Cofnięcie uprawnień diagnostycznych na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia wydania zaświadczenia o pozytywnym wyniku bez przeprowadzenia badania, a decyzje te są zgodne z zasadą proporcjonalności.

W postępowaniu dotyczących zwolnienia spod egzekucji, decydujące znaczenie ma obowiązek wykazania przez zobowiązanego istnienia "ważnego interesu", co nie zostało udowodnione przez skarżącą spółkę; zatem zasadnie odmówiono wnioskowanego zwolnienia.

Podatkowa Grupa Kapitałowa jako podatnik ma prawo do pełnego korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, niezależnie od strat ponoszonych przez jednostkowe spółki wchodzące w jej skład, gdyż ograniczenia odliczania kosztów kwalifikowanych odnoszą się wyłącznie do PGK jako całości.

NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie egzekucji prowadzonej przez ZUS, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Organ administracji pozostaje w bezczynności, gdy nie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej, błędnie traktując jego treść jako brak formalny. Bezczynność nie może być uzasadniona domniemanym brakiem interesu publicznego.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, rażące naruszenie prawa wymaga unieważnienia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej bez świadectwa homologacji, gdyż skutki społeczne nie mogą przeważać nad oczywistym naruszeniem przepisów prawa administracyjnego.

Rażące naruszenie prawa, przejawiające się w wydaniu decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.

Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.

Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.

Ocena prawna i ustalenia sądów administracyjnych są wiążące dla organu administracyjnego, a organy administracji winny wyjaśnić stan faktyczny w sposób kompletny, nie ograniczając się do danych rejestrowych, chyba że istnieje zmiana stanu prawnego lub faktycznego.

Przy stosowaniu art. 189f § 1 pkt 1 kpa warunkiem odstąpienia od kary jest zarówno znikomość wagi naruszenia, jak i zaprzestanie naruszania prawa, co musi być stwierdzone łącznie. Osobiste cechy skarżącego nie wpływają na te przesłanki.

Zgodnie z orzeczeniem, brak wystarczających dowodów na wykazanie nabycia prawa użytkowania wieczystego przed 5 grudnia 1990 roku przez PKP oraz niespełnienie warunków ustalonych w rozporządzeniu z 1998 roku, wyklucza pozytywne rozstrzygnięcie w zakresie uwłaszczenia nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchwała Rady Miejskiej, ograniczająca się do wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości, nie jest sprzeczna z prawem, nawet przy wzmiance o sprzedaży w drodze przetargu, jeśli nie narusza to kompetencji organu wykonawczego.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że ocena nadużycia prawa do informacji publicznej nie może odbywać się w toku postępowania w sprawie bezczynności, lecz wymaga wydania decyzji administracyjnej przez organ właściwy.

Zawarta między stronami umowa o opracowanie układu choreograficznego na cele fitness nie ma charakteru umowy o dzieło, gdyż nie prowadzi do powstania indywidualnego utworu. Umowa została prawidłowo zakwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a uczestniczka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione nałożenie obowiązku zwrotu środków z dofinansowania ze względu na naruszenie zasad uniknięcia konfliktu interesów w postępowaniu przetargowym.

NSA orzekł, że umowa C. S.A. z kontrahentem nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, lecz jest umową o świadczenie usług, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Odmowa umorzenia należności z tytułu grzywny mandatu karnego jest zasadna, gdyż trudna sytuacja finansowa zobowiązanego nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania wystąpienia ważnego interesu zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

NSA stwierdził, że odmowa wypłaty odsetek za nienależne cła jest sprzeczna z zasadami zwrotu nienależnych świadczeń według prawa unijnego. Zwrot ten powinien zostać dokonany z odsetkami, gdy pobór działań celnych był niezgodny z prawem UE.

W przypadku zwrotu nadpłaconego cła pobranego z naruszeniem prawa Unii, organy celne obowiązane są zwrócić także odsetki, pomimo uregulowań UKC wyłączających takie zobowiązanie.