Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy Policji należy ustalać z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów, stosując współczynnik 1/21 zgodnie z nowelizacją prawa, co eliminuje retroaktywność nieprzyzwoitego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.

W przypadku policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop należy ustalać zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o Policji, z zachowaniem zgodności z wyrokiem TK z 2018 r., rezygnując z niekonstytucyjnego współczynnika 1/30.

Przepisy art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.p.f. dotyczące limitów antykoncentracyjnych nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej do wszczynania postępowań administracyjnych niezwiązanych bezpośrednio z procedurą wydawania zezwoleń na prowadzenie apteki.

Zaskarżony wyrok WSA w Rzeszowie narusza przepisy postępowania poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie jest wyłączona, jeżeli niewypłacalność wystąpiła przez niewykonanie zobowiązań, a wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po upływie ustawowego terminu.

Uznanie wyroku i decyzji administracyjnych za wadliwe z uwagi na błędy proceduralne przy badaniu zasadności naliczenia odsetek od dofinansowania, z poleceniem ponownego rozpatrzenia sprawy przez sąd I instancji uwzględniających cały materiał dowodowy.

NSA uznał, że skarga kasacyjna nie ma podstaw, gdyż operacja nie dotyczyła bezpośrednio innowacyjnego produktu definiowanego w przepisach. Skarga była wadliwie skonstruowana, co czyniło ją niewłaściwą do merytorycznego rozpatrzenia.

Ocena projektu przeprowadzona przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych z naruszeniem prawa jest nieważna, gdyż bezzasadnie pominięto część materiału dowodowego oraz niesłusznie zawężono kryterium merytoryczne dotyczące wsparcia terenów wiejskich.

Termin dodatkowy do rozliczenia środków zgodnie z art. 15gg ust. 23a ustawy COVID-19 ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu w trybie art. 58 K.p.a., nawet przy pomyłce beneficjenta wsparcia. Sąd potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie środków przy niedochowaniu tego terminu.

Termin do rozliczenia środków otrzymanych na ochronę miejsc pracy, określony w art. 15gg ust. 23a ustawy COVID-19, ma charakter materialnoprawny, co wyłącza możliwość jego przywrócenia w trybie art. 58 § 1 K.p.a.

Brak wykazania przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, mimo występowania przemijającej przeszkody w postaci choroby nie uniemożliwiającej korzystania z pomocy domowników, wyłącza możliwość przywrócenia terminu zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a.

Zgłoszenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej związanej z działalnością organów władzy nie może być odrzucone z powodu subiektywnego interesu wnioskodawcy; informacje dotyczące gospodarki środkami publicznymi mają charakter publiczny i nie podlegają odmowie udostępnienia na tej podstawie.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznawszy skargę kasacyjną K. W., uznał, że niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podtrzymując prawidłowość orzeczenia dyscyplinarnego i kary nagany wymierzonej przez Komendanta Głównego Policji za nieusprawiedliwioną nieobecność w służbie.

NSA uchylił decyzję Prezesa Zarządu PFRON, kierując się niewłaściwą wykładnią art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 oraz zobowiązał WSA do uwzględnienia znaczenia tej normy w dalszym postępowaniu.

Przyznanie stypendium rektora wymaga uzyskania wyróżniających wyników w nauce wyrażających się wysoką średnią ocen z przedmiotów ocenianych liczbowo. Oceny techniczne, jak zaliczenie seminarium doktoranckiego, nie stanowią podstawy do nadania punktów i nie mogą być włączane do średniej ocen, co wyklucza przyznanie stypendium przy braku odpowiedniej punktacji. Sąd uznaje odmowę przyznania stypendium

Art. 1 ust. 4 lit. c in fine rozporządzenia 651/2014 stanowi normę szczególną modyfikującą zakres zastosowania zakazu udzielania pomocy przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji, przy czym jego zastosowanie uzależnione jest wyłącznie od momentu powstania tej sytuacji, a nie od momentu udzielenia pomocy, co wyklucza możliwość wprowadzania dodatkowych ograniczeń czasowych w drodze wykładni

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając dobrowolne uregulowanie zaległości abonamentowych przed wszczęciem postępowania za czyniące je bezprzedmiotowym, oddalił skargę kasacyjną G.M. przeciwko decyzji KRRiT umarzającej postępowanie. NSA potwierdził, że sytuacja taka zgodnie z art. 105 K.p.a. wyklucza potrzebę meritum decyzji.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l z 2021 r., obejmuje jedynie grunty zajęte pod budynki i budowle w części lotniczej lotnisk użytku publicznego. Interpretacja ta jest zgodna z opiniami instancyjnych sądów oraz materiałem dowodowym.

Art. 15 zzzzzn2 ustawy COVID-19 ma zastosowanie w prawie podatkowym, zobowiązując organy do zawiadamiania o uchybieniu terminom i umożliwienia ich przywrócenia. Uregulowanie to chroni obywateli przed negatywnymi skutkami pandemii i obejmuje także terminy w prawie podatkowym.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada subsydiarnie za jej zaległości podatkowe, o ile nie wykaże braku winy w zaniechaniu zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie. Obowiązek ten wynika z przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących odpowiedzialności osób trzecich.

Przekroczenie terminu 6 miesięcy na zakończenie postępowania kontrolnego, bez wykazania przyczyn niezależnych od organu podatkowego, skutkuje niedopuszczalnością naliczania odsetek za zwłokę przez ten organ.

Pisma wymieniane pomiędzy organami administracji publicznej mają charakter informacji publicznej, jeżeli są kierowane do podmiotów zewnętrznych i dotyczą realizacji zadań publicznych; nie są dokumentami wewnętrznymi w rozumieniu u.d.i.p.

Wójt gminy, jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji dotyczących urlopów pracowników pełniących funkcje publiczne, a odmowa ich udostępnienia stanowi bezczynność organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że bezczynność Rady Gminy w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej narusza przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a obowiązek udostępnienia spoczywa na organie przedstawiającym Gminę.