Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w S., podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej i potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ.

Protokoły przesłuchań świadków oraz notatki z postępowań dyscyplinarnych nie stanowią informacji publicznej; ich udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne. Organy policyjne prawidłowo odmówiły ich udostępnienia, nie pozostając w bezczynności procesowej.

Pojazd w stanie uszkodzonym i nienadający się do użytkowania, spełnia definicję odpadu i podlega regulacjom międzynarodowego przemieszczania odpadów. Kara pieniężna za nielegalne przemieszczenie odpadów jest zasadna, gdyż sprowadzony pojazd stanowił odpady w rozumieniu prawnym.

Przesłanki ukształtowania postępowania administracyjnego muszą ewidentnie wynikać z wniosku strony. Decyzje wydane poza trybem wnioskowym bez zgody strony na wszczęcie postępowania są obarczone wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Dla ustalenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszom Policji zwolnionym przed 6 listopada 2018 r. stosuje się przepisy ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, uwzględniając jednak orzeczenie TK z 30 października 2018 r., K 7/15, co wyklucza stosowanie uprzednio obowiązujących niekonstytucyjnych przeliczników.

Podwyższanie wynagrodzeń funkcjonariuszy Policji od marca 2023 r., określone art. 41 ust. 3 ustawy okołobudżetowej, nie narusza zasady równości, nie stosuje się do funkcjonariuszy zwolnionych przed daną datą i nie stanowi podstawy do wyrównania świadczeń za okres styczeń-luty 2023 r.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariusza Policji należy ustalać według zasad obowiązujących przed 6 listopada 2018 r. Sąd oddalił skargę kasacyjną, podkreślając, że nowe brzmienie art. 115a ustawy o Policji nie ma zastosowania do urlopów niewykorzystanych przed wspomnianą datą.

Decyzja o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji była nieuprawniona; właściwa droga rozstrzygania tego sporu znajduje się przed sądami powszechnymi.

NSA uznaje, iż art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu, dla stanów faktycznych zaistniałych przed datą zmiany. Nowelizacja nie dotyczy zdarzeń sprzed 6 listopada 2018 r. w kontekście obliczeń ekwiwalentu.

Stosunek służbowy funkcjonariusza Policji, jako administracyjnoprawny, pozostaje podstawą do rozpatrywania roszczeń dotyczących uposażenia na drodze administracyjnej, również po zakończeniu służby.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop ustala się według zasad sprzed 6 listopada 2018 r., z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika 1/30. Współczynnik ten winien zostać zamieniony na nowy, zgodny z Konstytucją, tj. 1/21.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy ustala się zgodnie z zasadami wynikającymi z wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 7/15, wyłączając niekonstytucyjny współczynnik 1/30 z obrotu prawnego.

W drodze administracyjnej funkcjonariuszom Policji przysługuje dochodzenie roszczeń związanych z wyrównaniem wynagrodzenia. Ustalanie kwot bazowych na podstawie ustawy okołobudżetowej nie narusza zasady równości, gdyż różnicowanie uposażeń motywacyjne jest uzasadnione.

Zwrot zamrożonych środków finansowych na mocy rozporządzenia nr 269/2014 jest możliwy jedynie, gdy zobowiązanie powstało przed wpisaniem na listę sankcyjną. Wypowiedzenie umowy po wydaniu decyzji sankcyjnej nie daje podstaw do zwolnienia środków, nawet gdy umowa przewidywała wcześniej możliwość takiego zakończenia.

Ekwiwalent pieniężny za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. ustala się według zasad sprzed tej daty, ale z wykluczeniem niezgodnego z Konstytucją przelicznika 1/30, stosując przelicznik 1/21 zgodnie z przepisami nowelizacji z 2020 r.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 2020 r. nie wyłącza stosowania artykułu 115a ustawy o Policji w brzmieniu z 2020 r. do stanów faktycznych zaistniałych przed dniem 6 listopada 2018 r., przy czym ekwiwalent za niewykorzystany urlop ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi przed tym dniem.

Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. należy obliczać z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, uwzględniając wyrok TK, wskazując na zastosowanie współczynnika 1/21 zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach.

Absencja policjanta kauzalnie wpływająca na dezorganizację jednostki i utrudniająca realizację zadań uzasadnia zwolnienie go ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, jako decyzję zgodną z zasadą ważnego interesu służby.

Wezwanie do zapłaty skierowane do organu administracyjnego przez byłego funkcjonariusza Policji, nie stanowiące żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, nie uprawnia organu do wszczęcia takiego postępowania i wydania w jego przedmiocie decyzji administracyjnej.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., a nie metody obliczania jego wysokości.