Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana bez wymaganych prawem dokumentów homologacyjnych rażąco narusza prawo, z uwagi na jednoznaczność przepisów i oczywistość naruszenia, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, wymagające stwierdzenia jej nieważności niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych. Stabilność i zasada zaufania do organów nie mogą usprawiedliwiać utrzymania decyzji sprzecznej z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że ocena nadużycia prawa do informacji publicznej nie może odbywać się w toku postępowania w sprawie bezczynności, lecz wymaga wydania decyzji administracyjnej przez organ właściwy.

Zgodnie z orzeczeniem, brak wystarczających dowodów na wykazanie nabycia prawa użytkowania wieczystego przed 5 grudnia 1990 roku przez PKP oraz niespełnienie warunków ustalonych w rozporządzeniu z 1998 roku, wyklucza pozytywne rozstrzygnięcie w zakresie uwłaszczenia nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchwała Rady Miejskiej, ograniczająca się do wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości, nie jest sprzeczna z prawem, nawet przy wzmiance o sprzedaży w drodze przetargu, jeśli nie narusza to kompetencji organu wykonawczego.

Decyzji nieostatecznej można nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli do przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostaje okres krótszy niż 3 miesiące, a niewykonanie zobowiązania jest uprawdopodobnione. Przesłanki ustawowe były spełnione, co uzasadniało taką procedurę w badanej sprawie.

Odwołanie od decyzji ostatecznej, które nie zostało złożone w terminie otwartym dla strony, jest niedopuszczalne. Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, przysługuje wznowienie postępowania, a nie prawo do odwołania.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może być odmówiona, gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, zaś oddziaływanie inwestycji, jak budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, zgodne jest z przyjętymi normami ochrony środowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnego wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy.

Sąd uznał, że decyzja Prezesa NFZ była prawidłowa w zakresie odmowy uwzględnienia odwołania dotyczącego wyboru ofert na świadczenie opieki zdrowotnej. Ocena oferty miała być dokonana w oparciu o dane zawarte w ofercie, bez zmian po złożeniu wniosku.

Wydanie decyzji administracyjnej wobec osoby nieżyjącej stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.), jeżeli decyzja dotyczy kształtowania praw lub obowiązków, a osoba nieżyjąca była jej potencjalnym adresatem.

Udostępnienie danych osobowych klienta banku kancelarii prawnej na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO, w związku ze świadczeniem pomocy prawnej przez kancelarię, było zgodne z prawem. Obowiązek informacyjny banku w zakresie przetwarzania adresu IP musi być realizowany z należytą starannością.

Sąd orzeka, że prawo do lokalu mieszkalnego przypisanego Policji przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom oraz osobom z policyjną rentą rodzinną. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje obowiązkiem opróżnienia lokalu.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok WSA, uznał uchwałę Rady Miasta Racibórz za istotnie naruszającą prawo, przywracając moc rozstrzygnięciu nadzorczemu Wojewody. Brak stosownego uzasadnienia dla odmowy uznania skargi skutkuje nieważnością uchwały.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 11 sierpnia 2021 r., przewidujący umarzanie postępowań wszczętych po upływie 30 lat od doręczenia decyzji, jest zgodny z zasadą stabilizacji stosunków prawnych i nie narusza zasad konstytucyjnych bezpieczeństwa prawnego i zaufania obywateli do państwa.

Dla potwierdzenia fizycznego wywozu towarów z obszaru celnego UE, eksporter zobowiązany jest do prezentacji jednoznacznych dowodów, które są kluczowe do zakończenia procedury wywozowej. Dokumenty potwierdzające jedynie transakcję handlową nie spełniają wymogów unijnych przepisów celnych.

Informacje będące przedmiotem wniosku M.M. o udostępnienie danych technicznych i organizacyjnych spółki energetycznej nie podlegają ujawnieniu z uwagi na ich kwalifikację jako tajemnica przedsiębiorstwa oraz brak wykazania szczególnego interesu publicznego. Udostępnienie takich informacji bez uzasadnienia może stanowić zagrożenie dla interesów przedsiębiorstwa.

Klasyfikacja taryfowa elementów felg samochodowych musi uwzględniać użycie wyłącznie operacji montażowych, brak dalszej obróbki i pełne zastosowanie reguł interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej. Polskie tłumaczenia not wyjaśniających nie mogą wykluczać ich europejskiej wykładni.

Nieruchomość nie jest zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej z 1976 r., albowiem strefa ochronna stanowi integralną część realizacji celu wywłaszczenia, co wyklucza jej zwrot. NSA uchyla wyrok WSA i oddala skargę.

Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości, będącej we władaniu Skarbu Państwa, nie może prowadzić do naruszenia praw innych podmiotów, jak użytkowanie wieczyste, ustanowionych przed wejściem w życie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Klasyfikacja towarów według Nomenklatury Scalonej odbywa się zgodnie z zasadami ORINS, przy czym złożoność metody montażu nie jest istotna, o ile nie występują dalsze operacje wytwórcze. Brak uzasadnionych przesłanek do zastosowania innej klasyfikacji niż przyjęta przez organy celne.

Pracodawca uprawniony do uzyskania dofinansowania wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego nie jest zobowiązany do posiadania orzeczenia o niepełnosprawności w chwili zatrudnienia, jeżeli posiada wiedzę o niepełnosprawności pracownika; samo oświadczenie pracownika może być wystarczające do wykazania efektu zachęty.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że niewykonanie wymogów rolno-środowiskowych oraz niedostarczenie przewidzianych dowodów na siłę wyższą, uzasadnia odmowę przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, zgodnie z przyjętymi przepisami UE.