Stwierdzenie, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o służbach mundurowych nie stanowi przeszkody do stosowania korzystniejszych przepisów art. 115a ustawy o Policji w nowych sprawach o ekwiwalent za niewykorzystany urlop dotyczy również stanów przed 6 listopada 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że informacje dotyczące obecności i czasu pracy Starosty Choszczeńskiego stanowią informację publiczną i powinny zostać udostępnione, uznając równocześnie bezczynność organu jako wynikającą z błędów interpretacyjnych bez rażących naruszeń prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna Rektora Uczelni na wyrok WSA oddalająca zarzut bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów nie zasługiwała na uwzględnienie, a bezczynność organu, choć uzasadniona zewnętrznymi okolicznościami, nie zwalnia z obowiązku działania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niewypłacenie wyrównania ekwiwalentu na niekonstytucyjnych zasadach z art. 115a ustawy o Policji przed wyrokiem TK było niezgodne z prawem. Sąd zasadnie uznał, że do sytuacji M. R. należy stosować zmienione przepisy od 6 listopada 2018 r., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Brak rażącego naruszenia prawa przez Uczelnię w zwłoce w wydaniu karty przebiegu studiów. Zakres odpowiedzialności określony zgodnie z zasadą dyskrecjonalności sądu administracyjnego, przy uwzględnieniu uwarunkowań faktycznych i organizacyjnych po stronie Uczelni.

Norma prawna określona w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z 2020 r., dotyczącą wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co skutkowało oddaleniem kasacji Komendanta Stołecznego Policji.

Odmowa udostępnienia informacji związanej z wykonywaniem uprawnień przez Inspektorów Ochrony Środowiska jest zasadna, gdyż żądana informacja ma charakter przetworzony i składający wniosek nie wykazał szczególnej istotności jej udostępnienia dla interesu publicznego.

Informacje dotyczące działań Narodowego Banku Polskiego zmierzających do pozyskiwania danych o realnym koszcie finansowania stanowią informację publiczną. NBP pozostawał w bezczynności, nie dostarczając ich w terminie.

Ocena przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na gruncie ustawy covidowej powinna obejmować faktyczny stan kryteriów spełnienia wymogów z okresu objętego wnioskiem, a dodatek można przyznać jedynie za okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku.

Obrót komórkami rozrodczymi nie stanowi dostawy towarów ani usług podlegających opodatkowaniu VAT na mocy ustawy o podatku od towarów i usług z racji ich nielegalności w świetle ustawy o leczeniu niepłodności. Zatem opodatkowanie takiego obrotu jest wykluczone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 roku musi być ustalana zgodnie z wyrokiem TK, eliminując niekonstytucyjny ułamek 1/30, a z uwzględnieniem współczynnika 1/21, zapewniając realizację sprawiedliwości społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może być przyznany, gdy wnioskodawca miał prawo do lokalu w okresie objętym wnioskiem, niezależnie od stanu na dzień złożenia wniosku, w interpretacji art. 15zzzib ustawy covidowej.

Ocena warunków przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej musi uwzględniać stan faktyczny w okresie objętym wnioskiem, jednak nie wyłącza obowiązku posiadania tytułu prawnego na dzień złożenia wniosku.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może zostać przyznany, gdy wnioskodawca spełniał warunki ustawowe w okresie przeszłym, za który dodatek jest ubiegany, jednak nie może obejmować dowolnych przeszłych okresów, a jedynie bezpośredni okres przed wnioskiem.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA została oddalona, gdyż nie spełniała ustawowych przesłanek wznowienia; prawidłowość powołania składu sędziowskiego oraz kwestie proceduralne dotyczące jawności nie naruszyły prawa strony do obrony.

Przepis art. 2 ust. 2 nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadza zgodny z Konstytucją RP obowiązek umorzenia postępowań wszczętych po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, stabilizując porządek prawny i chroniąc interes publiczny.

W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Pełnienie funkcji Prezesa Zarządu spółki handlowej wyklucza możliwość uzyskania statusu osoby bezrobotnej, niezależnie od formy wynagrodzenia, z uwagi na konieczność bycia gotowym do podjęcia pełnoetatowego zatrudnienia.