4 p.p.s.a., wskutek czego nie podlega ono kontroli instancyjnej; zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii o umorzeniu postępowania stwierdzającego nieważność decyzji wywłaszczeniowej została oddalona; umorzenie postępowania wynikało z przepisów nowelizujących kodeks postępowania administracyjnego, zgodnych z ustawodawstwem i wytycznymi konstytucyjnymi.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wymaga wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, obejmującego pełną ocenę skali i charakteru działalności apteki, co warunkuje prawidłową ocenę utraty rękojmi i proporcjonalności zastosowanego środka administracyjnego.

Brak faktycznego wykorzystywania nieruchomości do działalności gospodarczej, w tym brak uzyskiwania z niej przychodów, nie wyłącza zastosowania stawki podatku właściwej dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli nieruchomość może być potencjalnie wykorzystywana w tej działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego współmałżonka osoby wymagającej opieki jest legitymowanie się przez współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Brak takiego orzeczenia wyklucza przyznanie świadczenia innym osobom zobowiązanym alimentacyjnie.

NSA podtrzymuje wyrok WSA uchylający decyzje Ministra, wskazując na brak wystarczających dowodów potwierdzających nabycie prawa własności przez Skarb Państwa. Wpisy w księgach wieczystych niezgodne z faktycznym stanem prawnym nie mogą wyłącznie determinować praw wynikających z ustawy o księgach wieczystych.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorców podlegają opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdy spełniają kryteria faktycznego lub potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użycia do tej działalności.

Opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowo-roztopowych dotyczy tylko terenów uszczelnionych, a jej wysokość zależy od istnienia urządzeń do retencjonowania wody według Prawa wodnego.

Odrzucając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że wymierzona administracyjna kara pieniężna za gospodarowanie odpadami niezgodne z zezwoleniem jest zgodna z prawem, a organy przestrzegały zasad postępowania administracyjnego.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym wymaga spełnienia przesłanki interesu społecznego, której nie spełnia wyłącznie cel statutowy organizacji ani ogólne twierdzenia o naruszeniach przepisów. Brak podstaw do wszczynania postępowań administracyjnych destabilizujących rynek farmaceutyczny.

NSA wyjaśnia, że w postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny nie bada wymagalności i zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, gdyż te aspekty podlegają ocenie w ramach innych postępowań.

Organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania administracyjnego wyłącznie na podstawie zgodności celów statutowych z interesem społecznym. Przesłanki udziału z art. 31 § 1 k.p.a. muszą być spełnione łącznie i rozpatrywane oddzielnie.

Nałożenie dwóch niezależnych kar na podstawie różnych ustaw za korzystanie z pojazdu nienormatywnego nie narusza zasady ne bis in idem, gdyż chronią one różne dobra prawne i realizują odmienne cele regulacji.

Nałożenie kar pieniężnych na podstawie dwóch różnych ustaw za odrębne naruszenia nie stanowi zakazu podwójnego karania, gdyż każdy delikt odnosi się do innego przedmiotu ochrony prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż nałożenie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez stosownego zezwolenia na podstawie ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest prawidłowe i nie narusza zasady ne bis in idem, mimo wcześniejszego ukarania na mocy ustawy o transporcie drogowym.