Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S. zostaje oddalona. Ostateczne decyzje celne, będące podstawą wysokości należnego podatku VAT z tytułu importu, pozostają poza kontrolą sądową w zakresie weryfikacji wartości celnej oraz pochodzenia towaru.

Oddalenie skargi kasacyjnej M.K. z powodu nieprzedstawienia usprawiedliwionych podstaw prawnych potwierdzających naruszenie jego indywidualnego interesu prawnego, istotnego dla przyznania statusu strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Nieprawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 k.p.a., wynikająca z braku jasnych adnotacji o dokonanym awizowaniu, skutkuje uznaniem doręczenia za nieskuteczne, co chroni prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.

NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna jako środek egzekucyjny w sposób uzasadniony zapewnia efektywność egzekucji obowiązku niepieniężnego, zaś wskazane nałożenie kolejnej grzywny, mimo krótkiego uzasadnienia, było właściwe z uwagi na uporczywą niewykonalność obowiązku przez adresata decyzji.

Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie, a w efekcie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Brak możliwości zaskarżenia wynika z wykładni art. 101 § 3 k.p.a.

Grzywna nałożona w postępowaniu egzekucyjnym, mimo lakonicznego uzasadnienia, jest uzasadniona, gdy inne środki okazały się nieskuteczne, a obowiązek pozostał niewykonany.

Wygaśnięcie decyzji administracyjnej, która stała się bezprzedmiotowa z uwagi na zmiany faktyczne mocy przerobowej instalacji, występuje z mocy prawa, a wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ potwierdza ten stan w kontekście interesu prawnego strony oraz zapewnienia przejrzystości sytuacji prawnej.

Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi szczegółowo wykazać, że informacja stanowi informację przetworzoną oraz uzasadnić, dlaczego jej udostępnienie wymaga dodatkowych działań i nie leży w interesie publicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku zasadności zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego przy ocenie zasadności zwrotu unijnego dofinansowania.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawo do stypendium socjalnego przysługuje maksymalnie przez 12 semestrów studiowania; okres ten liczony jest niezależnie od faktycznego pobierania świadczeń przez studenta.

Zabezpieczenie prawidłowego odbioru korespondencji należy do obowiązków strony, a uchybienie terminowi, wynikające z braku wskazania aktualnego adresu doręczeń, nie uzasadnia przywrócenia terminu. Skarga kasacyjna oddalona.