Pisma wymieniane pomiędzy organami administracji publicznej mają charakter informacji publicznej, jeżeli są kierowane do podmiotów zewnętrznych i dotyczą realizacji zadań publicznych; nie są dokumentami wewnętrznymi w rozumieniu u.d.i.p.
Wójt gminy, jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji dotyczących urlopów pracowników pełniących funkcje publiczne, a odmowa ich udostępnienia stanowi bezczynność organu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że bezczynność Rady Gminy w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej narusza przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a obowiązek udostępnienia spoczywa na organie przedstawiającym Gminę.
Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie mogą być uznane za "zajęte" na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. jedynie na podstawie faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę, ani na podstawie ich ofertowej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.
Dokumentacja jakościowa dotycząca zamówienia publicznego, sporządzona przez podmiot prywatny, nie stanowi informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie tej ustawy.
Decyzja organu podatkowego o naliczeniu odsetek za zwłokę po 6 miesiącach bez wykazania niezależnych przyczyn opóźnienia jest nieuzasadniona; organy muszą ściśle przestrzegać terminów ustawowych, chyba że istnieją obiektywne przeszkody zewnętrzne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinno być zawieszone z uwagi na równoległe postępowanie cofnięcia zezwolenia, przy braku zadeklarowanego zakazu w przepisach regulujących takie postępowania.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe zastosowanie techniki pomiarowej oraz uzasadnione nakładanie kary na podstawie odrębnych przepisów prawnych w kontekście zasady ne bis in idem.
Decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu nie narusza art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Skarżący, nie wykazując istotnych więzi społecznych, nie dowiódł naruszenia jego prawa do życia prywatnego. Skarga kasacyjna, nie znajdując uzasadnienia w prawie materialnym ani proceduralnym, została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ustalenia organów niższej instancji, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został wniesiony po ustawowym terminie, co uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
Przepisy art. 99 ust. 3a i art. 4 u.p.f. określają warunki wydania zezwolenia, nie stanowią jednak samodzielnych podstaw jego cofnięcia z powodu późniejszych zmian właścicielskich."
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie zasługuje na uwzględnienie z powodu braku precyzyjnego wskazania przepisów będących podstawą zarzutów, skutkiem czego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę oraz zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej spółki.
Sama cesja wierzytelności odszkodowawczej nie daje nabywcy przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, zgodnie z art. 28 KPA oraz art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Istotne odstąpienie od projektu budowlanego dotyczy także zmian wpływających na obszar oddziaływania obiektu, pomimo iż są one formalnie częścią projektu architektoniczno-budowlanego, a nie projektu zagospodarowania działki lub terenu.
Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.
Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca bonifikat na komunalne lokale mieszkalne była zgodna z prawem. Gmina ma prawo ustalać warunki bonifikat, a różnicowanie stawek nie narusza zasady równości.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.
Zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji administracyjnej nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Powołanie późniejszej zmiany prawa nie uzasadnia wznowienia, gdy brak nowej okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji.
W przypadku nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej za budowę bez wymaganego pozwolenia, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wykonania ustawowego nakazu rozbiórki na podstawie art. 49 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, co zostało podtrzymane przez NSA jako działanie zgodne z prawem.
Nawet jeśli rekompensata z tytułu zwolnienia z podatku nie jest bezpośrednio zaległością podatkową, jej nieprzekazanie w ustawowym terminie stanowi zaległość, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organizacje nie mogą zmieniać proporcji zaliczenia wpłaty na poczet kapitału i odsetek.
Skarga kasacyjna Z. K. wobec wyroku WSA została oddalona przez NSA ze względu na brak spełnienia wymogów formalnych w zakresie precyzyjnego określenia podstaw zarzutów materialnoprawnych i stosownego ich uzasadnienia.
W sprawie o nałożenie kary pieniężnej za niedochowanie obowiązku zwrotu rejestracyjnych dokumentów, brak wykazania znikomych naruszenia i okoliczności współtworzących winę profesjonalnego podmiotu wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia sankcji, mimo dostępności przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.
Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom na poczet zysków w trakcie roku podatkowego, obowiązek ten powstaje dopiero po ustaleniu ostatecznego dochodu rocznego spółki.