W postępowaniu dotyczącym podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest kompetentny do badania przedawnienia należności z tytułu składek zdrowotnych; kwestie te należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.

Wysokość odszkodowania za wygasłe ograniczone prawo rzeczowe, takie jak służebność przesyłu, zależy od rzeczywistej wartości ekonomicznej tego prawa. Samo wygaśnięcie służebności nie implikuje automatycznego przyznania odszkodowania, jeżeli wycena rzeczoznawcy wykazuje zerowy wpływ na wartość nieruchomości.

Zastosowanie zasady reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego; brak tych przesłanek uniemożliwia podwyższenie kary w instancji odwoławczej.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uznania, iż decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącego za błędne dane w systemie e-Toll była wadliwa, potwierdzając prawomocność zaskarżonego orzeczenia.

Organ administracji publicznej nie może pozostawić wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, uznając za przetworzony, bez wydania decyzji, co stanowi bezczynność administracyjną.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w przypadku braku wymaganego prawem świadectwa homologacyjnego, stanowi rażące naruszenie prawa, niewyważalne stabilnością decyzji, co skutkuje jej nieważnością na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu w przypadku oczywistego naruszenia przepisów prawa p.r.d. (z art. 72 ust. 1 pkt 3) jest zasadne, nawet gdy naruszenia te prowadzą do negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych. Zasada zaufania do organów państwa nie uzasadnia legalizacji decyzji sprzecznych z prawem.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2026 r.: Oczywiste naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 1 prawa o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów skutkuje stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej jako sprzecznej z zasadą praworządności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych z naruszeniem prawa UE zasady ogólne prawa unijnego uzasadniają wypłatę odsetek niezależnie od wyłączeń przewidzianych w art. 116 ust. 6 UKC.

Brak rozpoznania wniosków o ulgę w spłacie zadłużenia składkowego nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M.-T. Sp. z o.o. została oddalona, a rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych uznane za zgodne z prawem, bowiem zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a zastosowany środek egzekucyjny nie był zbyt uciążliwy.

Sytuacja dopuszczenia się istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym uzasadnia prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., niezależnie od upływu czasu od realizacji inwestycji.

W przypadku braku faktycznego wykonania usług, jak i dostawy towarów, odliczenie podatku VAT jest niemożliwe, niezależnie od wystawienia faktur. Organy podatkowe mają podstawy do nałożenia zobowiązań podatkowych, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Dochody marynarzy z pracy najemnej na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa, nieopodatkowane w Norwegii, mogą korzystać z ulgi abolicyjnej w Polsce na podstawie Konwencji polsko-norweskiej, pod warunkiem spełnienia wymogów tej Konwencji.

Przelew roszczeń dekretowych i nabycie budynku po wejściu w życie dekretu warszawskiego nie skutkuje uzyskaniem statusu strony uprawnionej do odszkodowania w postępowaniu administracyjnym, gdyż status dotychczasowego właściciela dotyczy tylko właścicieli na dzień 21 listopada 1945 r.

Podmiot będący stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę zachowuje ten przymiot również w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli jego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w zmienionym kształcie.

Skarga kasacyjna R.I.P.H. przeciwko decyzji o zwrocie środków unijnych została oddalona. NSA uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów prawnych przy rozpatrywaniu sprawy.

Decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przez Starostę Wałbrzyskiego była zgodna z właściwością miejscową, gdyż nie wykazano nieważności z powodu naruszenia zasad określania miejsca zamieszkania, co uprawnia do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozbieżność pomiędzy zadeklarowaną a rzeczywistą ilością przewożonego towaru uzasadnia zastosowanie kary pieniężnej przewidzianej przez ustawę SENT, niezależnie od subiektywnych przesłanek winy, zgodnie z obowiązującą w systemie odpowiedzialnością obiektywną.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ jest zobowiązany do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w określonym terminie, co wyklucza pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku nieudzielania informacji przetworzonej.

Organ administracyjny nie był uprawniony do pozostawienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania z powodu jego rzekomych braków formalnych. Stwierdzenie bezczynności nie wymagało wykazania istotności dla interesu publicznego i wymagało wydania decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że w przypadku poboru cła sprzecznego z prawem Unii Europejskiej, stronie przysługuje prawo do zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami, pomimo że art. 116 ust. 6 UKC wyklucza ich wypłatę, stanowiąc zasady ogólne prawa unijnego nadrzędne wobec szczegółowych norm krajowych.